Siła w wielości. czy wspólnota jest konieczna do osiągnięcia wielkich celów? odwołaj się do Dżumy i Wesela

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 9.11.2023 o 5:03

Rodzaj zadania: Rozprawka

Dodane: 8.11.2023 o 8:35

Wielkość ludzkich osiągnięć często jest kojarzona z jednostkowymi czynami i wybitnymi osobowościami. Jednak warto zastanowić się, czy jednostka jest w stanie osiągnąć coś wielkiego bez wsparcia wspólnoty. Problem ten można prześledzić na przykładzie dwóch dzieł literackich: "Dżumy" Alberta Camusa oraz "Wesela" Stanisława Wyspiańskiego.

Wielkość celów, które sobie stawiamy, często przerasta możliwości jednostki. Czy zatem niezbędna jest wspólnota do ich osiągąnia? W literaturze wielokrotnie powracają motywy, które podkreślają siłę działania zbiorowego w obliczu trudnych wyzwań. Przykładem są dwie znane polskie powieść i dramat - "Dżuma" Alberta Camusa oraz "Wesele" Stanisława Wyspiańskiego – wydawać by się mogło, że odległe od siebie zarówno czasowo, jak i tematycznie, ale oba dotykają problemu konieczności wspólnoty w osiąganiu wielkich celów.

"Dżuma" to powieść, w której Camus przedstawia miasto opanowane przez chorobę, a szerzej – metaforę ludzkiego cierpienia i walki z nieuchronnym. Wydawać by się mogło, że przerażająca epidemia jest wyzwaniem, które wymyka się spod kontroli pojedynczej osoby. Jednakże, to właśnie zrzeszenie ludzi i ich współpraca pozwala na skuteczną walkę z dżumą. Lekarz Rieux, dziennikarz Rambert oraz inni bohaterowie przez działania zbiorowe, pełne poświęceń i pracy ponad swoje indywidualne potrzeby, skupiają się na wspólnym celu – zwalczeniu epidemii. Wszystkie te indywidualne wysiłki łączą się w siłę zdolną przezwyciężyć nieszczęście, które spotkało społeczność. Camus pokazuje, że jednostki, nawet o wielkich osobistych ambicjach, muszą podporządkować się potrzebom grupy, aby osiągnąć zamierzony cel.

W "Weselu" Wyspiańskiego problem wspólnoty jest jeszcze bardziej wyraźny. Utwór ten konfrontuje nas z pytaniem o stan polskiej świadomości narodowej i jej zjednoczenie w obliczu dążeń niepodległościowych. Wesele staje się areną, na której spotykają się przedstawiciele różnych warstw społecznych, a ich dialogi i działania wyrażają tęsknoty za wspólnotą narodową. W dramacie pojawia się scena symboliczna – wystąpienie Chochoła, który rozbudza postacie historyczne i mityczne do działania, ale prędko okazuje się, że pomimo jedności celu, brakuje realnych działań. Zamiast jedności i siły, która by wynikła z porozumienia i wspólnych działań, Wyspiański ukazuje rozbicie, nostalgiczne marzenia i brak koordynacji. Widać wyraźnie, że według wizji dramatopisarza, zjednoczenie i wspólnota są kluczem do zmiany sytuacji narodu, lecz brak jest silnej woli do ich zaistnienia.

Obydwa dzieła literackie wskazują na niezwykłą siłę wspólnoty. Wspólnota daje siłę, motywuje do działania, a nawet w trudnych sytuacjach potrafi przynieść radość i poczucie przynależności. Oba dzieła literackie, choć w różny sposób, podkreślają, że choć indywidualne działanie jest ważne, to bez współpracy i zjednoczenia wokół wspólnego celu, osiągnięcie dużej zmiany jest niemożliwe lub znacząco utrudnione. "Dżuma" pokazuje, jak w sytuacji kryzysowej potrzebna jest solidarność i zrozumienie ponad osobistymi dążeniami. Z kolei "Wesele" przestrzega przed brakiem działań i rozłamami, które mogą zniweczyć wszelkie próby zmiany. W obu tekstach przewija się przekonanie, że suma małych akcji i postaw może prowadzić do wielkich przemian, dzięki czemu realizacja ambitnych celów staje się możliwa.

Nie sposób jednak nie zauważyć, że nie zawsze wspólnota prowadzi do osiągnięcia wielkich celów. Trzeba pamiętać, że jej siła zależy od odpowiedniego zorganizowania, skoordynowania działań oraz akceptacji i współpracy wszystkich jej członków. Przykładem może być brak jedności i zrozumienia między mieszkańcami miasta Oran, której skutkiem są różne problemy w walce z dżumą. Podobnie w "Weselu" widzimy, że pewne grupy reprezentujące odmienne interesy mogą wprowadzić chaos i zaburzać porządek. Wspólnota musi być więc nie tylko duża, ale również zorganizowana i skupiona na wspólnych celach.

Podsumowując, siła w wielości jest niezaprzeczalna, ale niekonieczna sama w sobie do osiągnięcia wielkich celów. Aby z sukcesem realizować ważne zadania, potrzebujemy solidnej wspólnoty, która przynosi wsparcie, radość i motywację. Jednak kluczem do osiągnięcia wielkich celów i rozwiązania ważnych problemów jest odpowiednie zorganizowanie działania oraz jedność w grupie. Dopiero wtedy wspólnota staje się prawdziwą siłą, która napędza nas do działania.

Zastanówmy się na chwilę. Czy znane nam postaci, o których czytaliśmy w tych dziełach, osiągnęłyby swoje cele i uczyniłyby takie wrażenie na nas, gdyby działały w pojedynkę? Czy doktor Rieux byłby w stanie powstrzymać epidemię dżumy swoją jednoosobową walką? Czy młodzi nowożeńcy mieliby tak niezapomniane wesele, gdyby nie otoczone ono było zbiorowością interesujących postaci?

Przyjrzyjmy się bliżej postaciom tych dzieł. Doktor Rieux nie tylko sam pomaga chorym, ale również organizuje grupę lekarzy i pracowników medycznych, którzy razem prowadzą walkę z epidemią. Ich jedność i wzajemne wsparcie sprawiają, że są w stanie zmierzyć się z ogromnym zagrożeniem. Widzimy więc, że aby osiągnąć wielkie cele, należy działać razem.

Podczas lektury "Wesela" odczuwamy obecność całej wspólnoty gości. To oni nadają temu wydarzeniu niepowtarzalny charakter. Wszystkie postaci,uczestnicy wesela, odróżniają się od siebie. Każda z nich przynosi coś innego do wspólnej przestrzeni, wpływając na siebie nawzajem. To powoduje rozbudzenie zmysłów, wywołuje emocje i ostatecznie prowadzi do tragicznego finału.

Niewątpliwie możemy zgodzić się z ogólnym przesłaniem tych dzieł - wspólnota jest niezbędnym elementem w osiąganiu wielkich celów. Jej siła tkwi w jej różnorodności, zgraniu i gotowości do działania. Wspólnota daje siłę, prezentuje możliwości i pomaga uzyskać sukcesy, których jednoosobowe działanie nie zdołałoby osiągnąć.

Wiemy jednak, że wspólnota nie zawsze przywodzi do osiągnięcia zamierzonych celów. Czasami niewłaściwie zorganizowana, bez jednomyślności i celu, może prowadzić do chaosu i zamieszania. Przykłady takiego zachowania były widoczne zarówno w "Dżumie", jak i "Weselu". Konflikty czy różnice zdań mogą odebrać wspólnocie siłę, która jest im potrzebna, aby osiągnąć wielkość.

Z tego powodu musimy zdawać sobie sprawę, że siła w liczbie nie jest sama w sobie warunkiem koniecznym do osiągnięcia wielkich celów. Wspólnota to nie tylko zbiorowość ludzi, ale również zorganizowane działanie i dążenie do wspólnych celów. Właśnie te elementy sprawiają, że staje się ona silną i nieodzowną siłą, która potrafi pokonywać wszelkie trudności.

Podsumowując, może nie zawsze zdajemy sobie sprawę, jak ważna jest wspólnota dla naszych osiągnięć. Nawet jeśli jednostka może mieć wybitne zdolności i ambicje, to bez wsparcia wspólnoty nie jest w stanie osiągnąć takiego sukcesu, jaki by samemu sobie wymarzyła. Wiedząc to, powinniśmy doceniać i pielęgnować więzi społeczne, które pomagają nam w realizacji naszych celów i marzeń. To właśnie wsparcie i jedność tworzą siłę w liczbie, która naprawdę prowadzi nas do wielkości.