Czy bohaterowie literaccy częściej kierują się w życiu sercem czy rozumem?

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 27.05.2024 o 9:13

Rodzaj zadania: Rozprawka

Dodane: 24.05.2024 o 22:22

W literaturze bohaterowie często stają przed dylematami, które zmuszają ich do wyboru między kierowaniem się sercem, a rozumem. Decyzje te są zazwyczaj kluczowe dla rozwoju akcji i determinują losy postaci. Analizując różne utwory literackie, możemy zauważyć, że bohaterowie literaccy niejednokrotnie balansują między uczuciami a rozumem, co jest odzwierciedleniem ludzkich dążeń do harmonii między emocjami a logicznym myśleniem. Zastanówmy się zatem, czy bohaterowie literaccy częściej kierują się sercem czy rozumem.

Pierwszym przykładem może być postać Wertera z powieści Johanna Wolfganga Goethego „Cierpienia młodego Wertera”. Werter jest doskonałym przykładem bohatera, który kieruje się sercem. Jego bezgraniczna miłość do Lotty sprawia, że nie potrafi racjonalnie myśleć. Jego uczuciowość prowadzi do głębokiej depresji i w końcu do samobójstwa. Werter podejmuje decyzje pod wpływem gwałtownych emocji, nie biorąc pod uwagę racjonalnych rozwiązań. Jego los pokazuje, jak silne mogą być uczucia i jak bardzo mogą zdominować rozum.

Kolejną postacią, którą warto omówić, jest Hamlet z tragedii Williama Szekspira „Hamlet”. Hamlet jest postacią, która balansuje między sercem a rozumem. Z jednej strony jest pełen gniewu i nienawiści do króla Klaudiusza, który zamordował jego ojca i ożenił się z jego matką. Z drugiej strony, Hamlet jest niezwykle inteligentny i analityczny. Jego słynny monolog „Być albo nie być” ukazuje jego wewnętrzną walkę między emocjonalnym bólem a racjonalnym myśleniem. Hamlet próbuje podejść do swojego problemu z chłodnym rozsądkiem, ale emocje często biorą górę, co prowadzi do tragicznego zakończenia.

Postacią kierującą się głównie rozumem jest natomiast Robinson Crusoe z powieści Daniela Defoe. Crusoe, będąc rozbitkiem na bezludnej wyspie, musi polegać przede wszystkim na swoim rozumie, aby przetrwać. Jego zdolności do analizowania sytuacji, logicznego myślenia i planowania pozwalają mu stworzyć warunki do przeżycia na wyspie. Przemyślane działania Crusoe, takie jak budowa schronienia czy gromadzenie zapasów, pokazują, że jego decyzje opierają się na racjonalnych przesłankach. Choć tęskni za domem i ludzkim towarzystwem, uczucia te nie przeszkadzają mu w podejmowaniu logicznych decyzji, które są kluczowe dla jego przetrwania.

Warto przyjrzeć się również postaci Scarlett O’Hary z powieści Margaret Mitchell „Przeminęło z wiatrem”. Scarlett jest osobą, która często kieruje się sercem, ale nie jest pozbawiona rozsądku. Jej miłość do Ashley’a Wilkesa jest irracjonalna i często prowadzi ją do podejmowania nieprzemyślanych decyzji. Jednak w obliczu trudności wojny secesyjnej i zniszczeń Południa, Scarlett wykazuje się ogromnym pragmatyzmem. Potrafi podejmować trudne decyzje, które są konieczne do przetrwania jej rodziny i odbudowy majątku. Scarlett jest zatem przykładem bohatera, który potrafi balansować między uczuciami a rozsądkiem, w zależności od sytuacji.

Kolejnym bohaterem, który kieruje się sercem, jest Anna Karenina z powieści Lwa Tołstoja. Anna jest pełna namiętności i jej decyzje są zdominowane przez miłość do Aleksego Wrońskiego. Jej uczucia prowadzą ją do zdrady męża, co ma tragiczne konsekwencje dla niej samej i dla jej bliskich. Anna podejmuje decyzje pod wpływem silnych emocji, nie myśląc o racjonalnych rozwiązaniach czy o przyszłości. Jej losy pokazują, że serce często przynosi bólu i cierpienie, jeśli zdominuje rozsądek.

Ostatnim przykładem jest postać Józefa K. z powieści Franza Kafki „Proces”. Józef K. staje w obliczu absurdalnej sytuacji, kiedy zostaje niesłusznie oskarżony i aresztowany. Jego próby zrozumienia i poradzenia sobie z biurokratycznym koszmarem, w którym się znalazł, są oparte na rozumie i racjonalnym podejściu. Mimo że jego sytuacja jest pełna absurdu i nieracjonalności, Józef K. stara się znaleźć sens i logiczne rozwiązanie swoich problemów. Jego los ukazuje, jak trudno jest polegać wyłącznie na rozumie w świecie pełnym chaosu i nonsensu.

Podsumowując, bohaterowie literaccy kierują się zarówno sercem, jak i rozumem, w zależności od sytuacji, w której się znajdują. Werter, Anna Karenina i Scarlett O’Hara są przykładami postaci, które często pozwalają, aby to emocje dominowały nad rozumem, co często prowadzi do katastrofalnych konsekwencji. Z kolei Robinson Crusoe i Józef K. polegają głównie na swoim rozumie, aby przetrwać i znaleźć rozwiązania swoich problemów. Hamlet jest natomiast przykładem bohatera, który balansuje między emocjami a rozumem, czego efektem jest skomplikowana sytuacja wewnętrzna i tragiczny koniec. Literackie postacie ukazują, że życie to często trudna do zrównoważenia gra między sercem a rozumem, a ich historie pomagają nam lepiej zrozumieć tę odwieczną ludzką dylematykę.