Przyjaźń wybranych bohaterów literackich z lektur obowiązkowych klas 5-8: rozprawka z odniesieniem do wybranych utworów

Rodzaj zadania: Rozprawka

Dodane: dzisiaj o 12:31

Przyjaźń to jedna z najważniejszych wartości w życiu człowieka, a literatura od wieków dostarcza nam licznych przykładów więzi międzyludzkich opartych na zaufaniu, lojalności i wzajemnym wsparciu. W literaturze dla młodzieży, zwłaszcza w lekturach obowiązkowych dla klas 5-8, często spotykamy się z przedstawieniami głębokiej przyjaźni, która nie tylko wspiera w trudnych momentach, ale również kształtuje charakter i postawy bohaterów. W niniejszej rozprawce przyjrzę się, na czym polegała przyjaźń pomiędzy wybranymi postaciami literackimi z lektur „Chłopcy z Placu Broni” Ferenca Molnára oraz „Opowieści z Narnii: Lew, czarownica i stara szafa” C.S. Lewisa.

W powieści „Chłopcy z Placu Broni” przyjaźń jest centralnym motywem, który ukazuje, jak silne mogą być więzi między młodymi ludźmi. Głównymi bohaterami są Nemeczek i Boka, dwaj członkowie grupy chłopców, którzy wspólnie bronią swojego placu przed konkurencyjną grupą czerwonych koszul. Przyjaźń między Nemeczkiem a Boką opiera się na głębokim zrozumieniu, zaufaniu i poświęceniu. Nemeczek, najmłodszy i najsłabszy z chłopców, nie waha się ryzykować dla swoich przyjaciół. Jego odwaga i determinacja, pomimo licznych przeciwności, są dowodem na to, że prawdziwa przyjaźń nie zna granic. Bohaterowie, mimo różnic w statusie i pozycji w grupie, traktują się na równi, a ich relacja jest przykładem wzajemnego wsparcia i szacunku.

Kluczowym momentem, który podkreśla istotę przyjaźni w tej powieści, jest scena, w której Nemeczek, pomimo choroby, kontynuuje walkę o plac. Jego akt odwagi i lojalności cementuje więź pomiędzy nim a Boką, pokazując, że prawdziwa przyjaźń wymaga czasem poświęceń, ale przynosi niezrównaną wartość. Boka z kolei odczuwa głęboką odpowiedzialność za Nemeczka i nieustannie go wspiera, co pokazuje, że prawdziwa przyjaźń polega również na opiece i dbaniu o siebie nawzajem w trudnych chwilach.

Z kolei w „Opowieściach z Narnii: Lew, czarownica i stara szafa” C.S. Lewisa przyjaźń manifestuje się poprzez relacje pomiędzy rodzeństwem Pevensie – Piotrem, Zuzanną, Edmundem i Łucją – a nieziemskimi postaciami, które napotykają w Narnii, zwłaszcza lwem Aslanem. Przyjaźń w tym przypadku opiera się na zaufaniu, wspólnej walce przeciwko złu i wzajemnym wsparciu. Dzieci, choć z początku różnią się podejściem i opiniami, szybko uczą się, że tylko współpraca i wzajemna troska pozwolą im osiągnąć cele i ocalić Narnię.

Przykładem głębokiej przyjaźni jest relacja pomiędzy Łucją a Tumnusem, faunem, który początkowo ma ją wydać Czarnoksiężnej, ale ostatecznie postanawia jej pomóc. To poświęcenie i zmiana w postawie Tumnusa pokazują, że prawdziwa przyjaźń może prowadzić do przemiany i wykazania się odwagą w obliczu zagrożenia. Przyjaźń z Aslanem także odgrywa kluczową rolę, gdyż lew nie tylko prowadzi dzieci ku zwycięstwu, ale także uczy ich odpowiedzialności, lojalności i odwagi.

Podsumowując, przyjaźń w obu analizowanych dziełach literackich jest niezwykle cenna i wielowymiarowa. W „Chłopcach z Placu Broni” wyraża się przez poświęcenie, odwagę i wzajemne wsparcie, pokazując, że prawdziwe wartości nie znają wieku ani pozycji. W „Opowieściach z Narnii” przyjaźń między bohaterami opiera się na wspólnym dążeniu do dobra, zaufaniu i lojalności, udowadniając, że nawet w najbardziej magicznych okolicznościach te wartości są fundamentem każdej relacji. Obydwa utwory uczą nas, że przyjaźń jest nieodłącznym elementem ludzkiego życia, który potrafi przemieniać, wzmacniać i prowadzić ku lepszemu. Przyjaźń bowiem to fundament, który wspiera nas w chwilach trudności i pozwala sięgać marzeń, a postaci literackie z wyżej wspomnianych lektur doskonale ilustrują tę ponadczasową prawdę.