Wnioski z analizy opowiadania "Wieża" Gustawa Herlinga-Grudzińskiego

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 5.06.2024 o 19:23

Rodzaj zadania: Analiza

Dodane: 5.06.2024 o 19:11

Opowiadanie "Wieża" Gustawa Herlinga-Grudzińskiego to literackie arcydzieło, które porusza trudne tematy cierpienia, samotności i poszukiwania sensu życia. To głęboko refleksyjne dzieło, które konfrontuje czytelników z ludzkimi zmaganiami w najbardziej ponurych momentach istnienia, a jednocześnie skłania do poszukiwania odpowiedzi na pytania dotyczące istoty istnienia. W poniższej analizie postaram się ukazać, jak Herling-Grudziński poprzez swoje postacie oraz symbolikę wieży przedstawia proces osobistego pielgrzymowania i zmagania się z losem.

Głównymi bohaterami opowiadania są trędowaty Lebbroso i nauczyciel z Turynu, dwie różne postacie, których losy splatają się w bolesny, ale głęboko refleksyjny sposób. Lebbroso, zmagający się z trądem, mieszka w symbolicznej wieży, gdzie jest skazany na fizyczną izolację, ale także na głębokie wewnętrzne przemyślenia. Jego życie jest pełne cierpienia zarówno fizycznego, jak i psychicznego, ale mimo to nie traci odwagi i wytrwałości. W przeciwieństwie do niego nauczyciel z Turynu, który stracił swoją rodzinę, nie potrafi poradzić sobie z bólem. Jego depresja prowadzi do próby samobójczej, która jednak kończy się niepowodzeniem, co ukazuje jego bezsilność wobec życia.

Cierpienie obu bohaterów jest wyraźnie widoczne na kartach opowiadania. Trędowaty Lebbroso, żyjący w wieży, cierpi nie tylko fizycznie z powodu choroby, ale również psychicznie przez samotność i społeczne wykluczenie. Mimo to, jego los mówi o poszukiwaniu sensu życia w bólu i izolacji. Nauczyciel z Turynu, opłakujący stratę rodziny, doświadcza innego rodzaju cierpienia — duchowej pustki i utraty sensu życia. Przykładowo, fragment opisujący nauczyciela, który stracił wszystko, co było dla niego ważne, pokazuje, jak bardzo cierpienie może zniszczyć wolę życia. Początkowo wydaje się, że samobójstwo jest dla niego jedyną drogą ucieczki, ale jego nieudana próba ukazuje, jak bardzo jest słaby i bezsilny wobec własnych emocji.

Jednym z głównych tematów opowiadania jest poszukiwanie sensu życia. Droga Lebbroso do odnalezienia sensu mimo samotności i choroby jest pełna wewnętrznych zmagań. Jego wiara w Boga, modlitwa i praca w samotności ukazują, jak trudne, ale i wartościowe, może być poszukiwanie odpowiedzi na pytania dotyczące sensu życia w cierpieniu. Z kolei nauczyciel z Turynu, zamiast szukać sensu w życiu, wybiera drogę ucieczki przed bólem, co ostatecznie prowadzi go do jeszcze większej rozpaczy.

Symbolika wieży pełni w opowiadaniu ważną rolę. W tradycji chrześcijańskiej, wieża symbolizuje miejsce wzniosłości, sacrum i bliskość nieba. Jednak w opowiadaniu Herlinga-Grudzińskiego jest to miejsce wygnania i refleksji bohaterów. Wieża staje się symbolem izolacji, ale również miejscem, w którym bohaterowie mają możliwość głębokiej analizy swego życia i cierpienia. Porównując życie bohaterów do pielgrzymowania, można zobaczyć, że ich droga w wieży to próba odnalezienia sensu w życiu. Lebbroso, poprzez modlitwę i pracę, znajduje w końcu swój własny sens istnienia, podczas gdy nauczyciel z Turynu, będący w stanie duchowej pustki, nie jest w stanie w pełni zrozumieć swojego miejsca w świecie.

Kompozycja szkatułkowa opowiadania wzbogaca jego narrację i dodaje głębi. Opowiadanie jest przedstawione za pomocą kilku narracyjnych warstw, co pozwala analizować skomplikowane relacje międzyludzkie. Główny narrator, polski żołnierz, poznaje historię trędowatego i nauczyciela przypadkowo, co dodaje opowieści element realizmu i historycznego kontekstu. Narracja polskiego żołnierza splata różne wątki fabularne i wprowadza czytelnika w skomplikowane losy postaci, pokazując, jak różne decyzje mogą wpłynąć na życie człowieka.

Rok 1945, koniec II wojny światowej, to kluczowe tło historyczne, które wpływa na opowiadanie. Główny narrator, polski żołnierz na misji w Mediolanie, przypadkowo odkrywa historię bohaterów opowiadania. Biografia Gustawa Herlinga-Grudzińskiego, uczestnika wojny i emigranta politycznego, znacząco wpływa na treść opowiadania. Motyw pielgrzymowania i trudności, z jakimi borykają się bohaterowie, jest kluczowym elementem jego twórczości.

Losy obu bohaterów, Lebbroso i nauczyciela z Turynu, różnią się w sposób zasadniczy. Lebbroso, mimo straszliwej choroby, odnajduje sens życia poprzez pracę i modlitwę. Jest współczesnym Hiobem, który, mimo cierpienia, nie traci wiary. Nauczyciel zaś, nie potrafiąc znaleźć sensu po stracie rodziny, ostatecznie poddaje się beznadziejności, co ukazuje jego słabość i brak sił do życia.

Opowiadanie "Wieża" uczy, że ludzkie życie to nieprzerwane poszukiwanie sensu i zmaganie się z nieszczęściem. Wiara i wewnętrzna siła mogą pomóc przezwyciężyć nawet największe cierpienie. To dzieło jest uniwersalne w swoim przesłaniu i może być cenna lekcją dla każdego, kto kiedykolwiek stanął w obliczu trudnych momentów w życiu. W trudnych chwilach warto szukać sensu i wartości w cierpieniu, zamiast uciekać przed boleścią.