Czy warto być upartym? Analiza na podstawie lektur „Niepokonany”, „Stary człowiek i morze” Ernesta Hemingwaya oraz „Ani z Zielonego Wzgórza”, „Hobbita” i „W pustyni i w puszczy”

Rodzaj zadania: Rozprawka

Dodane: dzisiaj o 9:22

Upór to cecha, która niejednokrotnie może wpływać na nasze życie w różnorodny sposób. W literaturze często spotykamy bohaterów, którzy, podporządkowując się wewnętrznemu zapałowi i determinacji, osiągają swoje cele, ale czasem ponoszą również porażki. W niniejszej rozprawce przyjrzymy się tej problematyce na podstawie „Niepokonanego” i „Starego człowieka i morza” Ernesta Hemingwaya oraz „Ani z Zielonego Wzgórza”, „Hobbita” i „W pustyni i w puszczy”.

Ernest Hemingway w „Starym człowieku i morzu” opowiada historię starego rybaka, Santiago, który przez osiemdziesiąt cztery dni nie łowi żadnej ryby. Pomimo tego niepowodzenia, nie poddaje się i wyrusza ponownie na pełne morze, głęboko wierząc w swoje możliwości. Jego upór zostaje nagrodzony – udaje mu się złowić ogromnego marlina, jednak w drodze powrotnej do brzegu rekiny pożerają jego zdobycz. Santiago powraca zmęczony, ale wewnętrznie zwycięski, zyskawszy nie tylko szacunek innych rybaków, ale i zachowując własne poczucie wartości. Przykład Santiago pokazuje, że choć materialne owoce jego uporu zostały zniweczone, to duchowy aspekt wytrwałości, wiara w siebie i zachowanie godności pozostają niezaprzeczalnymi wartościami.

Z kolei w opowiadaniu „Niepokonany” Hemingway przedstawia historię Manuel García, starego torreadora, który, pomimo zaawansowanego wieku i ryzyka, upiera się, by wrócić na arenę. Jego nieustępliwość może wydawać się nierozsądna, jednak dla Manuela jest ona dowodem na zachowanie swojego honoru i spełnianie pasji. Decyzja Manuela, choć prowadzi do niebezpieczeństwa, jest swoistą afirmacją jego tożsamości i życiowej misji, co dla niego jest równie ważne jak same zwycięstwo na arenie.

Przechodząc do świata literatury dziecięcej, Anne Shirley, bohaterka „Ani z Zielonego Wzgórza” autorstwa Lucy Maud Montgomery, to osoba o niezwykłej determinacji. Ania, osierocona dziewczynka, która trafia do konserwatywnej miejscowości Avonlea, musi walczyć ze stereotypami i niechęcią lokalnej społeczności. Jej upór oraz niezwykła wyobraźnia pomagają jej przełamać bariery i zdobyć serca nie tylko swojej przybranej rodziny, ale i większości mieszkańców wioski. Postać Ani pokazuje, że upór w dążeniu do samorealizacji i osobistego szczęścia może prowadzić do pozytywnych przemian zarówno w życiu jednostki, jak i otaczających ją osób.

W „Hobbicie” J.R.R. Tolkiena Bilbo Baggins jest przykładem bohatera, którego upór jest kluczowy dla powodzenia misji. Początkowo niechętny do opuszczenia swojej strefy komfortu, Bilbo stopniowo staje się nieodzowną częścią drużyny, wykazując się determinacją, sprytem i odwagą. Jego upór w dążeniu do celu – odzyskania skarbu z Samotnej Góry – pomaga mu przeżyć liczne niebezpieczeństwa i ostatecznie odnaleźć siebie jako osoby pełniejszej i bardziej dojrzałej.

Ostatecznie w „W pustyni i w puszczy” Henryka Sienkiewicza upór Stasia Tarkowskiego w odnalezieniu drogi do wolności jest kluczowy. Gdy Staś i Nel zostają porwani, chłopiec, wykazując się niezwykłą determinacją, nie rezygnuje z prób wyzwolenia siebie i swojej towarzyszki, nawet w obliczu olbrzymich trudności. Jego upór wynika z głębokiego poczucia odpowiedzialności za Nel oraz niezachwianej wiary w sprawiedliwość. Staś jest przykładem tego, jak niezłomny duch może przewyższać fizyczne ograniczenia i prowadzić do ostatecznego triumfu.

Podsumowując, upór jest cechą, która potrafi przynieść zarówno pozytywne, jak i negatywne skutki. Z przykładów przedstawionych w dziełach literackich wynika, że upór umożliwia bohaterom osiąganie celów, pokonywanie przeszkód i wzrastanie na poziomie duchowym i moralnym. Choć czasem może wiązać się z ryzykiem i niepowodzeniami, jak w przypadku Santiago czy Manuela, ostatecznie to właśnie dzięki uporowi postacie literackie mogą prawdziwie i głęboko przeżyć wszystkie chwile swojego życia, zyskując zarówno osobistą satysfakcję, jak i podziw otoczenia. Warto więc zastanowić się nad znaczeniem tej cechy w naszym życiu i znaleźć w niej źródło siły i inspiracji.