Opis filmu o głuchym

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 6.02.2026 o 10:01

Rodzaj zadania: Referat

Dodane: 4.02.2026 o 8:49

Film „Coda” z 2021 roku, reżyserowany przez Siân Heder, jest jednym z najbardziej znaczących w ostatnich latach dzieł filmowych dotyczących tematyki głuchoty. Produkcja ta zdobyła szerokie uznanie na całym świecie, zarówno wśród krytyków, jak i widzów, co było widoczne chociażby podczas ceremonii rozdania Oscarów, gdzie film zdobył statuetki w kategoriach najlepszy film, najlepszy scenariusz adaptowany oraz najlepszy aktor drugoplanowy dla Troya Kotsura.

„Coda” to akronim od angielskiego terminu „Child of Deaf Adults”, co oznacza dziecko słyszących rodziców. Film skupia się na losach Ruby Rossi, jedynej słyszącej członkini rodziny, która składa się z głuchych rodziców i brata. Ruby, grana przez Emilę Jones, codziennie towarzyszy rodzinie zarówno w życiu prywatnym, jak i zawodowym, pomagając w komunikacji ze światem zewnętrznym. Rodzina Rossi prowadzi działalność rybacką, co jest celem zarówno inspiracji, jak i wyzwań dla ich funkcjonowania.

Jeden z centralnych tematów filmu to poszukiwanie tożsamości przez Ruby, która próbuje pogodzić obowiązki rodzinne z własnymi marzeniami. Jej pasją jest śpiewanie i pragnie rozwijać swoje umiejętności, zapisując się na zajęcia chóru w szkole. Relacja z nauczycielem muzyki, panem Villalobosem, granym przez Eugenio Derbeza, staje się kluczowa dla jej rozwijającej się pasji. Muzyka staje się dla Ruby nie tylko ucieczką, ale także sposobem na wyrażenie siebie i poszukiwanie własnej drogi.

Film znakomicie ujmuje dylematy młodej osoby, która czuje się rozdarta pomiędzy obowiązkiem wobec rodziny a marzeniami o własnym życiu. Ruby odczuwa presję, związaną z koniecznością opiekowania się bliskimi, co staje się szczególnie widoczne, gdy rodzinny interes rybacki staje przed poważnymi wyzwaniami. Ta odpowiedzialność jest dodatkowo skomplikowana przez jej rosnącą chęć do aplikowania do prestiżowej szkoły muzycznej Berklee College of Music.

„Coda” jest szczególnie chwalona za realistyczne i pełne szacunku przedstawienie środowiska osób głuchych. Troy Kotsur, grający Franka Rossi, jest jednym z niewielu głuchych aktorów, którzy zdobyli Oscara, co stanowi przełom w reprezentacji osób z niepełnosprawnością słuchową w Hollywood. Zarówno postacie, jak i interakcje w rodzinie Rossi pokazane są z dużą autentycznością, co jest wynikiem starannego przygotowania i konsultacji z osobami znającymi problematykę głuchoty.

Narracja filmu skupia się również na wspólnotowej, rodzinnej dynamice, podkreślając złożoność oraz bogactwo relacji wewnętrznych w rodzinach wielokulturowych, gdzie różnice w zdolności do słyszenia mogą być zarówno źródłem problemów, jak i wyjątkowej bliskości. Film „Coda” nie unika trudnych tematów, takich jak izolacja społeczna i zawodowe wyzwania, przed którymi stają osoby głuche.

Interesującym aspektem filmu jest także sposób, w jaki przedstawia on muzykę - nie tylko jako dźwięk, ale również jako doświadczenie emocjonalne, które może być odczuwane przez wszystkich, niezależnie od zdolności słyszenia. Scena, w której Ruby śpiewa na przesłuchaniu, jest szczególnie emocjonalna i symboliczna; przedstawia nie tylko jej miłość do muzyki, ale także próbuje pokazać sposób, w jaki jej rodzina może zrozumieć to doświadczenie, mimo że nie mogą go fizycznie usłyszeć.

Oglądając „Coda”, widzowie mają okazję zrozumieć, jak istotne jest, aby dzieła kultury były inkluzywne i jak potężne mogą być historie opowiedziane z punktu widzenia marginalizowanych grup społecznych. Jest to film, który łączy w sobie dramat, komedię i elementy muzyczne, oferując kompletną emocjonalną podróż dla widza.

Dzięki „Coda” wzrosła świadomość społeczna dotycząca życia i wyzwań, z jakimi zmagają się osoby głuche, a także ich bliscy. Film stanowi nie tylko ważne świadectwo kulturowe, ale jest również symbolem szerszej zmiany w sposobie, w jaki przemysł filmowy podejmuje się opowiadania o różnorodności doświadczeń ludzkich. Jest dowodem na to, że filmy mogą być nie tylko rozrywką, ale także narzędziem edukacji i socjalizacji, promującym zrozumienie i akceptację różnorodności.