Rozprawka

Młodość jako czas buntu: "Przedwiośnie" S. Żeromskiego, "Nad Niemnem" Orzeszkowej

approve Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 5.04.2024 o 9:00

Rodzaj zadania: Rozprawka

Streszczenie:

Młodość to okres buntu i poszukiwań własnej tożsamości. Analizując "Przedwiośnie" i "Nad Niemnem" pokazuję różne oblicza młodzieńczego buntu jako kluczowego elementu dojrzewania. 🤔

Młodość jest okresem, w którym formują się nasze myśli, wartości i przekonania. To czas, kiedy poszukujemy własnej tożsamości, niejednokrotnie poprzez postawę buntu przeciwko regułom narzuconym przez społeczeństwo czy nawet samą historię. Analizy takiego buntu dokonać można na podstawie wielu dzieł literackich. Na przykładzie "Przedwiośnia" Stefana Żeromskiego oraz "Nad Niemnem" Elizy Orzeszkowej przedstawię, jak różne mogą być oblicza młodzieńczego buntu, oraz spróbuję uzasadnić, dlaczego uważam go za kluczowy element w procesie dojrzewania.

"Przedwiośnie" Żeromskiego to jedna z tych lektur, która najpełniej ukazuje młodość jako czas buntu. Główny bohater, Cezary Baryka, to postać, która przez całe swoje życie szuka miejsca, w którym mógłby się zaakceptować i którego mógłby bronić. Jego młodość to pasmo ciągłych prób zdefiniowania siebie wobec chaosu po upadku Imperium Rosyjskiego i wobec nowego porządku, który wyłania się z trudów rewolucji. Cezary przechodzi ewolucję - od buntu przeciwko ojcu, przez bunt przeciwko systemowi, aż po bunt przeciwko własnym złudzeniom. Jego droga jest metaforą drogi pokolenia, które nagle znalazło się w rzeczywistości, gdzie dawne wartości przestały obowiązywać, a nowe jeszcze nie zostały zdefiniowane. Młodość Baryki jest czasem poszukiwania, co z jednej strony jest błogosławieństwem – otwartością na świat, ale z drugiej strony przekleństwem – brakiem stabilizacji. Bunt w "Przedwiośniu" ma jednak i tę pozytywną cechę, że jest próbą stworzenia nowego, lepszego świata, choć metody, które wybiera Baryka, nie zawsze są odpowiednie.

Kontrastuje z tym historia ze "Nad Niemnem" Orzeszkowej, opowiadająca o życiu na prowincji, gdzie bunt młodzieży przyjmuje zupełnie inne formy. Główna bohaterka, Justyna Orzelska, też doświadcza wewnętrznego konfliktu i buntu, jednak jej działania są bardziej subtelne i wynikają z potrzeby znalezienia równowagi między osobistymi dążeniami a oczekiwaniami społeczności. Jej bunt, choć mniej spektakularny niż rewolucyjne zmagania Baryki, jest równie ważny, ponieważ dotyczy poszukiwania własnego miejsca w tradycyjnie ustrukturyzowanym świecie. Justyna, poprzez swoje decyzje życiowe, pokazuje, że bunt może mieć również twarz spokojnej, ale niezłomnej walki o własne szczęście i wartości.

Oba przykłady ukazują, że młodość jako czas buntu jest nieuniknionym etapem w rozwoju jednostki. Myślę, że bunt ten jest niezbędny, bowiem to właśnie przez negację i poszukiwanie dochodzi się do własnej tożsamości i niezależności. Bunt młodzieńczy, niezależnie od formy, jaką przyjmuje – czy to jawnej walki z obecnym porządkiem, czy subtelnego poszukiwania swojej ścieżki – jest manifestacją dorastania, formowania się jako osoba. To właśnie w tych wyborach, często błędnych, uczymy się najwięcej o sobie samych i o świecie, który nas otacza. Bunt to też niejednokrotnie pierwszy krok do zmiany, która, pomimo wszystkich przeciwności, kieruje nas ku lepszemu rozumieniu siebie i świata.

Napisz za mnie rozprawkę

Oceń:

Zaloguj się aby ocenić pracę.

Zaloguj się