Czy zgadzasz sie ze zdaniem Antygony: "słowami świadczyć miłość - to nie miłość?" Odpowiedz na to pytanie w formie rozprawki.

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 8.11.2023 o 4:34

Rodzaj zadania: Rozprawka

Dodane: 7.11.2023 o 22:19

Czy zgadzasz się z tezą, że słowa nie są równoznaczne z miłością?

Czy słowa świadczą o miłości? To pytanie może wywołać kontrowersje i skłonić do głębszej refleksji nad naturą miłości. "Słowami świadczyć miłość - to nie miłość?" – te słowa Antygony w tragedii Sofoklesa stawiają przed nami dylemat. Przyjrzyjmy się zatem tej kwestii.

Antygona, stając w obronie praw boskich, przeciwstawia się rozkazom Kreona, który zakazuje pogrzebania jej brata- Polinejkesa. Bohaterka nie potrzebuje słów, aby wyrazić miłość do brata, bo jej miłość objawia się w gotowości do poświęcenia życia za honor Polinejkesa, nie pozwalając, aby jego ciało zostało potraktowane jako przedmiot hańby i zapomnienia.

Choć Kreon próbuje wymusić lojalność poprzez zakazy i groźby, Antygona kontrastuje jego ślepy autorytaryzm, stając się symbolem miłości wyrażającej się w działaniu. Wyznaje ona miłość słowami, jednakże są one tylko potwierdzeniem i uzupełnieniem tego, co już uczyniła. Jej miłość jest totalna, obejmuje nie tylko uczucie, ale również odpowiedzialność za cześć i pamięć zmarłego.

W spektaklu życia codziennego, gdzie słowa nierzadko traktuje się jako walutę, której wartość niestety maleje z nadmiaru, Antygona przypomina, że prawdziwa miłość znajduje swe najpełniejsze wyraz w czynach. Uczucie, które nie znajduje odzwierciedlenia w życiu, w wyborach, jakie podejmujemy, i w poświęceniu, jest pustym echem, które szybko rozpływa się w przestrzeni życia społecznego i osobistego.

Z pewnością można by adekwatnymi słowami opisać uczucie, które nosi się w sercu, lecz "Antygona" ukazuje, że dopiero czyny nadają tym słowom wagę. Uczucie zawarte w słowach bez odpowiedniego wsparcia w postaci działań jest niczym niewypełniona obietnica – może brzmieć pięknie, lecz jest bezwartościowa dla jej adresata.

W literaturze wielokrotnie spotykamy się z podobną perspektywą. W "Romeo i Julii" Williama Shakespeare’a, Romeo okazuje swoją miłość do Julii poprzez liczne poświęcenia i w końcu przez tragiczną śmierć, a nie poprzez same komplementy czy pochlebstwa. Podobnie w "Dziadach" Adama Mickiewicza, Gustaw/Konrad wypowiada słynne słowa: "Ucierpieliśmy, umiłowali – to znaczy żyliśmy”. Miłość pojmowana jest tu jako doświadczenie przeżywane, które wpisuje się w działanie i cierpienie.

Ale czy całkowicie pomijać znaczenie słów wyrażających miłość? Czy słowa nie mają mocy budowania, utrwalania i wyrażania uczuć? W realiach codziennego życia, na przykład w relacjach rodzinnych, zawieraniu małżeństw, czy przyjaźni, komunikacja i wypowiadane słowa odgrywają istotną rolę. Stają się one środkiem wyrazu emocji, dzięki którym strony mogą lepiej rozumieć swoje nawzajem uczucia.

Ostatecznie, ważne jest znalezienie równowagi między słowami a czynami. Słowa mogą być puste, jeśli nie są poparte działaniem, podobnie jak czyny mogą być mylące bez odpowiedniej komunikacji. Na przykład w relacjach międzyludzkich częste są sytuacje nieporozumień wynikających z braku wyrażania uczuć słowami, nawet jeśli intencje wyrażane są poprzez działanie.

Podsumowując, zgadzam się ze słowami Antygony: "Słowami świadczyć miłość, to nie miłość", lecz tylko do pewnego stopnia. Słowa same w sobie nie mogą stanowić wyłącznego świadectwa miłości, gdyż prawdziwa miłość wymaga potwierdzenia poprzez czyny. Natomiast należy pamiętać, że słowa także są niezbędnym elementem w komunikacji emocji między ludźmi i mogą stanowić uzupełnienie dla działań. Wszakże zarówno w literaturze, jak i życiu codziennym, odnajdujemy liczne dowody na to, że całkowita miłość to synergia zarówno słów, jak i czynów.