Zastosowanie dźwigni finansowej w podejmowaniu decyzji finansowych w przedsiębiorstwie

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 25.01.2025 o 8:00

Rodzaj zadania: Referat

Dodane: 12.01.2025 o 16:41

Dźwignia finansowa jest jednym z najważniejszych narzędzi wykorzystywanych przez przedsiębiorstwa do optymalizacji struktury kapitału oraz maksymalizacji wartości dla akcjonariuszy. Stosowanie dźwigni finansowej pozwala firmom na osiąganie korzyści poprzez zwiększanie zwrotu na kapitał własny (ROE). To podejście ma swoje podstawy w teorii Modiglianiego-Millera, która zakłada, że w świecie bez podatków i kosztów bankructwa, struktura kapitału jest bez znaczenia dla wartości przedsiębiorstwa. Jednakże, praktyczne zastosowanie dźwigni finansowej w decyzjach finansowych wiąże się z różnymi ryzykami i wymaga szczegółowych analiz.

W literaturze naukowej wiele miejsca poświęca się roli dźwigni finansowej w podejmowaniu decyzji inwestycyjnych. Jak podkreślają autorzy takich prac jak "Capital Structure in Developing Markets" (Booth, Aivazian, Demirguc-Kunt, Maksimovic), przedsiębiorstwa w różnych krajach i o różnych strukturach gospodarczych stosują dźwignię finansową w zróżnicowany sposób. W krajach rozwijających się, często z mniej rozwiniętymi rynkami kapitałowymi, firmy są skłonne dość wysoko polegać na długu, co jest spowodowane ograniczonym dostępem do kapitału własnego.

Dźwignia finansowa wpływa na koszt kapitału. Wykorzystując elementy teorii agencji, Jensen i Meckling w swoim artykule "Theory of the Firm: Managerial Behavior, Agency Costs and Ownership Structure" argumentują, że zadłużenie może działać jako mechanizm ograniczający marnotrawstwo zasobów przez menadżerów. Długu wymusza dyscyplinę, ponieważ konieczność dokonania regularnych płatności odsetek zmusza menadżerów do bardziej efektywnego zarządzania finansami przedsiębiorstwa.

Przy podejmowaniu decyzji finansowych, przedsiębiorstwa muszą rozważać także koszty niewypłacalności oraz koszty korygowania struktury kapitału. Myers i Majluf w swoim badaniu "Corporate Financing and Investment Decisions When Firms Have Information That Investors Do Not Have" zwrócili uwagę na asymetrię informacji między zarządem a inwestorami, co determinuje wybór źródeł finansowania nowych projektów. Firmy mogą preferować wewnętrzne źródła finansowania z powodu tego, że zaciąganie długu i emisja nowych akcji mogą być kosztowne w sytuacjach, w których informacje o firmie są asymetryczne.

Kolejnym istotnym aspektem stosowania dźwigni finansowej jest wpływ na wartość przedsiębiorstwa w kontekście podatkowym. W literaturze (m.in. "Taxes and Corporate Finance: A Review" autorstwa Mihira Desai) szeroko omawiane są korzyści podatkowe związane z wykorzystaniem długu. Odsetki od długu są zazwyczaj kosztem uzyskania przychodu, co zmniejsza podstawę opodatkowania, a tym samym koszty podatkowe przedsiębiorstwa. Jednak wykorzystanie nadmiernego poziomu długu może prowadzić do problemów z płynnością i zwiększać ryzyko bankructwa.

Przykłady z rzeczywistości biznesowej pokazują zmienne podejście do stosowania dźwigni finansowej. Firmy takie jak Apple czy Google często stosują konserwatywną politykę finansowania, utrzymując niski poziom długu mimo dostępnych korzyści podatkowych. Z kolei przedsiębiorstwa z branż o stabilnych przepływach finansowych, takie jak telekomunikacja, mogą sobie pozwolić na wyższy poziom zadłużenia, co wspiera ich rozwój i ekspansję.

Efektywne korzystanie z dźwigni finansowej wymaga zatem dogłębnej analizy bieżącej sytuacji finansowej przedsiębiorstwa, przyszłych zmian rynkowych oraz ryzyka. Złożoność decyzji finansowych zwiększa się wraz z dynamicznie zmieniającymi się warunkami makroekonomicznymi oraz rosnącą konkurencją na rynkach globalnych.

Podsumowując, zastosowanie dźwigni finansowej w decyzjach finansowych przedsiębiorstwa wymaga strategicznego podejścia i zrozumienia wielu czynników. Optymalne wykorzystanie dlatego zależy od specyfiki danej firmy, jej pozycji na rynku oraz gotowości do akceptacji ryzyka. W literaturze dostrzegamy różnorodne podejścia, które wynikają z kontekstu makroekonomicznego, systemów prawnych oraz kultur korporacyjnych, co czyni zarządzanie dźwignią finansową tematem niezwykle złożonym i interesującym w teorii i praktyce biznesowej.

Bibliografia: 1. Booth, L., Aivazian, V., Demirguc-Kunt, A., Maksimovic, V. "Capital Structure in Developing Markets." 2. Jensen, M. C., Meckling, W. H. "Theory of the Firm: Managerial Behavior, Agency Costs and Ownership Structure." 3. Myers, S. C., Majluf, N. S. "Corporate Financing and Investment Decisions When Firms Have Information That Investors Do Not Have." 4. Desai, M. "Taxes and Corporate Finance: A Review."