Analiza i interpretacja Ignacego Krasickiego - bajka „Kruk i lis”.

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 20.12.2023 o 12:35

Rodzaj zadania: Analiza

Dodane: 17.12.2023 o 7:38

„Kruk i lis” to jedna z najbardziej znanych bajek Ignacego Krasickiego, który jest jednym z najważniejszych polskich pisarzy oświecenia. Bajka opowiada o spotkaniu dwóch zwierząt – kruka i lisa – które dążą do osiągnięcia swoich celów w różny sposób. Autor wykorzystuje postacie tych zwierząt jako metaforyczne przedstawienie cech ludzkich i przedstawia poprzez nich uniwersalne prawdy.

Bajka zaczyna się od przedstawienia kruka jako pewnej, dumnej i zarozumiałej istoty, która jest świadoma swojej przewagi nad innymi zwierzętami. Krasicki pisze: „Krążąc po polu, wzrok swój zstąpił ku ziemi"). Wizja kruka patrzącego na pole daje nam poczucie, że czuje się on bardziej wartościowy od innych zwierząt, co oddaje jego arogancję i zuchwałość. Kruk stara się zademonstrować swoje umiejętności poprzez próbę wysłania, ale ta próba kończy się niepowodzeniem. Jest to moment, w którym autor obnaża bezsensowność próby kruka i zmusza czytelnika do refleksji na temat roli pychy i wynikających z niej konsekwencji.

Następnie w bajce pojawia się lista, która jest przedstawiona jako dziwna postać z białym ogonem. Jest ona opisana jako chytry, przebiegły i bardziej zdolny od kruka: „Lis, spostrzegłszy pytanie ... jęzora skrytego).” Autor w tej części fabuły stawia w kontraście charaktery dwóch postaci. Kruk, reprezentujący pychę, jest przeciwnikiem lisa, który reprezentuje spryt. Krasicki pokazuje, jak wrogie i obronne podejście kruka przeciwstawia się bardziej strategii lisa.

W dalszej części bajka rozwija się wokół próby lisa stworzenia w kruku przekonania, że jest on najlepszy z ptaków. Ten plan osiąga swój cel, a kruk wierząc w tę pseudo-prawdę, pod wpływem chwili dumnie otwiera swój dziób, tracąc w ten sposób swój przeklęty kawałek sera, który miał zamiar pożreć. W tym momencie autor sugeruje, że pycha kruka prowadzi go do niepowodzenia i odsłania prawdę o niewłaściwym postępowaniu.

Bajka kończy się w momencie, kiedy lisa i kruczka wychodząc z pola, wspólnie śmieją się z porażki kruka. Jest to moment, który ujawnia postawę lisa, jako wygranego, który miał większe zrozumienie swojej sytuacji. Autor sugeruje, że inteligencja, strategia i spryt mogą okazać się bardziej wartościowe niż pycha i próżność.

„Kruk i lis” ignorują burzące cechę człowieka – pychę, i jej konsekwencje, ukazując ją w zabawny i treściwy sposób. Ignacy Krasicki w swojej bajce podjął próbę stworzenia moralnego przesłania dla czytelnika. Poprzez alegoryczne przedstawienie kruka i lisa autor przypomina nam, że próżność i wynikająca z niej arogancja mogą doprowadzić do naszej klęski, podczas gdy inteligencja i spryt mogą przynieść oczekiwane rezultaty. Jest to ważna lekcja, która ma na celu zwrócenie uwagi na postawę człowieka i zachęcenie do refleksji nad naszymi działaniami.