Przytłaczająca codzienność w literaturze

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 18.03.2024 o 11:14

Rodzaj zadania: Rozprawka

Dodane: 12.03.2024 o 17:18

Przytłaczająca codzienność w literaturze jest motywem, który nieustannie pojawia się na kartach wielu dzieł. Jest to temat wyjątkowo bliski każdemu człowiekowi, ponieważ każdy z nas na co dzień zmaga się z różnorodnymi problemami, które choć banalne, mogą mieć nierzadko ogromny wpływ na nasze życie. Literatura od wieków stara się oddać te zmagania, pokazując, jak codzienność wpływa na ludzkie losy, decyzje i psychikę. Omówienie tego zagadnienia na przykładzie dzieł takich jak "Lalka" Bolesława Prusa, "Ferdydurke" Witolda Gombrowicza, a także "Chłopi" Władysława Reymonta, pozwoli na głębsze zrozumienie tego, w jaki sposób literatura poddaje analizie codzienne życie.

Na początek warto zwrócić uwagę na powieść "Lalka" Bolesława Prusa, w której przewija się motyw przytłaczającej codzienności szczególnie mocno. Główny bohater, Stanisław Wokulski, jest postacią, której życie zdominowane jest przez obsesyjną miłość do Izabeli Łęckiej. Jego codzienność, choć z pozoru bogata – jest przecież zamożnym kupcem, staje się przytłaczająca właśnie przez pryzmat tej nieodwzajemnionej pasji. Prus ukazuje, jak codzienne dążenie do zjednania sobie ukochanej przeistacza się w bolesną rutynę, pełną zawodów i upokorzeń. Przenika do tego przedstawienie społecznej codzienności Warszawy przełomu XIX wieku, w której skontrastowane są światy biednych i bogatych, pokazując zróżnicowanie doświadczania codzienności w zależności od statusu społecznego.

Kolejne dzieło, "Ferdydurke" Witolda Gombrowicza, także w interesujący sposób podchodzi do tematu codzienności, lecz już pod kątem absurdu i surrealizmu. Główny bohater, Józio Kowalski, jest wręcz wciągany w wir absurdalnych wydarzeń, które są groteskowym obrazem jego codzienności. Gombrowicz pokazuje, jak łatwo jest stać się marionetką w rękach innych, jak bardzo codzienne role społeczne, które przyjmujemy, mogą nas ograniczać i dehumanizować. Codzienność w "Ferdydurke" jest przytłaczająca, ponieważ nie daje przestrzeni na prawdziwą indywidualność, zmuszając do ciągłego odgrywania narzuconych ról.

Natomiast "Chłopi" Władysława Reymonta oferują zupełnie inny wymiar przytłaczającej codzienności, skupiając się na przedstawieniu życia wiejskiego w cyklu czterech pór roku. Przytłoczenie wynika tu przede wszystkim z ciężkiej pracy i walki o przetrwanie, które dominują w życiu postaci. Reymont ukazuje codzienność chłopską jako nieustanną pracę, której rytm dyktują pory roku, a także jako sferę zależną od tradycji i zwyczajów. Ta przytłoczona codzienność jest miejscem, w którym jednostka musi podporządkować się wspólnocie i naturze.

Podsumowując, literatura w różnorodny sposób podchodzi do motywu przytłaczającej codzienności. Czy to w realistycznej panoramie społecznej u Prusa, w absurdalnym świecie Gombrowicza, czy w tradycyjnym życiu wiejskim u Reymonta, każde z tych dzieł pokazuje, iż codzienność, choć wydaje się zwyczajna i banalna, może mieć głębokie znaczenie dla ludzkiego doświadczenia. Ukazując różne aspekty życia codziennego, literatura stara się zrozumieć człowieka, jego problemy i wyzwania, jakie niesie ze sobą każdy kolejny dzień.