Kara strzelca jest sprawiedliwa – ocena "Świtezianki" Adama Mickiewicza

Ta praca została zatwierdzona przez naszego nauczyciela: 11.12.2024 o 19:55

Rodzaj zadania: Rozprawka

Dodane: 13.11.2023 o 12:11

W balladzie "Świtezianka" Adama Mickiewicza, opublikowanej w zbiorze "Ballady i romanse" z 1822 roku, autor sięga po motywy romantyczne, by opowiedzieć przejmującą historię o miłości, zdradzie i karze. Ballada ta, poprzez alegoryczną formę oraz fantastyczny świat, pozwala czytelnikowi wejść w głąb ludzkiej psychiki, badając moralne aspekty działań bohaterów. Kluczowym momentem utworu jest kara, jaką ponosi strzelec za swoją niestałość i złamanie przysięgi wierności. W poniższym wypracowaniu przedstawię argumenty, które przemawiają za tym, że kara strzelca jest sprawiedliwa.

Świtezianka, uosabiająca figury nimf wodnych, przedstawiona jest jako istota niezwykłej urody i tajemniczości. Strzelec, główny bohater ballady, to młody mężczyzna o romantycznym usposobieniu, który zakochuje się w świteziance. Ich miłość rozwija się w leśnej scenerii, pełnej mistyki i niecodziennych zjawisk przyrody, co podkreśla emocjonalne napięcie historii. Jednakże fundamentem tej relacji staje się przysięga wierności – kluczowy moment, który zaważy na dalszych losach strzelca.

Strzelec, mimo początkowej powagi i intencji dochowania wierności, ulega pokusie i podejmuje próbę zdrady. Pod pretekstem zauroczenia inną dziewczyną, nieświadomy nadchodzącej kary, łamie złożoną obietnicę. Jest to punkt zwrotny, który prowadzi do przypomnienia sobie przez świteziankę o warunkach umowy. Strzelec zostaje osądzony przez siły nadprzyrodzone, które świtezianka reprezentuje. Niestałość i zdrada zostają natychmiast ukarane przekształcenie w drzewo – samotne i nieruchome, które będzie stałym przypomnieniem jego niewierności.

Kara, jaką ponosi strzelec, nie jest aktem zemsty, lecz symbolem sprawiedliwości, która przywraca porządek moralny. Mickiewicz, w duchu romantycznym, ukazuje siłę przysięgi i nieuchronność kary za złamanie danych słów. Wartości, takie jak wierność czy lojalność, są fundamentalne dla ludzkich relacji, a ich naruszenie wymaga surowego rozliczenia. W tym kontekście drzewo, w które zostaje przemieniony strzelec, symbolizuje nie tylko karę, ale i trwanie w wiecznym zastanowieniu nad swoim czynem.

Ballada uczy, że każde działanie ma swoje konsekwencje, a lekceważenie tych zasad prowadzi do zguby. Strzelec, którego złamało chwilowe zauroczenie, staje się ofiarą własnych słabości. Mickiewicz pokazuje, jak łatwo zbrukać swoje honorowe intencje i jak trudno jest naprawić wyrządzone szkody. Proces wymierzania sprawiedliwości odbywa się tutaj w mitycznej scenerii, niemniej jego przesłanie pozostaje aktualne – ostrzega przed zdradą i niestałością uczuć.

Mimo iż kara dla strzelca może wydawać się surowa, to wpisuje się ona w romantyczne rozumienie sprawiedliwości. Mickiewicz zastosował elementy fantastyczne, by wyrazić ideę, że wszechświat – czy to za sprawą sił przyrody, czy dusz mitycznych – dąży do utrzymania moralnego ładu. Strzelec, jako jednostka łamiąca zasady wyższe, staje się przykładem, jak nieubłagana potrafi być sprawiedliwość, gdy łamane są fundamentalne wartości.

Podsumowując, kara wymierzona strzelcowi w balladzie "Świtezianka" Adama Mickiewicza ma charakter nie tylko nauki, ale i odzwierciedlenia romantycznej filozofii moralności. Staje się ona przestrzeżeniem przed lekkomyślnością i impulsywnością, które przynoszą zgubne skutki. Poprzez swoje dzieło, Mickiewicz nie tylko zachwyca czytelnika pięknem i tajemniczością świata przedstawionego, ale również przekazuje uniwersalne prawdy o ludzkiej naturze i zasadach, które nią rządzą.