"Strych" - interpretacja
Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 27.07.2024 o 21:23
Rodzaj zadania: Analiza
Dodane: 27.07.2024 o 20:58
Streszczenie:
Marianna Obertyńska, poetka z silną osobistą nutą, kreuje w wierszu "Strych" obraz pamięci jako strychu pełnego zapomnianych, bolesnych wspomnień i nadziei. Metafora pamięci, jej kontrasty i emocje ukazują głębię ludzkiego doświadczenia. ❤️?
Marianna Obertyńska to postać nietuzinkowa w polskiej literaturze. Urodzona 1911 roku w Kijowie, przeżyła burzliwe dzieje XX wieku, które odcisnęły swoje piętno na jej poezji. Choć nie była formalnie związana z żadną grupą literacką, jej twórczość wyróżnia głęboko osobista nuta i bogactwo obrazów poetyckich, które przemawiają do czytelnika swoją autentycznością. Wiersz "Strych" jest doskonałym przykładem tej liryki osobistego wyznania, gdzie tematyka pamięci staje się centralnym punktem refleksji.
Prezentacja poetki:
Marianna Obertyńska to poetka, która mimo braku związków z wielkimi kręgami literackimi, zdołała wypracować własny, rozpoznawalny styl. Jej poezja charakteryzuje się głębokim zanurzeniem w osobistych doznaniach i wspomnieniach, co nadaje jej utworom wyjątkowy, introspektywny charakter. W jej twórczości można dostrzec echa trudnych doświadczeń życiowych, w tym lat spędzonych na wojennej emigracji oraz osobistych tragedii. Ta osobista strona jej poezji staje się przestrzenią, w której Obertyńska dzieli się swoimi przemyśleniami, uczuciami i bolesnymi wspomnieniami.do tematyki:
"Strych" to wiersz, który w wyjątkowy sposób podejmuje temat pamięci. Pamięć w twórczości Obertyńskiej nie jest jedynie wspomnieniem przeszłości; to żywy, niemal namacalny byt, który przysłania teraźniejszość i kieruje przyszłością. Cel tej analizy to przyjrzenie się, jak poetka kreuje obraz pamięci jako strychu – przestrzeni pełnej zapomnianych rzeczy, które jednak nie tracą swojego znaczenia.I. Strych – analiza utworu i środki stylistyczne
Budowa i forma wiersza:
"Strych" składa się z trzech strof, każda z nich liczy cztery wersy, co nadaje wierszowi regularny i harmonijny rytm. W pierwszej i trzeciej strofie występują rymy krzyżowe (ABAB), które wprowadzają pewien porządek i symetrię do tekstu, podczas gdy druga strofa, wyróżniająca się rymami okalającymi (ABBA), tworzy efekt zamknięcia i skupienia na kluczowym obrazie.Gatunek literacki:
Wiersz ten można zaliczyć do liryki opisowej, a konkretnie liryki pejzażu. Jednakże, w "Strychu" nie mamy do czynienia z opisem krajobrazu w tradycyjnym sensie, lecz z wewnętrznym pejzażem pamięci, który autorka sytuuje na metaforycznym strychu.Szczegółowa analiza środków stylistycznych:
Pierwsza zwrotka:Pierwsza strofa ustanawia podstawowy obraz pamięci jako strychu. Porównanie pamięci do strychu wprowadza nas w klimat nostalgii i refleksji. Mamy tu epitety takie jak "mroczny strych", które podkreślają tajemniczy i nieco melancholijny charakter tego miejsca. Metafora cieni nasiąkających ciszą i zastojem dopełnia obraz zapomnianych, dawno nieodwiedzanych miejsc pełnych pamiątek i wspomnień. Zastosowanie przerzutni oraz inwersji sprawia, że rytm wiersza staje się bardziej narracyjny, płynny, a jednocześnie zaskakujący. Amalgamat pojęciowy, jakim są nietoperze-przypomnienia, wprowadza elementy animizacji, ożywienia zapomnianych wspomnień. Epitet "żałosne przebudzenie" sugeruje, że wspomnienia, choć zapomniane, nadal mają moc wzbudzania silnych emocji.
Druga zwrotka:
Druga strofa przedstawia bardziej zróżnicowany zestaw obrazów. Przerzutnia oraz inwersja w pierwszych dwóch wersach podkreślają złożoność myśli i wspomnień, które pojawiają się nagle, niespodziewanie. Epitet i metafora "słoneczna kropla szczęścia" integrują promień słońca z kroplą, tworząc obraz małego, lecz cennego wspomnienia szczęścia. Metafora "gniazda osie – przebaczone krzywdy" wywołuje skojarzenie z bolesnymi, lecz już przeminionymi urazami. Animizacja gniazd, które "zwijają się w kącie w kłębki", sugeruje, że nawet przebaczone krzywdy wciąż mają swoje miejsce w pamięci, choć może już mniej bolesne.
Trzecia zwrotka:
Trzecia strofa to seria metafor, które jeszcze bardziej wzbogacają obraz pamięci. "Nadzieje wypłowiałe", "wzloty okulałe" – oba te obrazy sugerują utratę siły i dawnej świetności. Metafora "puszki z zachciankami i złudzeniami" przypomina, że pamięć przechowuje nie tylko realne wydarzenia, ale również marzenia i iluzje. "Klepki spaczone" wprowadzają element animizacji do samej konstrukcji strychu i sugerują, że nawet fundamenty pamięci mogą zostać zniekształcone przez czas. "Czerepy tęsknot" oraz "worki z dartym pierzem połamanych skrzydeł" to obrazy pełne smutku i utraty, symbolizujące zniszczone marzenia i ambicje.
Ocena nauczyciela:
Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 27.07.2024 o 21:23
O nauczycielu: Nauczyciel - Tomasz C.
Od 13 lat pracuję w liceum — przygotowuję do matury i wspieram ósmoklasistów. Uczę, jak analizować polecenie, budować logiczną strukturę i dopracować styl bez „lania wody”. Na moich lekcjach krótkie podsumowania i checklisty pomagają utrzymać porządek w pracy. Uczniowie często mówią, że dzięki temu czują, iż wiedzą, co robią i po co.
Wypracowanie jest doskonałym przykładem analizy lirycznej poezji Marianny Obertyńskiej, szczególnie w odniesieniu do wiersza "Strych".
Komentarze naszych użytkowników:
Oceń:
Zaloguj się aby ocenić pracę.
Zaloguj się