Czy zgadzasz się z powiedzeniem, iż „grzeczność nie jest nauką łatwą ani małą”?

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 21.08.2024 o 22:31

Rodzaj zadania: Rozprawka

Dodane: 21.08.2024 o 21:53

Grzeczność jest tematem złożonym i wieloaspektowym, co sprawia, że nie jest ani łatwa, ani mała. Powiedzenie to odnosi się do codziennych sytuacji, w których napotykamy na różnorodne normy zachowań. Grzeczność dotyka zarówno aspektów historycznych, społecznych, jak i psychologicznych, wpływając na nasze relacje międzyludzkie oraz codzienne doświadczenia. W niniejszej rozprawce postaram się przyjrzeć temu zjawisku z różnych perspektyw, rozważając historyczne korzenie grzeczności, jej wpływ na współczesne postawy młodzieży oraz korzyści, jakie niesie ona w dzisiejszym świecie.

W kontekście historycznym grzeczność odgrywała kluczową rolę w społeczeństwie. W Polsce sprzed kilku wieków była ona nieodłącznym elementem życia społecznego, co widać w literaturze, na przykład w epopei "Pan Tadeusz" Adama Mickiewicza. Sędzia, witając synowca, wykazuje się szacunkiem oraz troską, a podkomorzy zasiadający za stołem dba o właściwe zasady zachowania i hierarchii. Cytaty te pokazują, jak wielkie znaczenie miało dawniej odpowiednie odnoszenie się do innych, zwłaszcza do starszych czy wyżej postawionych w hierarchii społecznej i rodzinnej.

Zasady te były rygorystycznie przestrzegane, a każde naruszenie normy groziło społecznym ostracyzmem. Współczesne normy grzeczności różnią się od tych sprzed wieków, choć niektóre zasady pozostają niezmienne. Na przykład, zachowanie gospodarza domu w epoce Mickiewicza można porównać do współczesnych zasad, gdzie rola głowy rodziny przy stole wciąż ma znaczenie, choć w mniej formalny sposób. Możemy zauważyć, że mimo ewolucji obyczajów, fundamentalne zasady wzajemnego szacunku i uprzejmości przetrwały.

Jednakże, współczesne postawy młodzieży nierzadko odbiegają od tych dawnych wzorców. Zjawisko braku grzeczności staje się coraz bardziej powszechne, czego przykłady możemy znaleźć na co dzień. Nieustępowanie miejsca w tramwaju, brak pozdrowień czy notoryczne używanie telefonów podczas rozmowy to tylko niektóre z przypadków. Przyczyny tego stanu rzeczy mogą być różne: braki w wychowaniu, zmieniające się czasy czy kultura, która coraz mniej kładzie nacisk na tradycyjne zasady dobrego wychowania.

Brak grzeczności ma swoje społeczne konsekwencje. Wpływa na nasze relacje międzyludzkie, zniechęcając ludzi do angażowania się w pozytywne interakcje. Dobre maniery są często postrzegane jako wyznacznik człowieka dobrze wychowanego, co z kolei może wpływać na nasze postrzeganie i relacje z innymi. Stąd warto zastanowić się, czy można i powinno wymagać grzeczności od dzisiejszej młodzieży. Odpowiedź na to pytanie jest złożona, ale z pewnością możliwe jest, aby poprzez odpowiednią edukację i przykład dorosłych, kształtować lepsze postawy wśród młodszych pokoleń.

Korzyści płynące z grzeczności są nie do przecenienia. Ustąpienie miejsca w tramwaju może wydawać się drobnym gestem, ale jego wpływ na obie strony jest znaczący. Osoba ustępująca miejsca odczuwa satysfakcję i spełnienie, podczas gdy osoba, dla której miejsce ustąpiono, czuje wdzięczność i szacunek. Tego typu pozytywne interakcje mogą znacząco poprawić nasze codzienne życie. Zmniejszenie liczby konfliktów, zwiększenie wzajemnej życzliwości i budowanie przyjaznych stosunków społeczne to tylko niektóre z zalet grzeczności.

Trudność grzeczności jako nauki podkreślają również słowa Wisławy Szymborskiej, która stwierdza: „Grzeczność nie jest nauką łatwą ani małą.” To powiedzenie skłania nas do refleksji nad skomplikowanym charakterem grzeczności. Z jednej strony, proste gesty i słowa mogą znacząco polepszyć nasze relacje z innymi, z drugiej zaś strony, wymagają one dużej świadomości, empatii oraz samodyscypliny.

Czynnikiem kluczowym w kształtowaniu grzeczności są przede wszystkim rodzice i nauczyciele. To oni są odpowiedzialni za przekazywanie wartości i wzorców zachowań, które kształtują młode pokolenia. Znaczenie edukacji grzeczności we współczesnym świecie jest ogromne. Poprzez świadome i konsekwentne wdrażanie zasad dobrego wychowania, możemy dążyć do tego, aby grzeczność stała się powszechnie akceptowaną normą.

Podsumowując, grzeczność rzeczywiście nie jest ani łatwa, ani mała. Wymaga zarówno wysiłku, jak i świadomości społecznej. Dobre maniery i kultura osobista mają ogromny wpływ na nasze codzienne życie, relacje z innymi oraz naszą samoocenę. Zachęcam więc do wdrażania zasad grzeczności na co dzień. Może to być tak proste, jak ustąpienie miejsca w tramwaju, powiedzenie "dziękuję", czy okazanie szacunku innym. Te drobne gesty mają moc zmieniania świata na lepsze, budując bardziej życzliwe i przyjazne społeczeństwo.

Na zakończenie, warto również rozważyć konkretne działania na rzecz promowania grzeczności. Jednym z takich działań może być organizacja warsztatów i zajęć na temat dobrych manier w szkołach, kampanii społecznych promujących uprzejmość, a także kształtowanie odpowiednich wzorców zachowań w rodzinach. Kiedy wszyscy zaczniemy dbać o grzeczność na co dzień, możemy przyczynić się do tworzenia bardziej harmonijnego i zrozumiałego świata.

Bibliografia:

1. Adam Mickiewicz, "Pan Tadeusz". 2. Wisława Szymborska, "Lektury nadobowiązkowe".