Podróż nie jedno ma imię: Rozprawka na temat znaczenia podróżowania w życiu wybranych bohaterów literackich

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 5.03.2025 o 20:57

Rodzaj zadania: Rozprawka

Dodane: 2.03.2025 o 22:45

Podróż od wieków stanowi nieodłączny element ludzkiej egzystencji, będąc nie tylko przemieszczaniem się z miejsca na miejsce, lecz także metaforyczną wędrówką w głąb samego siebie. Temat podróży jako środka transformacji i samopoznania można odnaleźć w wielu dziełach literackich. Bohaterowie takich książek jak „Mały Książę”, „W pustyni i w puszczy”, „Opowieść wigilijna”, „Hobbit, czyli tam i z powrotem” oraz „Opowieści z Narnii” ukazują różne aspekty tych doświadczeń, które wpływają na ich życie i rozwój osobisty. Rozważając znaczenie podróży w ich życiu, można zauważyć, że niejednokrotnie staje się ona kluczem do zrozumienia samego siebie, świata oraz wyzwań, które stawia przed nimi rzeczywistość.

Pierwszym argumentem, który potwierdza tezę, że podróż nie jedno ma imię, jest postać Małego Księcia z powieści Antoine’a de Saint-Exupéry’ego. Tytułowy bohater wyrusza w podróż po kosmosie, odwiedzając różne planety zamieszkane przez osobliwe postacie. Każda z tych postaci uosabia różne aspekty ludzkiej natury, od próżności po chciwość, a spotkania z nimi stają się dla Małego Księcia lekcją o tym, co jest w życiu naprawdę ważne. Przez swoją podróż uczy się, jak istotne są miłość, przyjaźń oraz odpowiedzialność za drugą osobę, co najlepiej ilustrują jego relacje z Różą i z Lisem. Podróż kosmiczna, którą odbywa, nie tylko poszerza jego horyzonty, ale również skłania do refleksji nad wartością rzeczy niematerialnych.

Podobnie w „W pustyni i w puszczy” Henryka Sienkiewicza, bohaterowie, Staś i Nel, przeżywają niezwykłą podróż, która całkowicie odmienia ich życie. Ich wyprawa przez Afrykę, pełna niebezpieczeństw i trudności, staje się nie tyko próbą fizycznej wytrzymałości, ale także dojrzewania emocjonalnego i moralnego. Przezwyciężanie przeszkód, takich jak walka z dzikimi zwierzętami czy potrzeba umiejętnego radzenia sobie z trudnymi sytuacjami, rozwija w Stasiu umiejętności przywódcze oraz odwagę, a w Nel delikatność i zdolność do przetrwania w skrajnych warunkach. Dla obojga bohaterów podróż ta jest katalizatorem przemian, umacniającym ich charaktery oraz przygotowującym do dorosłego życia.

Charles Dickens w „Opowieści wigilijnej” ukazuje podróż zupełnie innego rodzaju. Ebenezer Scrooge, mizantropiczny starzec, zostaje nawiedzony przez duchy, które pokazują mu przeszłość, teraźniejszość oraz przyszłość. Ta metaforyczna podróż w czasie pozwala mu zrozumieć, jak bardzo jego życie jest puste i pozbawione prawdziwych wartości. Dzięki duchom Scrooge odczuwa skruchę i zaczyna dostrzegać znaczenie dobra i miłości. Jego wewnętrzna przemiana jest wynikiem swoistej podróży w głąb siebie, która prowadzi go do odkrycia prawdziwego sensu życia.

Kolejny przykład to Bilbo Baggins z „Hobbita, czyli tam i z powrotem” J.R.R. Tolkiena. Bilbo, spokojny hobbit lubiący komfort swojego domku w Shire, nieoczekiwanie zostaje wciągnięty w przygodę, która kompletnie odmienia jego sposób myślenia. Początkowo oporny na propozycję podróży, z czasem odkrywa, że wyprawa z drużyną krasnoludów jest dla niego okazją do poznania samego siebie. Każde wyzwanie, przed którym staje — od walki ze smokiem Smaugiem po udział w Bitwie Pięciu Armii — uczy go odwagi oraz współpracy. Bilbo stopniowo staje się odważniejszy i bardziej pewny siebie, odkrywając w sobie cechy, które wcześniej pozostawały nieujawnione.

Na koniec warto zwrócić uwagę na „Opowieści z Narnii” C.S. Lewisa, gdzie podróże czwórki rodzeństwa przez szafę do magicznego świata Narnii stają się kluczowym elementem ich rozwoju. W Narnii, wraz z rozwojem wydarzeń, dzieci uczą się o wartościach takich jak odwaga, lojalność i poświęcenie. Każda z postaci doświadcza przemiany, odnajdując w sobie wewnętrzną siłę i gotowość do stawienia czoła przeciwnościom. Przez swoje przygody bohaterowie zyskują nie tylko głębsze zrozumienie siebie, ale także poznają, czym jest prawdziwa miłość i przyjaźń.

Podsumowując, podróże w literaturze, takie jak te przedstawione w „Małym Księciu”, „W pustyni i w puszczy”, „Opowieści wigilijnej”, „Hobbicie” i „Opowieściach z Narnii” są czymś więcej niż tylko zmianą miejsca i przestrzeni. Stanowią one niezwykłe doświadczenia, które w różnych formach wpływają na rozwój bohaterów, ich światopogląd oraz relacje z innymi. Każda z tych podróży jest niepowtarzalna, ukazując, że podróż nie jedno ma imię, a jej istota tkwi w przemianach, jakie zachodzą w sercach i umysłach jej uczestników.