"Pieśń o Rolandzie" - analiza treści

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 18.05.2024 o 12:17

Rodzaj zadania: Rozprawka

Dodane: 16.05.2024 o 18:24

"Pieśń o Rolandzie," jeden z najstarszych zachowanych utworów literatury frankońskiej, jest epickim poematem rycerskim, który szczegółowo ukazuje heroizm, lojalność i wartości rycerskie. Autor niewątpliwie koncentruje się na ukazaniu średniowiecznych cnót rycerskich, lojalności wobec feudalnego pana oraz ideału męskości wojującej, co stanowi główny temat tego epickiego utworu.

Głównym bohaterem jest Roland, siostrzeniec króla Karola Wielkiego (Charlemagne), przedstawiony jako wzorzec rycerza wiernego swojemu panu. Pochodzący z wysokiego rodu, Roland jest ukazany jako nieskazitelny wojownik – odważny, mężny i oddany swojemu królowi oraz swojej religii. Jego historia ukazuje ideał rycerza, który przejawia się w heroicznych czynach na polu bitwy, gdzie ryzykuje życie w obronie swoich przekonań.

Narracja rozpoczyna się przygotowaniami do bitwy, w której Roland odgrywa kluczową rolę, prowadząc ariergardę armii króla Karola Wielkiego. Tłem jest walka z Saracenami, co nadaje historii wymiar chrześcijańskiej krucjaty. Roland i jego towarzysze walczą nie tylko o ziemskie dobra, ale przede wszystkim o honor, wiarę i szacunek. To podkreślenie wartości duchowych i moralnych nad materialnymi jest wyraźnie widoczne w całej pieśni.

Lojalność i poświęcenie są kluczowymi motywami, które autor rozwija poprzez postać Rolanda. Bohater jest przedstawiany jako idealny rycerz, który oddaje życie w obronie swego króla i swojego słowa. W momencie największego zagrożenia i pomimo wyraźnej przewagi wroga, Roland nie skłania się do zdrady ani poddania. Jego decyzja o niezadęciu w magiczny róg – Olifanta – aby wezwać pomoc, nawet w obliczu nieuchronnej śmierci, jest jaskrawym wyrazem jego niezłomności i honoru.

Nie tylko Roland, ale także inni rycerze, jak Olivier i Turpin, są przedstawiani jako wzory lojalności i poświęcenia. Każdy z tych bohaterów przynosi dodatkową głębię do tematu lojalności: Olivier poprzez swoją trzeźwość umysłu i świadomość nieuchronności losu, Turpin natomiast poprzez swoje duchowe przywództwo i błogosławieństwo dla walczących rycerzy.

„Pieśń o Rolandzie” również eksploruje temat zdrady. Postać Ganelona, zdrajcy, jest kontrapunktem dla wierności Rolanda. Ganelon zdradza króla Karola z powodu osobistej urazy, a jego działania przynoszą zgubę dla armii i prowadzą do upadku wielkich rycerzy. Zdrada Ganelona staje się kluczowym elementem, który kontrastuje z lojalnością innych, ukazując moralny upadek w opozycji do szlachetności.

Autor pieśni również zwraca uwagę na znaczenie chrześcijańskiej wiary jako fundamentu rycerskiej filozofii życia. Bitwa pod Roncevaux jest zarazem krucjatą przeciw niewiernym i aktem boskiego przeznaczenia. Śmierć Rolanda i jego towarzyszy jest postrzegana jako męczeństwo, a ich poświęcenie – jako świadectwo wiary.

Wartość historyczna „Pieśni o Rolandzie” jest nie do przecenienia, ponieważ utwór ten daje wgląd w umysłowość średniowiecznych rycerzy, ich etos oraz istotne dla nich wartości. Autor z wielką wprawą ukazuje zmagania wojowników, ich wewnętrzne konflikty, a także triumfy i porażki, które stają się uniwersalnymi motywami literatury rycerskiej.

Podsumowując, „Pieśń o Rolandzie” opisuje przede wszystkim heroizm, lojalność i wartości rycerskie, jakie wyznawali średniowieczni rycerze. Przez pryzmat postaci Rolanda, Oliviera i innych bohaterów ukazuje, co znaczy być wiernym rycerzem i dlaczego wartość lojalności i honoru są ponadczasowe. Ten epicki utwór jest nie tylko literackim arcydziełem, ale również cennym źródłem do zrozumienia kultury i myślenia średniowiecznej Europy.