Istota człowieczeństwa - czyny czy słowa? Analiza literacka

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 9.03.2024 o 17:48

Rodzaj zadania: Rozprawka

Dodane: 9.03.2024 o 16:11

W długiej tradycji literackiej pojawiły się dzieła, które stawiają pytanie o istotę człowieczeństwa. Trzy spośród nich, "Opowieść Wigilijna" Charlesa Dickensa, "Dziady cz. II" Adama Mickiewicza oraz "Mały Książę" Antoine’a de Saint-Exupéry'ego, mogą posłużyć jako klucz do zrozumienia, co stanowi o naszej ludzkości - czy są to czyny, czy może słowa.

"Opowieść Wigilijna" skupia się na życiu Ebenezera Scrooge’a, człowieka skąpego, zgorzkniałego, którego serce zdaje się być zamknięte na potrzeby innych. Jego postawa wobec ludzi, traktowanie pracowników, zerwanie z ukochaną z powodu obsesji na punkcie pieniędzy pokazują, jak daleko od ludzkich uczuć i potrzeb można się oddalić. Jednakże, kluczowym momentem w tej opowieści jest radykalna zmiana, która zachodzi w Scrooge’u po odwiedzinach duchów. To nie jego słowa, a konkretne czyny po tych wizytacjach - szczodrość wobec pracownika i jego rodziny, darowizny na cele charytatywne, pojednanie z rodziną - pokazują prawdziwą przemianę. Ostatecznie, dzieło Dickensa mówi, że to czyny są tym, co świadczy o naszym człowieczeństwie.

Podobne przesłanie płynie z "Dziadów cz. II" Mickiewicza. W tej dramatycznej opowieści zgromadzeni duchy zmarłych mają możliwość wypowiedzenia się na temat swojego życia, które w wielu przypadkach było pełne cierpienia i niesprawiedliwości. Mimo że ich słowa są pełne emocji i bólu, to jednak to, co robiły za życia, ich czyny - zarówno dobre, jak i złe - stanowią o ich tożsamości i ludzkości po śmierci. Przesłanie Mickiewicza mogłoby brzmieć, że to nie słowa, które wypowiadamy, ale czyny, które wykonujemy, definiują naszą istotę.

W "Małym Księciu" de Saint-Exupéry's pogłębia to rozumienie człowieczeństwa poprzez przyjaźń i miłość jako kluczowe aspekty ludzkiego życia. Główny bohater, Mały Książę, poprzez swoje podróże i spotkania na różnych planetach doświadcza między innymi pustki wynikającej z powierzchowności relacji opartych jedynie na słowach. Kluczowa jest tu jego relacja z lisem, która pokazuje, że prawdziwe uczucia i zaangażowanie wyrażają się przez czyny (troska, poświęcenie czasu) - to one budują głębokie i prawdziwe relacje. Słowa, choć ważne, są tylko uzupełnieniem.

Podsumowując, literatura wskazuje, iż to czyny, a nie słowa, są esencjonalnym wyrazem człowieczeństwa. Dzieła takie jak "Opowieść Wigilijna", "Dziady cz. II" czy "Mały Książę" podkreślają, że czyny stanowią fundament, na którym budujemy naszą ludzką tożsamość i relacje z innymi. W każdym z tych dzieł widać, że to, jak postępujemy, ma większą wartość niż to, co mówimy, a nasza ludzkość jest określana przez nasze działania.