"Mały Książę" - szczegółowe opracowanie

Ta praca została zatwierdzona przez naszego nauczyciela: 4.07.2024 o 9:47

Rodzaj zadania: Analiza

Dodane: 28.06.2024 o 16:31

Antoine de Saint-Exupéry, francuski pisarz, poeta i lotnik, napisał "Małego Księcia" w roku 1943. Jest to dzieło wyjątkowe: krótka, acz głęboka opowieść, skierowana zarówno do dzieci, jak i dorosłych. „Mały Książę” często jest interpretowany na wielu poziomach - jako bajka dla dzieci, romans, filozoficzne rozważania oraz jako krytyka społeczna. Główna problematyka książki skupia się na różnicach między światem dzieci a światem dorosłych. Wraz z upływem czasu i dorastaniem, człowiek zmienia się, tracąc swoje dziecięce podejście do życia, co de Saint-Exupéry przedstawia poprzez przygody Małego Księcia. Pozostaje otwarte pytanie: Czy warto pozostawać dzieckiem? Praca ta próbuje odpowiedzieć, czy Mały Książę miał rację w swojej ocenie dorosłych, poprzez szczegółową analizę postaci i symboli.

Rozwinięcie

1. Charakterystyka dorosłych według Małego Księcia

Król - Reprezentuje obsesję władzy. Król, którego Mały Książę spotyka, nie ma poddanych, ale wciąż wydaje rozkazy do niewidzialnych osób. Jego postać symbolizuje absurdalność władzy, która pragnie kontrolować wszystko, nawet jeśli jest to niemożliwe.

Próżny - Symbolizuje ciągłą potrzebę uznania. Jego jedynym celem jest zdobycie podziwu innych, co ukazuje pustotę i płytkość niektórych dorosłych, którzy potrzebują stałego potwierdzenia swojej wartości.

Pijak - Ucieka od rzeczywistości, pijąc, aby zapomnieć o wstydzie związanym z piciem. To błędne koło ukazuje, jak niektórzy dorośli próbują unikać problemów zamiast stawić im czoła.

Biznesmen - Reprezentuje materializm i chciwość. Biznesmen jest obsesyjnie zajęty liczeniem gwiazd, które uważa za swoją własność. Jego postać pokazuje, jak dorośli mogą stać się niewolnikami swojego majątku i zapomnieć, co jest naprawdę ważne.

Latarnik - Przedstawia bezrefleksyjną pracę, mechaniczne wykonywanie obowiązków bez zastanowienia się nad ich sensem. Latarnik jest ciągle zajęty zapalaniem i gaszeniem lamp, nie mając czasu na nic innego.

Geograf - Ukazuje teoretyczne podejście do rzeczywistości. Geograf nie bada sam planet, polegając wyłącznie na raportach od innych, co symbolizuje brak bezpośredniego zaangażowania w poznanie świata.

Każde z tych spotkań oferuje krytykę społeczną, gdzie de Saint-Exupéry ukazuje, jak dorośli tracą swoją autentyczność i wpadają w różne pułapki, takie jak praca, materializm, władza czy ucieczka od problemów.

2. Kontrast między dziećmi a dorosłymi

Cechy dzieci to przede wszystkim ciekawość świata. Dzieci zadają pytania, nie boją się nieznanego i chcą wszystko poznać. Są prostolinijne i bezinteresowne – nie kalkulują swoich działań, nie oczekują korzyści z każdego ruchu. Otwartość na nowe doświadczenia sprawia, że dzieci potrafią cieszyć się nawet małymi rzeczami, a brak uprzedzeń pozwala im na nieskrępowane poznawanie świata.

Zmiany podczas dorastania są nieuniknione. Człowiek traci ciekawość i wyobraźnię, zaczyna skupiać się na materialnych aspektach życia, co prowadzi do zatracenia spontaniczności. Życie staje się schematyczne, pełne obowiązków i przekonań, których dorastający człowiek nie kwestionuje.

3. Dlaczego dorośli stają się „dziwni”?

Psychologiczne aspekty dorastania również mają wpływ. Mechanizmy obronne, rozwijające się z wiekiem, takie jak unikanie konfliktów czy stłumienie emocji, powodują, że dorośli stają się bardziej zamknięci. Strach przed oceną innych dodatkowo potęguje te zmiany, powodując, że dorosły coraz mniej pozwala sobie na spontaniczność.

4. Czy dorosłość może być harmonijna z dzieciństwem?

Przykłady z literatury i życia pokazują, że jest to możliwe. W literaturze można znaleźć postacie literackie, które mimo dorosłości zachowały dziecięcy sposób patrzenia na świat. Na przykład, Ania Shirley z „Ani z Zielonego Wzgórza” Lucy Maud Montgomery, która zachowuje swoją wyobraźnię i ciekawość świata nawet jako dorosła kobieta.

Podobnie, w życiu codziennym spotykamy osoby, które mimo swojej dorosłości potrafią cieszyć się małymi rzeczami, zachowują spontaniczność i otwartość na nowe doświadczenia. Są to przykłady ludzi, którzy potrafią łączyć obowiązki dorosłości z radością dzieciństwa.

Zakończenie

Choć dorastanie jest nieuniknione i przynosi liczne zmiany, warto dążyć do zachowania pewnych dziecięcych cech, które mogą uczynić życie dorosłym bardziej pełnym i satysfakcjonującym. Refleksja końcowa nasuwa pytanie, czy my sami potrafimy odnaleźć w sobie Małego Księcia – te cechy, które pozwalają nam cieszyć się życiem bez zbędnej kalkulacji i zmartwień.