Czy twoim zdaniem człowiek w XXI wieku jest w stanie zrozumieć postawę Romea i Julii?

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 2.04.2024 o 16:13

Rodzaj zadania: Analiza

Dodane: 2.04.2024 o 9:40

W dobie XXI wieku, kiedy świat zmienia się w zawrotnym tempie, a wartości i normy społeczne przekształcają się, zadanie zrozumienia postaw takich jak miłość Romea i Julii, występujących na kartach klasycznego dramatu Williama Szekspira, wydaje się być wyjątkowo trudne. Postaci te uosabiają model miłości namiętnej, impulsywnej, niemalże irracjonalnej, która w przeciwieństwie do współczesnego racjonalnego podejścia do relacji, wydaje się być anachronizmem. Czy człowiek XXI wieku jest zdolny zrozumieć tę postawę? Aby znaleźć odpowiedź na to pytanie, warto odnieść się nie tylko do "Romea i Julii", ale i do innych utworów literackich.

"Romeo i Julia" to historia miłości, która rozkwita w sercach dwojga młodych ludzi, pochodzących z zwaśnionych rodzin, co sprawia, że ich uczucie od początku skazane jest na przeszkody. Śmierć, jako ostateczny bieg ich miłości, jawi się jako dramatyczny finał ich wspólnych doświadczeń. W XXI wieku, gdzie indywidualizm i swoboda wyboru są na pierwszym planie, wydaje się to trudne do zrozumienia. Jednakże, analizując inne utwory, dostrzegamy, że temat miłości przekraczającej wszelkie bariery jest uniwersalny.

Przyjrzyjmy się "Wielkiemu Gatsbemu" F. Scotta Fitzgeralda. Gatsby swoje życie podporządkowuje odzyskaniu miłości Daisy. Podobnie jak Romeo, jest gotów zaryzykować wszystko. Choć konteksty społeczne i czasowe obu utworów różnią się, pragnienie nieodpartego i wszechogarniającego uczucia jest wspólne. Człowiek XXI wieku, kierowany często pragnieniem intensywnych doświadczeń, może zrozumieć te emocje, choćby obraz ich realizacji był odmienny.

Biorąc pod uwagę "Jane Eyre" Charlotte Brontë, natrafiamy na postać Jane, która mimo upokorzeń i trudności, wybiera miłość Rochestera, ulegając głębokim uczuciom, co sprawia, że historia ta zbliża się do uniwersalnego obrazu miłości przetrzymującej próbę czasu oraz społeczne konwenanse. Współczesny odbiorca, wychowany w duchu poszukiwania autentyczności, może odnaleźć w tej historii odzwierciedlenie własnych dążeń.

Na koniec warto zwrócić uwagę na "Tristana i Izoldę", średniowieczną legendę opowiadającą o zakazanej miłości, przekazującą tę samą ideę miłości wiecznej i tragicznej. Jako kulturowy archetyp, ta historia raz jeszcze pokazuje, że uczucie przekraczające rozum i społeczne normy jest elementem ponadczasowym.

Podsumowując, człowiek XXI wieku, mimo różnic w kontekście społecznym i kulturowym, jest w stanie zrozumieć postawę Romea i Julii, jak również innych bohaterów, których historie opierają się na podobnych uczuciach. Pragnienie miłości jest bowiem uniwersalne, powtarzające się w różnych formach i epokach. To, co zmienia się, to jedynie sposób wyrazu tych uczuć oraz konteksty, w jakich te uczucia kwitną. Zdolność do utożsamienia się z uczuciami miłosnymi, nawet jeśli przybierają one ekstremalne formy, nie uległa zmianie.