Konflikty wydobywają to, co w nas najlepsze i najgorsze

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 27.11.2023 o 20:41

Rodzaj zadania: Rozprawka

Dodane: 26.11.2023 o 14:06

Konflikty to nieodłączna część ludzkiego losu. Pojawiają się w różnych obszarach życia i skłaniają człowieka do zmagań, zarówno zewnętrznych, jak i wewnętrznych. O ile konflikty zdają się być niepożądane, to jednak właśnie one bywają tym katalizatorem, który wyzwala z nas najróżniejsze cechy – zarówno te najszlachetniejsze, jak i te, których wolelibyśmy się wyrzec.

Na podstawie lektur szkolnych można zauważyć wiele sytuacji konfliktowych. Na przykład w "Krzyżakach" Henryka Sienkiewicza widzimy odwieczne starcie między dobrem a złem. Z jednej strony Zbyszko z Bogdańca, młodzieniec pełen pasji i rycerskiej odwagi, z drugiej strony pojawia się zakonny komtur – Ulrych von Jungingen, który za wszelką cenę dąży do osiągnięcia swoich celów. W przypadku Zbyszka konflikt zbrojny z Krzyżakami wydobywa z niego zarówno heroizm, jak i impulsywność, będącą przyczyną błędów. Z kolei w postaciach zakonników ujawnia się władza i chęć dominacji, która jednak, paradoksalnie, prowadzi do ich klęski.

Podobne tendencje obnażające prawdziwe oblicza postaci można odnaleźć w "Potopie" tego samego autora, gdzie wielkie konflikty historyczne, takie jak potop szwedzki, odsłaniają w ludziach zarówno heroizm, jak i zdradę. Andrzej Kmicic, początkowo przedstawiony jako lekkomyślny awanturnik, w obliczu konfliktu przechodzi zmianę, stając się wzorem rycerza wiernego ojczyźnie. Jego przykład pokazuje, jak konflikt może stać się wyzwaniem i inspiracją do wewnętrznej przemiany.

„W pustyni i w puszczy” Henryka Sienkiewicza ukazuje przygodę dwojga dzieci – Stasia i Nel – którzy w obliczu niebezpieczeństw podróży przez Afrykę wspierają się wzajemnie, wykazując odwagę, pomysłowość i determinację, by przeżyć i dotrzeć do celu. W ten sposób konflikt z otoczeniem wydobył z nich cechy, które w normalnych warunkach mogłyby pozostać ukryte.

Niekiedy jednak konflikty powodują, że postaci ewoluują, przechodząc przez trudne chwile, by stać się lepszymi wersjami samych siebie. W „Zbrodni i karze” Fiodora Dostojewskiego Raskolnikow przestępuje moralne granice, popełniając morderstwo. Jednak wynikający z tego wewnętrzny konflikt prowadzi go do refleksji nad czynem i własnym życiem, co ostatecznie popycha go do kapitulacji przed wymiarem sprawiedliwości i wyznania winy. Przez konfrontację z własną naturą Raskolnikow ma szansę na odkupienie i prawdziwą zmianę życia.

Podsumowując, konflikty mają ogromny wpływ na ludzkie działanie i charakter. Mogą wyostrzyć nasze wady, ale też podkreślić zalety i sprawić, że przekroczymy samego siebie. Od bohaterów, po przestępców i postaci tragiczne – konflikty są siłą napędową zmian, zarówno na lepsze, jak i na gorsze. W literaturze te procesy są obrazowane w sposób szczególnie wyraźny, co sprawia, że każda historia staje się uniwersalnym przekazem o ludzkiej kondycji. Czy konflikty są więc pożądane? Z pewnością nie można jednoznacznie odpowiedzieć na to pytanie. Są one jednak nieodzownym elementem heroicznych opowieści literackich, które od wieków inspirują ludzkość do poszukiwania własnej drogi – niekiedy burzliwej i pełnej wyzwań, a nieraz prowadzącej do samopoznania i duchowego wyzwolenia.