Rozprawka

Pielgrzym, tułacz, podróżnik - wcielenia romantycznego emigranta

approve Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 24.04.2024 o 16:34

Rodzaj zadania: Rozprawka

Streszczenie:

Rozprawka analizuje postacie pielgrzyma i podróżnika w poezji Mickiewicza i Słowackiego, ukazując symboliczne emigranckie doświadczenia oraz poszukiwanie sensu istnienia. 🤔

W literaturze romantyzmu postać pielgrzyma, tułacza czy podróżnika często była portretem symbolicznego emigranta, który w swojej tułaczce poszukuje odpowiedzi na ważne pytania dotyczące własnej tożsamości, przynależności narodowej czy sensu istnienia. Takie motywy są wyraźnie widoczne w twórczości Adama Mickiewicza oraz Juliusza Słowackiego, co doskonale ilustruje poezja obu autorów związana z doświadczeniem emigracji. W niniejszej rozprawce omówię te zagadnienia odwołując się do "Pielgrzyma" Mickiewicza oraz "Kordiana" Słowackiego, poddając analizie również kontekst historyczny i psychologiczny.

Adam Mickiewicz w "Pielgrzymie" zbiorku poezji "Sonety krymskie", prezentuje postać, którą łatwo można utożsamić z romantycznym emigrantem. Sam poeta, żyjący na emigracji, używa własnych przeżyć i uczuć do ujęcia stanu ducha uchodźcy, co stanowi głęboki kontekst psychologiczny. Pielgrzym Mickiewicza to postać, która wędruje przez obce kraje, co symbolizuje jego wewnętrzną podróż w poszukiwaniu sensu własnego losu i refleksji nad losem narodu. Jest to podróż zarówno fizyczna, jak i metaforyczna – duchowe poszukiwanie odpowiedzi na pytania dotyczące przeszłości i przyszłości Polski.

Z kolei w "Kordianie" Juliusza Słowackiego znajdujemy postać Kordiana, młodego Polaka, który postanawia udać się na podróż po Europie. Ta podróż ma charakter zarówno geograficzny, jak i introspekcyjny. Kordian, podobnie jak pielgrzym Mickiewicza, wyrusza w drogę, aby zrozumieć siebie i świat, a także odnaleźć sposób na działanie na rzecz ojczyzny. Tutaj romantyczny emigrant nie tylko zmaga się z osobistą alienacją i rozterkami, ale także z politycznym i społecznym znaczeniem swojej misji.

W obu przypadkach kontekst historyczny odgrywa kluczową rolę. Wiek XIX był czasem rozbiorów Polski, represji, a także licznych emigracji Polaków, głównie do Francji, na tzw. „Wielką Emigrację”. Zarówno Mickiewicz, jak i Słowacki byli świadkami i uczestnikami tych wydarzeń, co wpłynęło na ich twórczość. Ich bohaterowie, wędrując i jednocześnie poszukując odpowiedzi na pytania o przynależność i tożsamość, odzwierciedlają dylematy i rozterki ówczesnych emigrantów.

Na poziomie psychologicznym, obie postacie – Pielgrzym i Kordian – pokazują, że podróż fizyczna jest równoległa do podróży wewnętrznej. Ta ostatnia odnosi się także do koncepcji romantycznego indywidualizmu i samotności w obliczu trudów i niedoli życiowych. Pielgrzymka i tułaczka stają się metaforami bólu egzystencjalnego i duchowej alienacji, co niewątpliwie wpływa na postrzeganie i interpretację świata przez obu bohaterów.

Podsumowując, zarówno "Pielgrzym" Mickiewicza, jak i "Kordian" Słowackiego ukazują romantycznego emigranta, który poprzez podróż geograficzną i duchową stawia czoła swoim lękom, poszukując zrozumienia i sensu. Te postaci i ich przemiany są odzwierciedleniem zarówno kontekstu historycznego, jak i psychologicznego, w którym twórcy oraz ich bohaterowie byli zanurzeni.

Napisz za mnie dowolne zadanie domowe jako Rozprawka

Oceń:

Zaloguj się aby ocenić pracę.

Zaloguj się