Świat dzieci, a świat dorosłych. W którym żyje się lepiej?

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 25.01.2024 o 13:56

Rodzaj zadania: Rozprawka

Dodane: 25.01.2024 o 9:21

Powszechnie uważa się, że dzieciństwo to czas beztroski i wolności, podczas gdy świat dorosłych obfituje w obowiązki i odpowiedzialności. W niniejszej rozprawce podjęta zostanie próba odpowiedzi na pytanie, czy rzeczywiście świat dzieci jest lepszy od świata dorosłych.

W świetle przeprowadzonej ankiety wśród członków mojej rodziny, ogromna większość dorosłych wskazuje na tęsknotę za bezproblemowym dzieciństwem. Wynika to z nostalgii za czasami, kiedy ich codzienność nie była obarczona ciężarem odpowiedzialności. Niemniej jednak percepcja ta różni się w zależności od wieku dziecka. Podczas gdy małe dzieci są postrzegane jako wolne od obowiązków i niepodlegające karze, starsi nastolatkowie już zaczynają doświadczać oczekiwań i presji związanej z nauką i przygotowaniem do dorosłego życia.

Literackie odzwierciedlenie takiej perspektywy widoczne jest w „Małym Księciu” Antoine'a de Saint-Exupéry'ego. Książka ta podkreśla wartość dziecięcej niewinności i umiejętność widzenia świata oczami wyobraźni, w przeciwieństwie do dorosłych, którzy często są pochłonięci troskami i obowiązkami, co sprawia, że ich świat wydaje się pozbawiony marzeń.

Świat dorosłych jednakże niesie ze sobą pewną ilość praw, które dzieci nie posiadają. Dorosły może głosować, podejmować decyzje odnośnie adopcji czy dokonywać zakupów regulowanych prawem. Równocześnie dorosłość wiąże się z płaceniem podatków, odpowiedzialnością karną oraz koniecznością dbania o własne utrzymanie.

W tej analogii, nastolatkowie znajdują się na pograniczu tych światów. Są one okresem przygotowawczym do dorosłości, mierzą się z trudnościami dorastania, ale prawna niezależność wciąż nie idzie w parze z niezależnością ekonomiczną. Wiele osób młodych aspiruje do dorosłości, jednakże nie zdaje sobie sprawy, jak wiele zmian ta transformacja niesie.

Spoglądając wstecz na moje własne przekonania, czuję sentyment do czasów, gdy byłem małym dzieckiem. Beztroska i wolność, które wtedy doświadczałem, wydają się nieosiągalne w dorosłym życiu. Mimo to, zdaję sobie sprawę, że można zachować pewną dziecięcą duszę, niezależnie od wieku fizycznego, co może pomóc w zachowaniu zdrowia psychicznego.

Podsumowując, temat rozprawki może wywoływać kontrowersje, gdyż światy dorosłych i dzieci nie są tak jednoznaczne jak mogłoby się wydawać. Wszystko zależy od perspektywy i doświadczeń życiowych. „Mały Książę" skłania do refleksji nad wartościami dzieciństwa, które w wiele nieoczywistych sposobów mogą wzbogacić życie dorosłych.

Osobiście uważam, że każdy wiek niesie ze sobą swoje plusy i minusy, i nie należy jednoznacznie oceniać, który świat jest lepszy. Ważne jednak, by zachować umiar i nie zapominać o zachowaniu pewnych cech dzieciństwa, takich jak ciekawość, otwartość oraz zdolność do radości i marzeń. Wydaje mi się, że równowaga między potrzebami i ograniczeniami obu światów może przyczynić się do pełniejszego i bardziej satysfakcjonującego życia.