Więcej zszywek z tablicy

WSZYSTKO PDF

Wielopokoleniowa, pasjonują...
Rock Taylor, wschodząca gwi...
Gabriela, córka Marcjanny, ...
Ada Czarnecka: rudowłosa pr...
Znakomita powieść opisująca...
Radosna i rozgadana Alwina ...
Dziennikarka Kate Bradley c...
Jak daleko sięgam pamięcią,...
W wilii po kasztanem nastał...
Nowy tom bestsellerowej ser...
Podróż samolotem to dla wie...
Obowiązkowa lektura dla wie...
„Sylwester miał tylko dziew...
Pierwsza książka w nowej se...
Opowieść o miłości i walce ...
Morgan Dane próbuje się poz...
Otwórz drzwi nieznanemu. Po...
Przysypany śniegiem kampus ...
"Z miłości? To współcz...
Czarująca i niezapomniana k...
Aby Nowy Jork mógł stać się...
Jej całe życie okazało się ...
„Spójrz na to drzewo. Ponie...
Niektórzy mówią, że gdy życ...
W trakcie wakacyjnej imprez...
Max Leokov mógł się tylko p...
atika2484

atika2484

Dodane 25.06 o 19:45
Obserwuj
Seksualność w trakcie zbrojnego konfliktu najczęściej sprowadza się do przemocy: masowych gwałtów, zniewolenia, naznaczania. Doświadczenie seksualnej pracy przymusowej w nazistowskim burdelu nadal pozostaje w sferze tabu. Przemilczany pozostaje sam fakt istnienia systemu kontrolowanego nierządu, przemilczane są jego ofiary. Przemilczany jest też okres powojenny – czas, w którym wojenny los kobiet równał się z grzechem kolaboracji, kobiet, którym publicznie golono głowy za intymne relacje z wrogiem. 

Historia seksualnych pracownic przymusowych w okresie wojny nigdy nie będzie klasyczną narracją. Prawdopodobnie nigdy nie stanie się też częścią polskiej pamięci zbiorowej. Jest już za późno. Mikrobiografie bohaterek tej książki pozostaną niedokończone. Rzadko zdarza się, żeby któraś z ofiar pozostawiła świadectwo, nikt też nie zadbał o to, aby zaświadczyły o swojej przeszłości. Powojenne milczenie o ich cierpieniu było najprawdopodobniej najsurowszą karą. Ich cierpienie pozostało niewypowiedziane.

Dotychczas nie było „odpowiedniego” momentu. Nadal tak zwani więźniowie asocjalni, homoseksualiści, ofiary przemocy seksualnej to „nieistotne wyjątki”. Strach było o nich mówić. Nie mogliśmy albo nie chcieliśmy o nich usłyszeć. Joanna Ostrowska wypełnia tę lukę.

Seksualność w trakcie zbrojnego konfliktu najczęściej

sprowadza się do przemocy: masowych gwałtów, zniewolenia, naznaczania. Doświadczenie seksualnej pracy przymusowej w nazistowskim burdelu nadal pozostaje w sferze tabu. Przemilczany pozostaje sam fakt istnienia systemu kontrolowanego nierządu, przemilczane są jego ofiary. Przemilczany jest też okres powojenny – czas, w którym wojenny los kobiet równał się z grzechem kolaboracji, kobiet, którym publicznie golono głowy za intymne relacje z wrogiem.

Historia seksualnych pracownic przymusowych w okresie wojny nigdy nie będzie klasyczną narracją. Prawdopodobnie nigdy nie stanie się też częścią polskiej pamięci zbiorowej. Jest już za późno. Mikrobiografie bohaterek tej książki pozostaną niedokończone. Rzadko zdarza się, żeby któraś z ofiar pozostawiła świadectwo, nikt też nie zadbał o to, aby zaświadczyły o swojej przeszłości. Powojenne milczenie o ich cierpieniu było najprawdopodobniej najsurowszą karą. Ich cierpienie pozostało niewypowiedziane.

Dotychczas nie było „odpowiedniego” momentu. Nadal tak zwani więźniowie asocjalni, homoseksualiści, ofiary przemocy seksualnej to „nieistotne wyjątki”. Strach było o nich mówić. Nie mogliśmy albo nie chcieliśmy o nich usłyszeć. Joanna Ostrowska wypełnia tę lukę.

Zgłoś naruszenie

, aby dodać komentarz.

Polubili Lubię
Remik128
Monika2424
Zszywka przypięta na tablicach:

Użytkownicy także przypinają:

ZMIEŃ TŁO ZMIEŃ STYL
DO GÓRY