"W zatrzęsieniu" - interpretacja

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 29.05.2024 o 17:07

Rodzaj zadania: Analiza

Dodane: 29.05.2024 o 16:57

Wiersz "W zatrzęsieniu" autorstwa Wisławy Szymborskiej stanowi fascynującą medytację nad przypadkowością ludzkiego losu i alternatywnymi scenariuszami istnienia. Szymborska, laureatka Nagrody Nobla w dziedzinie literatury w 1996 roku, jest znana ze swojej zdolności do zadawania głębokich pytań o sens życia i miejsce człowieka w ogromnym kosmosie. Jej wiersze często łączą prostotę wyrazu z głęboką refleksją, co sprawia, że stają się uniwersalne w odbiorze. "W zatrzęsieniu" to utwór, który doskonale wpisuje się w ten nurt jej twórczości.

Wiersz rozważa miejsce człowieka w świecie i naturze, odnosząc się do możliwości alternatywnych egzystencji. Już od pierwszych wersów, Szymborska każe czytelnikowi myśleć o przypadkowości narodzin i zadane pytanie: "jestem kim jestem" sugeruje, że nasze życie mogło potoczyć się zupełnie inaczej. W ten sposób wiersz stawia przed nami fundamentalne pytanie: Co, jeśli rzecz potoczyłyby się w inny sposób?

Analityczna struktura utworu "W zatrzęsieniu" jest równie intrygująca. Wiersz jest białym, składającym się z czternastu strof, które różnią się długością i liczbą sylab w wersie. Brak rymów oraz różnorodność formy oddają niepewność i zmienność losu ludzkiego. Liryka bezpośrednia ujawnia podmiot liryczny, który posługuje się zaimkami i czasownikami w pierwszej osobie, jak w przykładach: „mogłam”, „wybierałam”, „mi” czy „sobą”. Dzięki temu zyskujemy wrażenie osobistej refleksji i intymności.

Styl wiersza jest stosunkowo prosty, co sprawia, że utwór przypomina mowę potoczną. Jednocześnie Szymborska stosuje różnorodne środki stylistyczne, co podkreśla głębię rozważań. Epitety takie jak „niepojęty przypadek” czy „inni przodkowie” podkreślają tajemniczość i zawiłość ludzkiego losu. Anafory („albo”, „mogłam”) i epifory („przypadek”) wzmacniają rytm i podkreślają powtarzalność pewnych motywów. Pytania retoryczne, takie jak „A co, gdybym budziła w ludziach strach…”, wprowadzają nas w stan refleksji i zmuszają do zatrzymania się nad treścią.

Metafory zastosowane w wierszu, jak na przykład „w garderobie natury” czy „drzewem uwięzłym w ziemi”, wzbogacają warstwę symboliczną utworu. W metaforze "garderoby natury" życie jawi się jako zbiór kostiumów, które można przywdziać, co dodaje ironii wobec przypadkowości losu (gdzie moglibyśmy być kimś innym lub czymś innym).

Tematyka utworu koncentruje się wokół refleksji nad przypadkowością życia i możliwościami alternatywnych egzystencji. Podmiot liryczny - młoda kobieta, która zastanawia się nad swoim miejscem w świecie, z uznaniem i niejaką melancholią odnosi się do swojego losu jako „przypadku”. Podkreśla losową przynależność do określonej rodziny, narodu, a także spekuluje nad możliwymi wcieleniami w inne byty – życie jako zwierzę, roślina czy inna osoba.

Szymborska w mistrzowski sposób kładzie nacisk na losowość narodzin, uzmysławiając sobie znaczenie tego przypadkowego momentu, w którym pojawiamy się na świecie w określonym miejscu i czasie. Na przykład, spekulacje podmiotu lirycznego na temat możliwych wcieleń w inne istoty czy kultury („A co gdybym urodziła się gdzie indziej...”) pozwalają nam spojrzeć na własne istnienie z innej perspektywy.

W wierszu wybrzmiewa również refleksja na temat trudności i zagrożeń, jakie wiążą się z różnymi formami życia. Zagrożenia dla roślin i zwierząt są tu ukazane jako kontrast wobec możliwości ludzkiej egzystencji, co podkreśla wyjątkowość i uprzywilejowanie człowieka.

Podsumowując, "W zatrzęsieniu" Wisławy Szymborskiej to wiersz o bogatej warstwie refleksyjnej i symbolicznej, który skłania do głębokich przemyśleń nad przypadkowością ludzkiej egzystencji. Szymborska ukazuje tu akceptację swojego losu i roli w świecie przez podmiot liryczny, co stanowi uniwersalne przesłanie. Refleksje na temat alternatywnych scenariuszy życia i akceptacja losowości mogą być inspirujące również dla współczesnego czytelnika, który w dynamicznym świecie często zadaje sobie pytanie o miejsce i sens własnego istnienia.