M. Skłodowska-Curie i jej wkład w badania nad promieniotwórczością

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 8.02.2024 o 21:29

Rodzaj zadania: Referat

Dodane: 8.02.2024 o 11:43

Promieniotwórczość to zjawisko naturalne zachodzące w niektórych pierwiastkach chemicznych, które polega na samorzutnej przemianie jąder atomowych z towarzyszącym temu wydzielaniem promieniowania. Odkrycie tego zjawiska jest związane z wieloma badaczami, jednak jednym z najważniejszych postaci w historii badań nad promieniotwórczością jest bez wątpienia Maria Skłodowska-Curie, dwukrotna laureatka Nagrody Nobla, która swoją pracą naukową ukształtowała podstawy współczesnej radiochemii.

Maria Skłodowska urodziła się w 1867 roku w Warszawie. Mimo trudnych warunków finansowych, dzięki determinacji i wytrwałości udało jej się wyjechać na studia do Paryża, gdzie podjęła naukę na Sorbonie. Tam również poznała swojego przyszłego męża, Pierre’a Curie.

Razem z Pierre'em Curie i Henri Bequerel, Maria Skłodowska-Curie zaangażowała się w badania nad zjawiskiem promieniotwórczości, które Bequerel odkrył przypadkowo w 1896 roku. Bequerel zauważył, że sole uranu wykazują zdolność do naświetlania kliszy fotograficznej nawet bez udziału światła. To odkrycie pobudziło ogromne zainteresowanie w świecie naukowym.

Maria Skłodowska-Curie postanowiła zbadać, czy inne pierwiastki również wykazują podobne właściwości. W swoich eksperymentach koncentrowała się przede wszystkim na uranie i torze, lecz z czasem zauważyła coś niezwykłego. Mianowicie odkryła, że minerały zawierające uran, jak np. pechblend, wykazywały aktywność promieniotwórczą nawet wyższą, niż można by się spodziewać, biorąc pod uwagę ich zawartość uranu. Oznaczało to, że muszą one zawierać jakieś inne nieznane wówczas pierwiastki, które również są promieniotwórcze.

Po latach żmudnych badań i eksperymentów, w 1898 roku Maria Skłodowska-Curie razem z mężem ogłosiła odkrycie dwóch nowych pierwiastków: polonu, który został nazwany na cześć ojczyzny Marie, oraz radu, którego nazwa pochodzi od łacińskiego słowa "radius" oznaczającego promień. Rok później otrzymali Nagrodę Nobla z fizyki, którą podzielili z Henrim Bequerel.

Zdobywając w 1911 roku Nagrodę Nobla z chemii za prace dotyczące radu i polonu, Maria Skłodowska-Curie stała się pierwszą osobą, która otrzymała dwa razy to prestiżowe wyróżnienie. Co więcej, przez lata nadzorowała produkcję radu, który był wykorzystywany w medycynie do leczenia nowotworów.

Badania nad promieniotwórczością otworzyły nową dziedzinę wiedzy – radiochemię, a Maria Skłodowska-Curie uznawana jest za matkę tej dziedziny. Dzięki jej pracy zrozumiano mechanizmy rozpadu jądrowego oraz zagadnienia związane z promieniowaniem. Odkrycia te miały ogromny wpływ na rozwój nauk przyrodniczych, w tym chemii, fizyki, a także medycyny, gdzie izotopy promieniotwórcze są wykorzystywane do diagnostyki i terapii.

Maria Skłodowska-Curie poświęciła swoje życie nauce, stając się inspiracją dla wielu pokoleń naukowców. Jej wytrwałość, ciekawość oraz niesamowite odkrycia do dzisiaj wywierają wpływ na rozwój wielu dziedzin nauki i technologii. Jako kobieta i naukowiec przetarła ścieżki w czasach, kiedy środowiska akademickie były zdominowane przez mężczyzn, stając się symbolem siły i determinacji w dążeniu do celu.

Niestety, narażenie na działanie promieniotwórcze korzystnych dla ludzkości wynalazków miało również swoje konsekwencje zdrowotne. Maria Skłodowska-Curie zmarła w 1934 roku z powodu anemii aplastycznej, choroby, którą spowodowało długotrwałe wystawienie na działanie promieniowania. Mimo tego jej dziedzictwo naukowe będzie żyć wiecznie, jako podstawa naszej dalszej eksploracji i zrozumienia atomu oraz jego zastosowanie w różnych dziedzinach życia.