Teoria kultywowania George’a Gerbnera

Rodzaj zadania: Referat

Dodane: dzisiaj o 11:13

Teoria kultywowania George’a Gerbnera to jedna z bardziej wpływowych teorii w badaniach nad mediami, która daje nam zrozumienie, w jaki sposób długotrwałe narażenie na media, a zwłaszcza telewizję, może wpływać na postrzeganie rzeczywistości przez jednostki. Gerbner, ze swoim zespołem w Annenberg School for Communication na University of Pennsylvania, początkowo przedstawił tę teorię w latach 60. XX wieku. Program badawczy znany jest jako "Cultivation Analysis", a jego głównym celem było zbadanie wpływu przemocowych treści telewizyjnych na odbiorców.

Podstawowym założeniem teorii kultywowania jest to, że telewizja posiada unikalne cechy, które sprawiają, że oddziałuje na odbiorców w sposób znaczący. Według Gerbnera, nie chodzi tylko o to, co oglądamy, ale o sposób, w jaki telewizja prezentuje pewne treści systematycznie i w długim okresie czasu. Proces kultywowania polega zatem na tym, że osoby oglądające telewizję przez dłuższy czas mają skłonność do przyjmowania obrazów świata przedstawionego na ekranie jako odzwierciedlenie rzeczywistości.

Jednym z kluczowych badawczych narzędzi Gerbnera była analiza treści, która miała na celu ilościowe i jakościowe zbadanie, jakie obrazy i narracje są dominujące w mediach, zwłaszcza na ekranach telewizyjnych. Jego badania wykazały, że telewizja często przedstawia świat jako bardziej niebezpieczny niż w rzeczywistości, co prowadzi do zjawiska określanego mianem "syndromu złego świata". Syndrom ten występuje, gdy odbiorcy mediów zaczynają wierzyć, że świat jest bardziej przestępczy, brutalny i niesprawiedliwy, niż jest w rzeczywistości, co może wpływać na ich zachowanie i postawy społeczne.

Gerbner wprowadził także pojęcie tzw. "mean world syndrome" (syndromu złego świata). Osoby mocno narażone na przemocowe treści telewizyjne mają zatem większą skłonność do wnioskowania, że życie jest bardziej ryzykowne i mniej bezpieczne niż w rzeczywistości. Założenie to było potwierdzone w wielu badaniach przeprowadzonych przez Gerbnera i jego zespół.

Kultywowanie polega również na subtelnym, ale stałym oddziaływaniu na percepcję rzeczywistości społecznej. Ten wpływ jest zazwyczaj bardziej zauważalny u tych osób, które silnie identyfikują się z wartościami prezentowanymi na ekranie. Przykładem mogą być stereotypy dotyczące różnych grup społecznych, które są systematycznie wspierane przez media. Na przykład telewizja często utrwala stereotypy ról płciowych, co prowadzi do zachowania tradycyjnych ról społecznych i może wpływać na oczekiwania wobec różnych płci.

Główne założenia teorii kultywowania można podzielić na kilka komponentów: systematyczność przekazów, długość ekspozycji oraz różnice w poziomie narażenia na media między różnymi grupami demograficznymi. Systematyczność przekazów oznacza, że mimo zróżnicowania programów telewizyjnych, pewne tematy i obrazy są przedstawiane w sposób stały i konsekwentny. Długość ekspozycji odnosi się do czasu, przez jaki widzowie są narażeni na te obrazy i narracje, co jest kluczowe dla procesu kultywowania.

Należy jednak podkreślić, że teoria kultywowania Gerbnera spotkała się także z pewnymi krytykami. Krytycy wskazują na to, że zależności pomiędzy narażeniem na media a percepcją rzeczywistości są zbyt skomplikowane, aby można było je w pełni wyjaśnić za pomocą tej teorii. Istnieją również argumenty, że indywidualne różnice wśród odbiorców, takie jak ich własne doświadczenia życiowe i kontekst społeczny, odgrywają równie ważną rolę w kształtowaniu percepcji rzeczywistości, co same media.

Mimo tych krytyk, teoria kultywowania nadal stanowi istotny punkt odniesienia w badaniach nad wpływem mediów. W dobie internetu i nowych mediów warto zastanowić się, jak zasady tej teorii można stosować do zrozumienia współczesnych mediów. Z jednej strony, internet oferuje różnorodność treści, która może redukować jednolitość przekazów typowych dla tradycyjnej telewizji. Z drugiej strony, algorytmy stosowane przez serwisy społecznościowe mogą wzmocnić proces kultywowania poprzez prezentowanie użytkownikom jednorodnych treści dopasowanych do ich wcześniejszych preferencji.

Podsumowując, teoria kultywowania George’a Gerbnera dostarcza cennych narzędzi do zrozumienia wpływu długotrwałego narażenia na treści medialne, zwłaszcza telewizyjne, na percepcję rzeczywistości przez odbiorców. Jej założenia dotyczące systematycznego, subtelnego oddziaływania mediów są nadal aktualne i stanowią istotny punkt odniesienia w badaniach nad wpływem mediów, także w kontekście współczesnych, dynamicznie zmieniających się form komunikacji.