„Łatwiej pokonać każdą trudność, gdy dąży się do swojego wymarzonego celu” – Analiza na podstawie „Kamieni na szaniec”

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 3.10.2025 o 20:14

Rodzaj zadania: Rozprawka

Dodane: 27.09.2025 o 16:45

Rozważając stwierdzenie, że łatwiej pokonać każdą trudność, gdy dąży się do swojego wymarzonego celu, warto zwrócić uwagę na postawy i działania bohaterów literackich, którzy mierzyli się z niezwykle wymagającymi wyzwaniami. Doskonałym przykładem mogą być losy postaci z książki „Kamienie na szaniec” Aleksandra Kamińskiego. Życie Alka, Rudego i Zośki podczas II wojny światowej ukazuje, jak silna wola i dążenie do określonego celu potrafią wspierać człowieka w najcięższych momentach.

Przywołując wydarzenia z „Kamieni na szaniec”, widzimy, że bohaterowie byli przepełnieni marzeniami o wolnej Polsce. Choć ich młodzieńcze lata zostały brutalnie przerwane przez wybuch wojny, nie poddali się, a wręcz przeciwnie – zyskali nowy, wyraźny cel: walka o niepodległość swojego kraju. Ich determinacja i poczucie obowiązku wobec ojczyzny były tak silne, że nawet najbardziej przerażające przeciwności nie mogły ich zniechęcić.

Jeden z przykładów ilustrujących, jak dążenie do wymarzonego celu ułatwia pokonywanie trudności, to postać Rudego, czyli Jana Bytnara. Był on jednym z liderów Grup Szturmowych, które działały w ramach Szarych Szeregów. Rudy słynął ze swojego intelektu i poświęcenia. Jego udział w licznych akcjach dywersyjnych oraz sabotażowych świadczy o nieustannej walce z okupantem. Nawet w momencie aresztowania przez gestapo Rudy nie zdradził swoich towarzyszy. Jego nieugięta postawa podczas tortur stała się symbolem siły i determinacji. Dążenie do celu, jakim była wolność Polski, dawało mu siłę przetrwać najgorsze chwile. Nawet gdy jego życie było zagrożone, nie porzucił swoich ideałów i marzeń.

Podobnie było w przypadku Alka, czyli Aleksa Dawidowskiego. Był on również członkiem Grup Szturmowych i angażował się w wiele akcji sabotażowych. Jednym z jego najbardziej znanych czynów była akcja zdjęcia niemieckiej tablicy z pomnika Mikołaja Kopernika w Warszawie. Alek, świadomy niebezpieczeństwa, jakie wiązało się z tym działaniem, nie wahał się, ponieważ dla niego ważniejsze było podtrzymanie polskiego ducha i pokazanie, że Polska nie poddała się okupantowi. Właśnie to dążenie do wymarzonego celu, jakim było zademonstrowanie oporu wobec Niemców, motywowało Alka do podejmowania ryzyka i pokonywania lęków.

Nie można również zapomnieć o Zośce, czyli Tadeuszu Zawadzkim, który odznaczał się ogromną charyzmą i zdolnościami przywódczymi. Jako dowódca wielu akcji sabotażowych, w tym słynnej Akcji pod Arsenałem, Zośka wykazywał się odwagą i strategicznym myśleniem. Akcja pod Arsenałem, mająca na celu uwolnienie Rudego oraz innych więźniów przewożonych przez gestapo, była jedną z najbardziej brawurowych operacji przeprowadzonych przez młodzież Szarych Szeregów. Mimo ogromnego ryzyka dla życia, Zośka i jego towarzysze byli gotowi walczyć o życie przyjaciela i wolność ojczyzny. Jasno określony cel i poczucie braterstwa dawały im siłę pokonania licznych trudności.

Analizując życie i działalność Alka, Rudego oraz Zośki, widzimy, że to, co ich łączyło, to nie tylko przyjaźń, ale także wspólna wizja wolnej Polski. Dążenie do tego celu sprawiło, że potrafili znieść niewyobrażalne cierpienia, podejmować niebezpieczne misje oraz nie tracić nadziei nawet w obliczu największych tragedii. Ich marzenie o wolnej ojczyźnie było dla nich nieustannym źródłem odwagi i determinacji, co dowodzi słuszności stwierdzenia, że łatwiej pokonać każdą trudność, gdy dąży się do swojego wymarzonego celu.

Podsumowując, „Kamienie na szaniec” ukazują, jak ważne jest posiadanie jasnego celu i jak taka determinacja może przekształcić nawet największe przeciwności w etapy drogi do osiągnięcia marzeń. Dla Alka, Rudego i Zośki celem była wolność Polski, co motywowało ich do podejmowania działań, które na zawsze zapisały się w historii jako symbol odwagi i poświęcenia.