Wojna doświadczenie, które pozbawia człowieka przyszłości

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 1.03.2024 o 11:13

Rodzaj zadania: Rozprawka

Dodane: 1.03.2024 o 9:03

Wojna to jedno z najbardziej destrukcyjnych zjawisk, jakie dotykają ludzkość. Jest to doświadczenie, które nie tylko przyczynia się do ogromnych strat materialnych i ludzkich, ale również prowadzi do głębokich zmian w psychice i życiorysie tych, którzy stają się jej uczestnikami. Niemożliwe jest przejście przez tak dramatyczne wydarzenia bez śladu. Wojna pozbawia człowieka przyszłości zarówno w sensie dosłownym, jak i metaforycznym, czego dowodem są liczne utwory literackie.

Jednym z przykładów, które doskonale ilustrują ten problem, jest powieść „Na Zachodzie bez zmian” Ericha Marii Remarque'a. Główny bohater, Paul Bäumer, oraz jego koledzy z klasy decydują się na wstąpienie na front I wojny światowej, kierowani patriotycznymi hasłami i ideami. Jednak szybko przekonują się, że rzeczywistość wojny ma niewiele wspólnego z opowieściami o chwale i heroizmie. Straszliwe warunki na froncie, ciągły strach, śmierć kolegów – wszystko to sprawia, że młodzi ludzie szybko tracą swoje iluzje. Paul i jego przyjaciele doświadczają, jak wojna pozbawia ich przyszłości – zarówno w sensie fizycznym, poprzez bezpośrednie zagrożenie życia, jak i psychicznym, przez traumę i zmianę światopoglądu, co sprawia, że powrót do normalności, nawet jeśli jest fizycznie możliwy, wydaje się nieosiągalny.

Kolejnym przykładem literackim, który pokazuje, jak wojna deprawuje i pozostawia trwałe ślady w psychice człowieka, jest nowela „Medaliony” Zofii Nałkowskiej dokumentująca zbrodnie niemieckie na ludności cywilnej podczas II wojny światowej. Opowieści świadków i ofiar nazistowskiego terroru ukazują, jak brutalność i bezsens wojennej przemocy rujnują każdą wizję przyszłości. Ludzie, którzy przeszli przez piekło obozów koncentracyjnych lub wojennych masakr, często już nigdy nie potrafią odnaleźć się w "normalnym" życiu. Wymowa tych relacji ukazuje, jak wojna wyrywa korzenie, na których mogłaby opierać się przyszłość jednostek i społeczeństw.

Wojna, poprzez swoją brutalność, nieprzewidywalność i ogrom tragedii, której jest źródłem, głęboko ingeruje w ludzką psychikę. Ludwig Wittgenstein, filozof, który sam doświadczył okrucieństw I wojny światowej, stwierdził, że wojna "zmienia całą tapiserię życia". Człowiek, który przeszedł przez wojnę, zmienia swoją percepcję rzeczywistości, wartości, które dotychczas wydawały się ważne, często tracą na znaczeniu wobec doświadczonych grozy i cierpień.

Trudno więc zaprzeczyć stwierdzeniu, że wojna jest doświadczeniem, które pozbawia człowieka przyszłości. Znakiem tego jest nie tylko utrata bliskich, domu czy materialnej egzystencji, ale przede wszystkim utrata poczucia bezpieczeństwa, zmiana światopoglądu i spustoszenie, którego doświadcza ludzka psychika. Doświadczenie wojny stawia człowieka w obliczu zagadnień, które w głęboki sposób przewartościowują to, co dotychczas uznawane było za istotne, atomizując jednostkę i jej wizję przyszłości.