"Złote myśli kobiety" - interpretacja

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 7.06.2024 o 12:43

Rodzaj zadania: Analiza

Dodane: 7.06.2024 o 12:32

Maria Pawlikowska-Jasnorzewska to jedna z najbardziej znanych polskich poetek i dramatopisarek okresu dwudziestolecia międzywojennego. Twórczość literacka Pawlikowskiej-Jasnorzewskiej charakteryzuje się unikalnym podejściem do tematyki kobiecej i odważnym poruszaniem kwestii, które w ówczesnym czasie mogły być uznawane za skandalizujące. Jej wiersze często nawiązywały do osobistych doświadczeń i emocji, a jej styl literacki wyróżniał się wyjątkową finezją i subtelnością.

Wiersz pt. "Złote myśli kobiety" Marii Pawlikowskiej-Jasnorzewskiej został opublikowany w 1923 roku na łamach czasopisma literackiego *Skamander*, które było jednym z najważniejszych organów prasowych grupy literackiej Skamandrytów. Mimo że Pawlikowska-Jasnorzewska była luźno związana z tą grupą, jej twórczość nosiła wpływy modernistyczne i nowoczesne, co wpisywało się w klimat literacki tamtego okresu.

Budowa wiersza Wiersz "Złote myśli kobiety" ma nieregularną konstrukcję i składa się z czterech strof, w których liczba sylab w poszczególnych wersach waha się od 4 do 13. Rymy układają się w przeważającej mierze w układ krzyżowy, a często są niedokładne, co nadaje utworowi nieco chaotyczny, ale również dynamiczny charakter. Ciekawym zabiegiem stylistycznym są przerzutnie, które dodają wierszowi płynności i dynamiki, co podkreśla osobistą i emocjonalną wypowiedź.

Charakter liryki Charakter liryki Pawlikowskiej- Jasnorzewskiej można określić jako liryka wyznania. Wiersz jest napisany z perspektywy pierwszoosobowego podmiotu lirycznego, co nadaje mu osobistego i intymnego tonu. Poetka wyraża swoje uczucia i przemyślenia bezpośrednio, używając czasowników i zaimków w pierwszej osobie (np. "Wolałabym", "Niechaj"), co dodatkowo zbliża czytelnika do jej emocji i przeżyć.

Środki stylistyczne Wiersz jest bogaty w różnorodne środki stylistyczne, które wzbogacają jego emocjonalny przekaz i podkreślają wewnętrzne przeżycia podmiotu lirycznego.

- Epitety: użycie obrazowych epitetów, takich jak "rozkołysany okręt" czy "dzwoniąca i roześmiana struna", nadaje wierszowi plastyczności i głębi. - Porównania: np. "a pęknę w jego ręku jak dzwoniąca struna" wprowadzają elementy zmysłowej wyobraźni. - Rozbudowane metafory: np. "Niechaj śmierć mi nie będzie niewiastą w całunach" wprowadzają elementy mistyczne i filozoficzne. - Uosobienia: np. "dzwoniąca struna roześmiana i rozmarzona" ożywiają opisywane przedmioty, nadając im ludzkie cechy i emocje. - Synestezja: np. "Zalotność jest pachnąca i różowa, a mądrość żółta i sucha", wzmacnia związki między różnymi zmysłami, nadając emocjom i cechom kolory i zapachy.

Interpretacja Podmiot liryczny w wierszu „Złote myśli kobiety” to odważna, pewna siebie kobieta, która jasno i otwarcie prezentuje swoje poglądy na temat kobiecej niezależności i potrzeb. Jest wyzwolona i akceptuje swoje pragnienia, poszukując namiętności i ceniąc wolność.

Miłość i seksualność Wiersz otwarcie porusza kwestie miłości i seksualności, które dla podmiotu lirycznego są istotnym elementem życia. Wyrażanie potrzeb miłosnych i cielesnych bez fałszywej skromności czy nieśmiałości jest odważnym krokiem, który w sposób bezpośredni ukazuje, jak ważna jest dla kobiety namiętność i cielesność nad intelektualnym uznaniem.

Manifestacja różnic pomiędzy kobietami a mężczyznami Pawlikowska-Jasnorzewska ukazuje wyraźny kontrast między kobiecością a męskością poprzez zestawienie cech takich jak zalotność i mądrość. Zalotność jest przedstawiona jako coś przyjemnego i zmysłowego, natomiast mądrość jawi się jako sucha i pozbawiona emocji. Utożsamienie romantyzmu z atrakcyjnością, a nie ze stabilnością i intelektem, ukazuje odmienność postrzegania życia przez kobiety i mężczyzn.

Romantyczne związki Odniesienie do Adama Mickiewicza jako wzoru męskości świadczy o umiłowaniu przez podmiot liryczny romantycznych ideałów i poszukiwania w związkach emocjonalnej głębi. Romantyczne związki są cenione wyżej, niż monotonne życie codzienne czy nawet życie wieczne.

Egzystencja i śmierć Przeplatanie kwestii życia i śmierci jest kolejnym ważnym elementem wiersza. Śmierć przedstawiona jest tu jako namiętny kochanek, co wskazuje na działanie wbrew konwenansom społecznym i odniesienie śmierci do aspektu egzystencjalnego pełnego intensywnych emocji.

Aluzje i łamanie konwenansów Wiersz często łamie społeczne konwenanse i odwołuje się do tematów budzących oburzenie w czasach dwudziestolecia międzywojennego, jak np. odwołanie do "Odjazdu na Cyterę". Potrzeba docenienia kobiet zarówno za ich intelekt, jak i zmysłowość jest jednym z głównych przesłań wiersza.

Podsumowanie Maria Pawlikowska-Jasnorzewska jako jedna z najsłynniejszych polskich poetek odegrała kluczową rolę w literaturze dwudziestolecia międzywojennego. Jej twórczość, bogata w oszczędną formę i precyzyjne puenty, zrezygnowała z nadmiernego patosu na rzecz subtelności i intymności. "Złote myśli kobiety" są doskonałym przykładem jej talentu do poruszania skomplikowanych kwestii miłosnych i egzystencjalnych, które przybliżają czytelnikom psychologiczne i intelektualne aspekty miłości. Dzieła Pawlikowskiej- Jasnorzewskiej, choć powiązane z różnorodnymi wpływami literackimi i malarskimi, nadal pozostają unikalne i odzwierciedlają głębię myśli oraz uczucia autorki.