"Quo Vadis" i "Kamienie na szaniec" jako inspiracja do pokonywania trudności

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 25.01.2024 o 14:20

Rodzaj zadania: Rozprawka

Dodane: 24.01.2024 o 20:00

Osiągnięcie celu wydaje się proste tylko w teorii – praktyka często ukazuje, jak wiele przeszkód i trudności musi pokonać człowiek dążący do realizacji własnych marzeń. Problem pokonywania przeciwności losu w drodze do wymarzonego celu, to temat, który od wieków poruszają ludzie. O tym, jak wielką rolę w zwyciężaniu trudności odgrywa motywacja wynikająca z własnych aspiracji, przekonują nas liczne dzieła literackie. Dwa z nich – „Quo vadis” Henryka Sienkiewicza oraz „Kamienie na szaniec” Aleksandra Kamińskiego – w wyjątkowy sposób ukazują dane zagadnienie.

W „Quo vadis” przedstawiony został głównie obraz Rzymu za czasów Nerona, gdzie uwypuklone są nie tylko niuanse historyczne, ale przede wszystkim losy postaci, które dążą do osiągnięcia swojego celu. Pomimo barbarzyństwa i okrucieństwa, jakie dominują w tej epoce, charakterystyczne jest to, że poszczególne postacie, w szczególności główni bohaterowie – Winicjusz i Ligia – nie ustają w swoich staraniach, aby być razem. To właśnie miłość daje im siłę do walki i pokonywania kolejnych trudności. Mimo różnicy w pochodzeniu, kulturowym, a nawet wyznaniowym, ich uczucie przetrwało, co pokazuje, że droga do celu była trudna, ale możliwa do przebycia. Miłość, jako wyznaczony cel, stała się dla bohaterów motorem napędowym, który pozwalał nie tylko wytrwać, ale i podołać wyzwaniom, z jakimi przyszło im się zmierzyć.

Z kolei „Kamienie na szaniec” opowiadają o młodych bohaterach walczących w konspiracji podczas okupacji niemieckiej. Alek, Rudy i Zośka, główni bohaterowie tej powieści, są przykładem młodzieży, która pomimo przeciwności, bólu i cierpienia pozostaje wierna swoim ideałom. Dla nich celem było zachowanie godności, niezłomności oraz wolności, a ich postawy stanowią wzór patriotyzmu i poświęcenia. Dążyli do wolnej Polski, co wykraczało poza osobiste ambicje – ich cel miał wymiar społeczny, narodowy. Przełamali strach, pokonując go odwagą i determinacją. Wspólny cel jednoczył ich i sprawiał, że każde poświęcenie i każda ofiara miały sens. Pokonywanie trudności w ich przypadku zdaje się być jeszcze bardziej bolesne i dramatyczne, ale równie heroiczne i połączone z przekonaniem o słuszności celu.

Sienkiewicz i Kamiński wyraźnie wskazują, że droga do celu często bywa wyboista i pełna przeszkód. W obu tych utworach bohaterowie są zmuszeni stawić czoła niemałym trudnościom. Te trudności są odmienne – od walki o miłość w nieludzkich czasach, po walkę o wolność w okrutnych realiach wojny. Jednak niezależnie od różnic, to właśnie pasja i pragnienie osiągnięcia celu są niewyczerpaną siłą napędową, która pomaga bohaterom iść do przodu.

Wnioski płynące z analizy tych dwóch dzieł są klarowne. Dążenie do swojego wymarzonego celu, niezależnie od jego natury, sprawia że pokonywanie przeszkód staje się łatwiejsze. Pasja, miłość, patriotyzm, a przede wszystkim wytrwałość w dążeniu do upragnionego celu – wszystko to tworzy fundament determinacji i siły potrzebnej do przekraczania barier. „Quo vadis” i „Kamienie na szaniec” pokazują, że niezależnie od epoki i okoliczności, to dążenie do celu pełni uniwersalną rolę w życiu człowieka, a przede wszystkim w jego walce z przeciwnościami losu.