Opisz proces zjednoczenia Niemiec i Włoch oraz wskaż wpływ na ten proces ówczesnych ideologii politycznych.
Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 8.11.2023 o 16:30
Rodzaj zadania: Rozprawka
Dodane: 8.11.2023 o 9:12

Streszczenie:
Procesy zjednoczenia Niemiec i Włoch w XIX wieku były determinowane przez ideologie polityczne. Realpolitik i konserwatyzm Bismarcka przyczyniły się do jednoczenia Niemiec, podczas gdy republikanizm Garibaldiego odegrał rolę w procesie zjednoczenia Włoch. Nacjonalizm oraz dążenie do suwerenności narodowej były wspólne dla obu państw. Jednoczenie było też uwarunkowane sytuacją polityczną, gospodarczą i społeczną tamtego okresu. Przywódcy potrafili wykorzystać i przystosować się do ówczesnych ideologii, aby osiągnąć powodzenie procesu. ✅
W XIX wieku świat obserwował dwa ważne procesy związane z jednoczeniem państw: zjednoczenie Niemiec i Włoch. Obie te sprawy miały ogromne znaczenie dla historii Europy, a ich powodzenie było w dużej mierze determinowane przez ówczesne ideologie polityczne.
Proces zjednoczenia Niemiec rozpoczął się w latach 40. XIX wieku, w momencie, gdy wielkie państwo Prusy pod przewodnictwem kanclerza Otto von Bismarcka rozpoczęło ekspansję na tereny innych niemieckich państw. Bismarck, jako zwolennik ideologii konserwatywnej, sprytnie wykorzystał polityczne podziały i napięcia pomiędzy państwami niemieckimi, aby osiągnąć jednoczenie pod pruskim przywództwem. Z sukcesem wykorzystywał politykę realpolitik, czyli dążenie do osiągnięcia celów politycznych siłą i pragmatyzmem, bez względu na moralne czy etyczne normy.
Podział niemieckiego społeczeństwa na etniczne grupy wywoływał silne napięcia, a rosnący nacjonalizm był jednym z czynników, który nie tylko legitymizował zjednoczenie, ale także wpływał na kształtowanie się jedności niemieckiego narodu. Ideologia nacjonalistyczna była w tamtych czasach bardzo popularna również w innych krajach europejskich, częściowo wynikało to z dążenia do wzmocnienia jedności i suwerenności narodowej. Niemieccy nacjonaliści wierzyli, że jedynie zjednoczenie państw niemieckich pozwoli na odbudowę narodu niemieckiego i umocnienie pozycji Niemiec na arenie międzynarodowej.
W przypadku Włoch proces zjednoczenia był bardziej skomplikowany. Rozpoczął się on w latach 20. XIX wieku, jednak przez wiele lat nie odnosił znaczących sukcesów. Dopiero w latach 60. XIX wieku, Victor Emmanuel II, król Sardynii, podjął działania w celu zjednoczenia Włoch. Połączył siły z Giuseppe Garibaldim, niewątpliwie jednym z najważniejszych bohaterów tego procesu. Garibaldi, będący zwolennikiem ideologii republikanizmu, prowadził swoje patriotyczne oddziały przez Półwysep Apeniński, jednocząc terytoria Włoch.
Podobnie jak w przypadku Niemiec, nacjonalizm odgrywał kluczową rolę w procesie zjednoczenia Włoch. Również tam wzrost świadomości narodowej oraz dążenie do silniejszej jedności i większej autonomii politycznej miały ogromny wpływ na powodzenie tego procesu. Idee rewolucyjne i republikańskie, które pojawiły się w Europie w tamtym okresie, wpłynęły na rozwój tych tendencji we Włoszech.
Należy jednak zaznaczyć, że oba procesy zjednoczenia Niemiec i Włoch nie były wyłącznie wynikiem oddziaływania ideologii politycznych. Sytuacja polityczna, gospodarcza i społeczna w tamtym okresie również odegrały kluczową rolę. Jednak warto podkreślić, że ówczesne ideologie, takie jak konserwatyzm, nacjonalizm czy republikanizm, miały ogromny wpływ na sposób, w jaki przebiegały te procesy i jakie cele były stawiane przed jednoczącymi się państwami.
Wniosek jest jednoznaczny - procesy zjednoczenia Niemiec i Włoch były ściśle powiązane z ówczesnymi ideologiami politycznymi. Oba te procesy stanowiły ważny etap w historii tych państw, a ich powodzenie było w dużej mierze zależne od zdolności ich przywódców do wykorzystania i dostosowania się do ówczesnych nurtów politycznych.
Oceń:
Zaloguj się aby ocenić pracę.
Zaloguj się