Losy Napoleona pomiędzy 1814, a 1821 rokiem

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 4.06.2024 o 10:29

Rodzaj zadania: Referat

Dodane: 31.05.2024 o 13:47

W kwietniu 1814 roku, po serii niszczycielskich kampanii i ostatecznej klęsce w wojnie z szóstą koalicją, Napoleon Bonaparte został zmuszony do abdykacji jako cesarz Francuzów. Był to początek niezwykle burzliwego okresu w jego życiu, który zakończył się jego śmiercią w 1821 roku. Po abdykacji Napoleon został zesłany na wyspę Elbę, niewielką wyspę u wybrzeży Włoch. Choć Elba była stosunkowo małą wyspą, Napoleonowi przyznano tam nominalny tytuł i pozwolono mu zachować pewne pozory władzy. Jego rezydencja była skromna, ale nie można jej było nazwać więzieniem – miał pewną swobodę i mógł reorganizować życie na wyspie.

Jednak Napoleon nigdy nie przestał marzyć o powrocie do władzy. W marcu 1815 roku, po niecałym roku na Elbie, udało mu się uciec i wrócić do Francji. W ciągu zaledwie kilku dni, dzięki swojej charyzmie i umiejętnościom przywódczym, przyciągnął do siebie tysiące żołnierzy i odzyskał władzę w Paryżu. To dramatyczne wydarzenie, znane jako "Sto dni Napoleona," dało początek ostatniej wielkiej epoce jego rządów. Napoleońskie rządy odtąd trwały od marca do czerwca 1815 roku.

Powrót Napoleona do władzy wywołał panikę w Europie. Kiedy Wielka Brytania, Prusy, Austria, Rosja i inne mocarstwa europejskie dowiedziały się o jego powrocie, natychmiast przystąpiły do tworzenia nowej koalicji i przygotowania do wojny. Kulminacją tego okresu była bitwa pod Waterloo, stoczona 18 czerwca 1815 roku. Bitwa ta, toczona na terytorium dzisiejszej Belgii, była jednym z najważniejszych i najkrwawszych starć w historii Europy. Zakończyła się ona klęską Napoleona z rąk wojsk brytyjskich pod dowództwem księcia Wellingtona oraz pruskich pod dowództwem Gebharda von Blüchera.

Po klęsce pod Waterloo Napoleon ponownie abdykował. Tym razem jednak los był dla niego znacznie bardziej niełaskawy. Udał się do Rochefort, skąd planował ucieczkę do Stanów Zjednoczonych, ale brytyjskie okręty wojenne uniemożliwiły mu realizację tego planu. Wobec braku innych opcji, Napoleon dobrowolnie oddał się w ręce Brytyjczyków, licząc na łagodniejsze traktowanie. Niestety, Brytyjczycy postanowili zneutralizować zagrożenie, jakie nadal stanowił rzeczywiście niezwykle popularny i zdolny przywódca.

W sierpniu 1815 roku Napoleon został zesłany na wyspę Świętej Heleny, brytyjską kolonię na południowym Atlantyku, niemal 200 km od najbliższego kontynentu. Położenie wyspy czyniło ją idealnym miejscem dla więźnia o znaczeniu Napoleona: była praktycznie niezdobyta i całkowicie izolowana. Tutaj Napoleon spędził ostatnie sześć lat swojego życia. Jego rezydencja, Longwood House, była w złym stanie i warunki, w jakich musiał żyć, były dalekie od komfortu, do którego był przyzwyczajony.

Podczas swojego wygnania na Świętej Helenie Napoleon miał dużo czasu na refleksję. Zajął się pisaniem wspomnień, dyktowaniem listów i rozmowami z niewielkim kręgiem wiernych towarzyszy, którzy mu towarzyszyli. Starał się także zachować pozory władzy i godności cesarskiej, chociaż był otoczony przez brytyjskich strażników i szpiegów, którzy pilnowali, aby nie podejmował próby ucieczki. Jednym z jego bliskich towarzyszy był generał Henri Gatien Bertrand, który wspierał Napoleona do ostatnich dni.

Zdrowie Napoleona stopniowo się pogarszało, a jego stan fizyczny uległ znacznemu załamaniu. Choć nie jest to faktem bezpośrednio związanym z jego działaniami, warto wspomnieć, że z powodu trudnych warunków na Świętej Helenie oraz być może również z powodu trucizny, na którą długo podejrzewano jego opiekunów, Napoleon zaczął cierpieć na różne dolegliwości zdrowotne. Jego ostateczna diagnoza brzmiała "rak żołądka," choć są to spekulacje oparte na późniejszych badaniach i analizach.

Napoleon zmarł 5 maja 1821 roku. Jego ostatnie chwile były otoczone wieloma legendami i tajemnicami, choć najpowszechniej przyjętą wersją jest ta, że zmarł w wyniku komplikacji związanych z rakiem żołądka. Jego ostatnie słowa, według najbliższych, miały brzmieć: "Francja, armia, dowódca, Józefina." Napoleon został pochowany na Świętej Helenie, choć jego ciało zostało później przewiezione do Paryża w 184 roku, gdzie spoczęło w grobowcu w Les Invalides.

Podsumowując, lata 1814-1821 były niewątpliwie jednym z najtrudniejszych okresów w życiu Napoleona Bonaparte. Od zesłania na Elbę, poprzez krótkotrwały powrót do władzy i dramatyczną klęskę pod Waterloo, aż po ostateczne wygnanie na Świętą Helenę – każde z tych wydarzeń miało ogromne znaczenie nie tylko dla Napoleona, ale i dla historii Europy. Jego tragiczny koniec symbolizuje złożoność losów jednego z najbardziej kontrowersyjnych i fascynujących liderów w historii. Jego życie i rządy w tej burzliwej dekadzie są niezbędnymi elementami do zrozumienia nie tylko okresu napoleońskiego, ale i europejskiej historii XIX wieku.