Formy polodowcowe na Pojezierzu Pomorskim: zlodowacenie i najwyższe szczyty

Rodzaj zadania: Referat

Dodane: dzisiaj o 7:32

Pojezierze Pomorskie to jedno z najbardziej malowniczych miejsc w Polsce, charakteryzujące się pięknymi krajobrazami i licznymi zbiornikami wodnymi. Najważniejszymi cechami krajobrazu tego regionu są jednak formy polodowcowe, które świadczą o złożonej historii geologicznej tej części kraju.

Pojezierze Pomorskie i Zlodowacenie

Pojezierze Pomorskie jest rezultatem ostatniego zlodowacenia, zwanego zlodowaceniem północnopolskim lub bałtyckim. To zlodowacenie miało miejsce w plejstocenie, czyli od około 115 tysięcy lat temu do około 11,7 tysiąca lat temu. Było to jedno z najważniejszych wydarzeń geologicznych, które ukształtowało krajobraz Japonii i Europy Północnej, w tym Polski. Podczas tego okresu lodowce pokryły znaczną część Europy i pozostawiły za sobą różnorodne formy terenu. Pojezierze Pomorskie jest jednym z regionów, gdzie te formy są nadal wyraźnie widoczne.

Formy Polodowcowe na Pojezierzu Pomorskim

1. Morena czołowa: Jedną z najbardziej charakterystycznych form polodowcowych na Pojezierzu Pomorskim jest morena czołowa. Powstała ona na skutek akumulacji materiału granicznego, zwanego moreną, na przedpolu lodowca. Gdy lodowiec zaczyna się cofać, pozostawia za sobą wały i wzgórza złożone z kamieni, żwiru, piasku i gliny. Przykładem moreny czołowej na Pojezierzu Pomorskim jest morena Wysoczyzny Kaszubskiej.

2. Równiny sandrowe: Pojezierze Pomorskie jest również miejscem, gdzie znaleźć można równiny sandrowe, nazywane często sandrami. Powstają one na skutek topienia się lodowca, kiedy woda z topniejącego lodu niesie ze sobą osad, który osadza się na przedpolu lodowca tworząc wypłaszczone obszary piasku i żwiru. Sandry Pomorza wyróżniają się płaskim terenem i pokładami żwiru oraz piasku.

3. Ozy: Kolejną formą polodowcową typową dla tego regionu są ozy. Są to długie, wąskie wały powstałe w wyniku działalności wód lodowcowych, które formowały się w tunelach pod lodowcem. Na Pojezierzu Pomorskim ozy są wyraźnie widoczne w postaci wałów piasku oraz żwiru biegnących równolegle lub łukowato na kilkudziesięcio- aż do kilkusetmetrowych odcinkach.

4. Drumliny: Kolejnymi formami spotykanymi na pojezierzu są drumliny. Drumliny to pagórki zbudowane z gliny i piasku, uformowane pod wpływem ruchu lodowca, który przeciągał materiał wzdłuż swojego koryta. W Polsce, drumliny można znaleźć w okolicach Drawska Pomorskiego.

5. Erozyjne formy polodowcowe – doliny U-kształtne: Pojezierze Pomorskie posiada również liczne doliny u-kształtne. Te charakterystyczne formy erozyjne powstają na skutek działania lodowców, które żłobią skalne i osadowe podłoże. Doliny u-kształtne można spotkać w licznych miejscach na obszarze Pojezierza, prowadzą one często między wzgórzami polodowcowymi.

Najwyższe szczyty Pojezierza Pomorskiego

Choć Pojezierze Pomorskie nie jest znane z dużych wzniesień, region ten posiada kilka charakterystycznych szczytów, które zasługują na uwagę. Najwyższym punktem Pojezierza Pomorskiego jest Wierzyca, mająca 329 metrów nad poziomem morza. Wierzyca jest najwyższym szczytem Wysoczyzny Kaszubskiej i jednym z najwyższych punktów na północy Polski.

Innym istotnym wzniesieniem jest Szopa, które osiąga wysokość 222 metrów nad poziomem morza. Jest to kolejna morena czołowa, jednak o niższej wysokości w porównaniu do Wierzycy.

Pojezierze Pomorskie jest zatem nie tylko krainą malowniczych jezior i rzek, ale również obszarem bogatym w zróżnicowane formy polodowcowe. Od moren czołowych, przez równiny sandrowe, ozy, drumliny, aż po doliny u-kształtne – każda z tych form opowiada część bogatej geologicznej historii tego regionu. Najwyższe szczyty, takie jak Wierzyca czy Szopa, dodają krajobrazowi tego regionu dodatkowego uroku i stwarzają doskonałą okazję do wędrówek oraz podziwiania piękna natury, które historia geologiczna Europy pozostawiła w tej części Polski.