Człowiek nie jest aniołem, ale powinien być istotą kulturalną

Rodzaj zadania: Rozprawka

Dodane: dzisiaj o 10:33

Każdy człowiek żyjący na świecie staje przed wyborem postaw, wartości i norm moralnych, które będą go prowadzić przez życie. Choć niektórzy mogą myśleć, że bycie "aniołem" jest niemożliwe, to jednak nasza cywilizacja uczy nas, że każdy człowiek powinien dążyć do bycia istotą kulturalną. Na podstawie literatury można wskazać wiele przykładów, które pokazują, dlaczego bycie kulturalnym jest konieczne, by żyć w harmonii z innymi oraz z samym sobą.

Pierwszym argumentem jest powieść "Ania z Zielonego Wzgórza" autorstwa Lucy Maud Montgomery. Główna bohaterka, Ania Shirley, jest sierotą, która trafia do domu Maryli i Mateusza Cuthbertów. Ania odznacza się żywiołowym charakterem i niezdarnością, co często prowadzi do niezręcznych sytuacji i konfliktów z innymi mieszkańcami Avonlea. Pomimo początkowych trudności, Ania uczy się, jak być osobą kulturalną i szanować innych. Jej wewnętrzna przemiana pokazuje, że kulturalność prowadzi do lepszego zrozumienia siebie i innych, a także do zacieśniania więzi społecznych. Ania zdobywa przyjaciół, którzy wcześniej byli jej niechętni, dzięki zmianie swojego podejścia i empatycznemu zrozumieniu potrzeb innych ludzi.

Kolejnym przykładem z literatury jest powieść "Mały Książę" autorstwa Antoine'a de Saint-Exupéry'ego. Historia opowiada o chłopcu, który podróżuje przez różne planety i poznaje ich mieszkańców. Każda z postaci, którą spotyka Mały Książę, symbolizuje różne aspekty ludzkiej natury, w tym także te mniej pochlebne. Jednak centralnym przesłaniem książki jest wartość przyjaźni, miłości i wzajemnego zrozumienia — cech charakterystycznych dla kulturalnych istot. W miarę jak Mały Książę uczy się od lisa o "oswajaniu", zdaje sobie sprawę, że prawdziwe piękno i wartość człowieka kryją się w sercu, a nie w powierzchowności czy materialnym bogactwie. Bycie kulturalnym oznacza zatem pielęgnowanie relacji międzyludzkich, umiejętność wsłuchiwania się w drugą osobę i ofiarowanie jej uwagi.

Trzecim literackim dowodem jest znane dzieło Karola Dickensa, "Opowieść wigilijna". Ebenezer Scrooge, główny bohater, zaczyna swoją przygodę jako zgorzkniały skąpiec, niezdolny do okazywania żadnej formy kulturalności wobec innych ludzi. Przez wizyty trzech Duchów Wigilijnych, Scrooge uczy się znaczenia empatii, dobroci i dzielenia się z innymi, co odmienia jego życie i porządkuje wszelkie relacje społeczne. Dzieło to pokazuje, że kultura osobista nie tylko wpływa pozytywnie na życie innych, ale także pozwala na głębokie zrozumienie siebie i odnalezienie sensu życia.

Kulturalność jest też niezwykle istotna w codziennych kontaktach międzyludzkich, co można zaobserwować również w literaturze. Przykładem może być klasyka – "Duma i uprzedzenie" autorstwa Jane Austen. Książka ta pełna jest niuansów prezentujących związki między dobrymi manierami a oceną społeczną. Elżbieta Bennet, protagonistka powieści, często ocenia innych na podstawie ich zachowania i postaw, co później okazuje się nie zawsze trafne. Ostatecznie to jednak zrozumienie i uprzedzenie ustępują prawdziwej miłości do Fitzwilliama Darcy'ego, który pomimo początkowej rezerwy pokazuje głęboki szacunek i troskę. Kultura osobista prowadzi tutaj do przekraczania początkowych uprzedzeń i do prawdziwych relacji.

Literatura dostarcza nam licznych przykładów, które pokazują, że choć człowiek nie jest aniołem, to powinien dążyć do bycia istotą kulturalną. Bycie kulturalnym pomaga w budowaniu wartościowych relacji i zrozumienia między ludźmi, a także wewnętrznej harmonii. Kulturalność to szacunek, empatia, umiejętność słuchania i rozumienia drugiej osoby, a także ciągłe doskonalenie siebie. Powieści jak "Ania z Zielonego Wzgórza", "Mały Książę", "Opowieść wigilijna" i "Duma i uprzedzenie" uczą nas, że dzięki kulturze osobistej możemy stawać się lepszymi wersjami siebie, co ma pozytywny wpływ zarówno na nas samych, jak i na nasze otoczenie.