List skierowany do przyjaciela, w którym prosisz go, by zerwał ze swym nałogiem.

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 25.08.2024 o 9:57

Rodzaj zadania: List

Dodane: 25.08.2024 o 9:06

Warszawa, 07 listopada 2004

Najdroższa Aniu!

Niezmiernie dziękuję Ci, że postanowiłaś do mnie napisać list. Naprawdę cieszy mnie, że po tak długim czasie zdecydowałaś się na kontakt. Już dawno nie widziałyśmy się i nie miałyśmy okazji porozmawiać ze sobą, dlatego bardzo mnie ucieszył ten Twój list.

Aniu bardzo się boję o Ciebie. Kiedy czytałam Twoje słowa, które po raz pierwszy tak otwarcie mówiły o Twoim problemie z narkotykami, czułam ciężar na sercu. Jesteśmy przyjaciółkami od zawsze, dlatego nie jestem w stanie pogodzić się z tym, co ze sobą robisz.

Powinnaś sobie w końcu uzmysłowić, że narkotyk nie był, nie jest i nie będzie rozwiązaniem Twoich kłopotów. Nie niszcz sobie swojego życia - to zdanie chciałabym wykrzyczeć, ale muszę napisać je w spokoju, licząc na to, że czytając te słowa, zdasz sobie sprawę z powagi sytuacji.

Aniu, wiesz, że się przyjaźnimy, stąd moja propozycja pomocy. Gdy ukończyłam czytać ten list od Ciebie, to byłam w szoku i mocno się rozpłakałam. Nie potrafię tego pojąć, dlaczego tak wspaniałą dziewczynę jak Ty, pociąga zażywanie tego świństwa? Co takiego widzisz w ćpaniu? Czy w ogóle zdajesz sobie sprawę jaką krzywdę może Ci to wyrządzić?

Narkotyki są okropne. Od dawna jest to najistotniejszy problem światowy. Wiem, że jesteś bardzo inteligentną i oczytaną osobą, dobrze się uczysz, masz dużo znajomych. Tak bardzo się Tobą martwię, że postępujesz tak nierozsądnie. Zawsze uważałam Cię za niezwykłą i wspaniałą koleżankę i dlatego nie mogłabym znieść, gdyby coś Ci się złego przytrafiło.

W sobotę będę u Ciebie razem z panią Katarzyną, która jest naszym szkolnym pedagogiem, i wspólnie z Twoją mamą postanowimy jakoś temu zaradzić. Nie gniewaj się na mnie o to, jeszcze kiedyś zrozumiesz, i będziesz mi za to dziękować.

Narkotyki doprowadzają do często nieodwracalnych powikłań. Pewnie Ty też o tym wiesz! Boję się, że Twój organizm pomału już się zmienia! Straciłaś już dużo z dawnej, wspaniałej Ani. Doczytałam się w Twoim liście, że nie tak dawno wraz ze swoimi znajomymi napadliście na starszego pana, któremu zabraliście wszystko co miał cenne. Przez to Twoje zachowanie sama stajesz się ofiarą własnych czynów, od chwili do chwili tracąc zaufanie ludzi, którzy Cię kochają.

Koleżanko moja najdroższa, ten Twój stan można i przede wszystkim trzeba zwalczyć. Mogę Cię zapewnić, że zrobię wszystko, aby ten koszmar jeszcze bardziej się nie powiększył!

Nie jestem w stanie do końca tego wszystkiego zrozumieć, ale do naszego spotkania przygotuję się bardzo dobrze, aby Ci pomóc. Czy chociaż raz pomyślałaś o swojej mamie, jak ją ranisz? No chyba, że nie widzisz tego, że ona się martwi? Zachowujesz się całkiem inaczej niż powinnaś. Wszyscy Twoi najbliżsi bardzo to ciężko przeżywają. Pozwól im i sobie normalnie żyć.

Zrozum, że narkotyki niszczą Twój organizm. Niestety bardzo często są to straty wyrządzone na całe życie. Wierzę, że pomyślisz o tym wszystkim jeszcze raz na spokojnie. Musisz sama zauważyć błędy, jakie Ci się przytrafiły w ostatnim czasie i zrozumieć, że wszyscy chcą Ci pomóc.

Aniu, trzymaj się ciepło. Pamiętaj, że jestem tutaj dla Ciebie i że zawsze możesz na mnie liczyć. Nasza przyjaźń jest dla mnie bardzo cenna i zrobię wszystko, by Cię wspierać, pomóc Ci wrócić na właściwą drogę.

Trzymaj się ciepło, Ewelina