Czy warto podejmować postanowienia? Uzasadnij na podstawie tekstu Michała Rusinka „Postanowienia”, wybranej lektury obowiązkowej oraz własnych doświadczeń

Rodzaj zadania: Rozprawka

Dodane: dzisiaj o 13:05

Podejmowanie postanowień to temat, który od dawna fascynuje zarówno pisarzy, jak i filozofów. W naszym codziennym życiu często spotykamy się z decyzjami, które wymagają od nas wytrwałości, samozaparcia i odwagi do zmiany. Czy warto podejmować postanowienia? Aby odpowiedzieć na to pytanie, odwołajmy się do tekstu Michała Rusinka "Postanowienia", lektury obowiązkowej oraz własnych doświadczeń.

Michał Rusinek w swoim utworze "Postanowienia" porusza temat noworocznych obietnic, które wiele osób stawia przed sobą z nadzieją na lepsze życie. Choć podejmowanie postanowień noworocznych może być z jednej strony wyrazem optymizmu i chęci zmiany, z drugiej strony bywa obiektem kpin ze względu na ich nietrwałość. Autor wskazuje na powszechny problem – większość ludzi szybko porzuca swoje postanowienia, co prowadzi do frustracji i poczucia porażki. Niemniej jednak, Rusinek zwraca uwagę na wartość samego aktu stawiania sobie celów – niezależnie od ich realizacji. To podkreśla, że intencja zmiany jest już pierwszym krokiem na drodze rozwoju. Choć postanowienia często zostają niedotrzymane, prowadzą one do refleksji nad własnym życiem i stanowią impuls do poprawy.

Kolejnym źródłem, które warto rozważyć, jest "Zemsta" Aleksandra Fredry. W utworze tym znajdujemy liczne przykłady postanowień bohaterów, które znacząco wpływają na ich życie oraz losy innych postaci. Cześnik Raptusiewicz i Rejent Milczek podejmują decyzję o kłótni i wzajemnych intrygach w związku z zamkiem, co staje się centralnym punktem fabuły. Jednakże postanowienie Cześnika, by poślubić Klarę, choć początkowo wynika z chęci zyskania przewagi nad Rejentem, w końcu prowadzi do szczęśliwego rozwiązania konfliktu. Z lektury wynika, że postanowienia, choć mogą być powodem nieporozumień i konfliktów, ostatecznie prowadzą bohaterów do dojrzalszych decyzji, a także pokazują, że nawet z pozornie błahych zamiarów mogą wyniknąć poważne konsekwencje.

Osobiście, podejmowanie postanowień towarzyszy mi przez całe życie i stało się istotnym elementem mojego samorozwoju. Przykładem może być decyzja o regularnym uprawianiu sportu. Choć początki były trudne, a chęć rezygnacji nierzadko silna, z czasem zauważyłem poprawę kondycji fizycznej, a także lepsze samopoczucie psychiczne. Kolejnym przykładem jest postanowienie zdobycia konkretnej wiedzy w określonym czasie, czego wymagał ode mnie szkolny program nauczania. Realizacja tego celu wymagała systematyczności i organizacji, ale dzięki temu udało mi się nie tylko opanować niezbędny materiał, ale również nauczyć się efektywnego planowania czasu. Te doświadczenia utwierdziły mnie w przekonaniu, że warto podejmować postanowienia, ponieważ nawet jeśli nie są one zawsze w pełni realizowane, to same działania w ich kierunku przynoszą korzyści i pchają mnie do przodu.

Analizując różne przykłady literackie oraz osobiste doświadczenia, dochodzę do wniosku, że podejmowanie postanowień ma swoją niezaprzeczalną wartość. Postanowienia, choć nie zawsze przynoszą natychmiastowe efekty, prowadzą do refleksji i rozwoju osobistego. Wartością nie jest jedynie samo osiągnięcie postawionych celów, ale również droga, którą musimy przebyć, by je zrealizować. Dzięki temu uczymy się wytrwałości, odpowiedzialności i umiejętności radzenia sobie z porażkami. Ostatecznie postanowienia sprawiają, że stajemy się lepszymi, bardziej świadomymi osobami.

W kontekście powyższych rozważań warto stwierdzić, że niezależnie od trudności i niepewności, jakie niesie ze sobą realizacja postanowień, samo ich podejmowanie jest wartością, która kształtuje naszą osobowość, motywuje do działania i przynosi satysfakcję z pokonywania własnych słabości. Podejmując postanowienia, dajemy sobie szansę na rozwój i osiągnięcie celów, które w przeciwnym razie mogłyby pozostać tylko nieosiągalnymi marzeniami.