Scenariusz wystąpienia seniorów na Dzień Seniora z talentami i humorem

Rodzaj zadania: Referat

Dodane: dzisiaj o 12:35

Seniorzy na medal, czyli historia życia z przymrużeniem oka

Scenariusz wystąpienia na Dzień Seniora dla 5–6 seniorów

Obsada: 1. Senior 1 – Narrator / Narratorka 2. Senior 2 3. Senior 3 4. Senior 4 5. Senior 5 6. Senior 6

Uwaga organizacyjna: Scenariusz można zagrać w wersji 5-osobowej lub 6-osobowej. Jeśli występuje 5 osób, role Seniora 5 i 6 można połączyć. Tekst jest tak napisany, by część była czytana, a część mówiona bardziej swobodnie. W środku są krótkie wstawki artystyczne: śpiew, gitara, harmonijka, recytacja lub drobny taneczny gest. Całość można wzbogacić o krzesła, stolik, chusty, kapelusz, laskę, okulary, gitarę, harmonijkę, robótkę ręczną, gazetę, filiżanki.

Scenografia: Na scenie ustawione 4–6 krzeseł w półkolu. Z boku mały stolik z obrusem, filiżanki, stary album ze zdjęciami, radio lub jego atrapą. Atmosfera ciepła, domowa, serdeczna. W tle można puścić delikatną muzykę instrumentalną przed wejściem występujących.

Czas trwania: Około 15–20 minut.

Przebieg wystąpienia

Wszyscy seniorzy wchodzą spokojnie na scenę, machają do publiczności, siadają. Jeden z seniorów może wejść z gitarą, inny z harmonijką, ktoś z robótką, ktoś z gazetą. Przez chwilę patrzą na siebie porozumiewawczo, jakby zastanawiali się, kto zacznie.

Senior 1: No dobrze, kochani… skoro już wszyscy przyszli, okulary znalezione, protezy na miejscu, a humor dopisuje, to możemy zaczynać.

Senior 2: Chwileczkę! Ja jeszcze sprawdzę, czy aparat słuchowy działa. Bo jak nie działa, to przynajmniej będę myśleć, że wszyscy mnie chwalą.

Senior 3: A ja już od rana ćwiczę pamięć.

Senior 4: I jak efekty?

Senior 3: Świetne. Tylko nie pamiętam, co ćwiczyłam.

Publiczność się śmieje, seniorzy wymieniają uśmiechy.

Senior 1: Spotkaliśmy się tutaj nie po to, żeby narzekać. O nie! My jesteśmy pokoleniem, które przeżyło naprawdę dużo. My pamiętamy świat bez internetu, bez pilota do telewizora i bez pytania telefonu, jaka będzie pogoda.

Senior 5: My sami byliśmy internetem. Wszystko się wiedziało od sąsiadki.

Senior 6: A sąsiadka miała szybszy przesył danych niż dzisiejsze światłowody.

Senior 2: Nasze życie to nie była żadna „aplikacja”. To była prawdziwa przygoda. Dzieciństwo na podwórku, zabawy do wieczora, kolana poobijane, ale serca całe i szczęśliwe.

Senior 3: Człowiek nie liczył kroków w zegarku. Człowiek chodził, bo musiał. Do szkoły, do pracy, po zakupy, po wodę, po dzieci, po męża…

Senior 4: …a czasem i po rozum, ale to już bywało trudniejsze.

Senior 1: Były czasy trudne, ale były też piękne. Pierwsze miłości, pierwsze tańce, pierwsze listy. Nie SMS-y, nie emotki. Prawdziwe listy, pachnące perfumami albo… kioskiem.

Senior 2: Ach, te zaloty! Kiedyś chłopak, jak się zakochał, to stał pod oknem. Teraz napisze „hej” i myśli, że już zdobył świat.

Senior 5: Kiedyś dziewczyna rumieniła się na widok ukochanego.

Senior 6: A teraz rumieni się, jak telefon pokaże zbyt wysoką temperaturę baterii.

Wszyscy się śmieją.

Senior 1: Ale życie seniora to nie tylko wspomnienia. To także talenty, których nam nie brakuje. Bo senior to człowiek z doświadczeniem, klasą i niespodzianką w zanadrzu.

Senior 2: I właśnie dlatego pokażemy dziś, że metryka to tylko liczba. Czasem trochę za duża, ale jednak tylko liczba.

Wstawka artystyczna 1 – śpiew Senior 3 wychodzi krok do przodu.

Senior 3: Na początek coś dla serca. Bo serce, proszę państwa, choć czasem potrzebuje tabletek, dalej bije w rytmie piosenki.

Senior 3 śpiewa 1–2 zwrotki znanej, pogodnej piosenki biesiadnej lub sentymentalnej. Jeśli grupa chce, refren mogą podchwycić pozostali seniorzy i publiczność.

Po piosence brawa.

Senior 4: Widzicie? Głos może już nie ten sam, ale za to emocje dwa razy większe.

Senior 1: Nasze życie to była szkoła cierpliwości. Wychowaliśmy dzieci, nieraz wnuki, gotowaliśmy obiady, szyliśmy, naprawialiśmy, oszczędzaliśmy, pracowaliśmy od świtu do nocy.

Senior 5: I jeszcze człowiek zdążył wyglądać porządnie.

Senior 2: Tak! Kiedyś do sklepu szło się jak do ludzi. A dziś? Dziś młodzież potrafi wyjść w kapciach i mówi, że to styl.

Senior 6: My też mamy styl. Tylko nasz styl ma elegancję i historię.

Senior 3: A zmarszczki?

Senior 4: Zmarszczki to medale za uśmiech i za przetrwanie.

Senior 1: Każda z nich coś opowiada. Jedna o dzieciach, druga o pracy, trzecia o świętach, czwarta o tańcach, a piąta… o zmartwieniach, które i tak minęły.

Senior 2: Bo taka jest prawda – człowiek na starość zaczyna rozumieć, co w życiu jest naprawdę ważne.

Senior 5: Zdrowie.

Senior 6: Spokój.

Senior 3: Rodzina.

Senior 4: I ciepłe kapcie zimą.

Wszyscy przytakują z powagą, po czym wybuchają śmiechem.

Wstawka artystyczna 2 – gra na gitarze Senior 4 bierze gitarę.

Senior 4: A teraz coś z mojej młodości. Dawniej przy gitarze człowiek się zakochiwał, wzruszał i śpiewał. Dziś też można, tylko wstawać potem trudniej.

Senior 4 gra krótki utwór instrumentalny albo akompaniuje do wspólnego refrenu. Pozostali mogą delikatnie nucić.

Po występie:

Senior 1: No proszę. Jeszcze chwila i ktoś poprosi o bis.

Senior 2: Tylko nie za późno, bo bis bisem, a leki o czasie trzeba wziąć.

Senior 3: Senior to człowiek dobrze zorganizowany. My mamy plan dnia. Rano herbata. Potem rozmowa o zdrowiu. Potem druga herbata. Potem wspomnienia. Potem obiad. Potem odpoczynek po odpoczynku.

Senior 5: A wieczorem serial i narzekanie, że w tym serialu to już nic nie jest jak dawniej.

Senior 6: Bo dawniej nawet czarne charaktery były jakieś porządniejsze.

Senior 1: Ale nie myślcie, że seniorzy to tylko siedzą i wspominają. My też mamy energię.

Senior 2: Może trochę inaczej rozłożoną.

Senior 4: I czasem trzeba ją uruchamiać powoli.

Senior 3: Ale jak już ruszymy, to młodsi nie nadążają.

Wstawka artystyczna 3 – harmonijka Senior 6 wychodzi na środek.

Senior 6: Ja może nie powiem wiele, bo od gadania lepsi są inni. Ale zagram, bo muzyka powie więcej niż tysiąc słów.

Senior 6 gra krótki, pogodny utwór na harmonijce.

Po grze wszyscy klaszczą.

Senior 5: No i proszę. Człowiek słucha i od razu chce iść na spacer, na dancing albo chociaż po ciasto.

Senior 1: Nasze pokolenie nauczyło się jednego – warto cieszyć się małymi rzeczami.

Senior 2: Zapachem ciasta.

Senior 3: Śmiechem wnuków.

Senior 4: Słońcem za oknem.

Senior 5: Telefonem od bliskiej osoby.

Senior 6: I tym, że rano człowiek wstanie… i nic go nowego nie boli.

Krótka pauza na śmiech.

Senior 1: Choć prawda jest taka, że człowiek z wiekiem staje się trochę filozofem.

Senior 2: Trochę poetą.

Senior 3: Trochę lekarzem.

Senior 4: Trochę kucharzem.

Senior 5: I trochę aktorem. Zwłaszcza kiedy mówi rodzinie: „Nie, nie trzeba mi nic pomagać”, a potem przez pół godziny otwiera słoik.

Senior 6: Ale najważniejsze jest to, że wciąż jesteśmy potrzebni. Mamy swoje historie, swoje talenty, swoją mądrość i swoje poczucie humoru.

Senior 1: Bo senior to nie koniec opowieści.

Senior 2: To najciekawszy rozdział.

Senior 3: Rozdział, w którym człowiek już wie, co warto robić…

Senior 4: …z kim warto być…

Senior 5: …i z czego warto się śmiać.

Senior 6: A najlepiej śmiać się z siebie, bo wtedy życie robi się lżejsze.

Wstawka artystyczna 4 – tekst czytany / mini-recytacja wspólna Każdy z seniorów czyta po jednym zdaniu, spokojnie, z uczuciem.

Senior 1: Przeżyliśmy wiele.

Senior 2: Nauczyliśmy się jeszcze więcej.

Senior 3: Upadaliśmy, ale wstawaliśmy.

Senior 4: Płakaliśmy, ale częściej się śmialiśmy.

Senior 5: Kochaliśmy i nadal kochamy życie.

Senior 6: Bo dopóki w sercu jest ciepło, dopóty człowiek jest młody.

Wszyscy razem: A my, proszę państwa, jesteśmy młodzi od bardzo, bardzo dawna!

Na końcu wszyscy wstają.

Finał – wspólny śpiew lub ukłon Można wykonać wspólnie prostą, pogodną piosenkę, najlepiej taką, którą publiczność zna i może podśpiewać. Jeśli nie ma wspólnego śpiewu, seniorzy podchodzą krok do przodu.

Senior 1: Dziękujemy za uwagę.

Senior 2: Za uśmiech.

Senior 3: Za obecność.

Senior 4: Za to, że pamiętacie o seniorach.

Senior 5: Bo senior też chce być wysłuchany…

Senior 6: …i oklaskiwany!

Wszyscy razem: Wszystkiego dobrego z okazji Dnia Seniora!

Wszyscy kłaniają się. Jeśli jest muzyka, można zakończyć krótkim wspólnym refrenem albo ukłonem przy dźwiękach gitary lub harmonijki.

Wersja skrócona żartów do wykorzystania między kwestiami: – W naszym wieku człowiek już nie goni za modą. My czekamy, aż moda dogoni nas. – Kiedyś człowiek spał jak dziecko. Dziś śpi jak senior – budzi się co chwilę i jeszcze o tym opowiada. – Młodzi mają smartfony. My mamy spryt życiowy. – Nasza pamięć bywa wybiórcza. Pamiętamy, kto nam pożyczył pieniądze dwadzieścia lat temu, ale nie pamiętamy, gdzie położyliśmy okulary. – Z wiekiem nie traci się uroku. Tylko zamienia się go na doświadczenie. – Senior to człowiek, który wie wszystko o życiu, ale nadal potrafi się nim cieszyć.

Propozycja zakończenia bardziej wzruszającego, jeśli potrzebna: Senior 1: Dziękujemy za każdy dzień, za ludzi obok nas, za wspomnienia i za to, że nadal możemy być razem.

Senior 2: Bo życie, niezależnie od wieku, najpiękniejsze jest wtedy, gdy dzieli się je z innymi.

Wszyscy razem: Niech w sercach zawsze gra muzyka, a na twarzach niech gości uśmiech.

Ten scenariusz można łatwo dostosować do konkretnych osób: dopisać ich imiona, prawdziwe hobby, wspomnienia z młodości, zawody, którymi się zajmowali, oraz ulubione piosenki. Dzięki temu występ będzie jeszcze bardziej naturalny, cieplejszy i bliższy publiczności.