Motyw zbrodni w „Hamlecie” i „Makbecie”

Rodzaj zadania: Rozprawka

Dodane: dzisiaj o 9:31

W literaturze angielskiego renesansu, dzieła Williama Shakespeare'a stanowią clou problematyki moralnej i ludzkiego dylematu. Wśród nich na szczególną uwagę zasługują dwie tragedie: „Hamlet” i „Makbet”. Każdy z tych dramatów zajmuje się różnymi aspektami motywu zbrodni, które ukazują ludzkie słabości, złożoność charakterów i konsekwencje moralne działań bohaterów.

Zbrodnia w „Hamlecie”, tragedii wydanej w 1601 roku, jest napędzana przez zdradę i chciwość. Głównym motorem akcji jest morderstwo króla Hamleta, ojca tytułowego bohatera Hamleta. Król zostaje podstępnie otruty przez swojego brata Klaudiusza, który pragnie przejąć tron i poślubić królową Gertrudę, wdowę po zamordowanym królu. Zbrodnia ta staje się przyczyną lawiny wydarzeń dążących do zemsty, gdzie Hamlet podejmuje misję odkrycia prawdy i ukarania zabójcy.

Hamlet, syn zamordowanego króla, dowiaduje się o zbrodni od ducha swojego ojca, który pojawia się przed młodym księciem i nawołuje do zemsty. Hamlet, rozdarty między obowiązkiem a moralnymi wątpliwościami, bada naturę zbrodni i jej konsekwencje. Zastanawia się, czy zabicie Klaudiusza będzie usprawiedliwione, czy nie stanie się przez to równie złym jak jego wuj. Ten konflikt wewnętrzny prowadzi do stopniowego załamania psychicznego Hamleta.

W „Hamlecie” zbrodnia Klaudiusza jest szczególnie godna potępienia z powodu perfidii i podstępności, z jaką została popełniona. Z tego samego dzieła dowiadujemy się również o innym przypadku zbrodni – o zabiciu Poloniusza przez Hamleta. Choć Hamlet działa w afekcie i przez pomyłkę, uważa, że zabił króla Klaudiusza, to jego czyn także nie jest bez winy i prowadzi do szeregu tragicznych wydarzeń, w tym do śmierci Ofelii, Laertesa oraz w końcu samego Hamleta.

Z kolei w „Makbecie”, wydanej w 1606 roku, zbrodnia jest wynikiem ambicji i żądzy władzy. Makbet, szkocki rycerz, którego przyszłością interesują się trzy czarownice, słyszy przepowiednię dotyczącą swojej przyszłej korony. Namawiany przez swoją żonę Lady Makbet, decyduje się uzurpować władzę, mordując króla Duncana. Akt ten staje się początkiem jego drogi ku coraz większej krwiożerczości i tyranii.

Zbrodnie w „Makbecie” są różnorodne, zarówno pod kątem aktorów, jak i motywów. Makbet, raz skazawszy się na los mordercy, nie cofnie się przed kolejnymi zbrodniami, aby utrzymać swoją władzę i zabezpieczyć przyszłość swojej dynastii. Zabija Banquo, swojego przyjaciela, a potem także rodzinę Makduffa, aby usunąć potencjalnych rywali i ich potomków. Podobnie jak w „Hamlecie”, zbrodnie te prowadzą do destabilizacji psychicznej bohatera i jego stopniowego upadku.

Warto zauważyć, że wpływ na zbrodnię w „Makbecie” ma również żona głównego bohatera, Lady Makbet, która z początku jest siłą napędową dla decyzji Makbeta o popełnieniu morderstwa. Jej postać również przechodzi metamorfozę: z zimnej, kalkulującej manipulatorki staje się prześladowana przez poczucie winy, co prowadzi ją do obłędu i w końcu samobójstwa.

W obu tych dramatach motyw zbrodni jest ściśle związany z tematyką moralną i psychologiczną. W „Hamlecie”, zbrodnia prowadzi do rozważań nad moralnym wymiarem zemsty i sprawiedliwości oraz nad granicą między szaleństwem a rozsądkiem. W „Makbecie” natomiast ukazana jest destrukcyjna siła ambicji i władzy oraz zgubne skutki podążania za nieetycznymi pragnieniami.

Podsumowując, motyw zbrodni w „Hamlecie” i „Makbecie” służy jako narzędzie do zgłębiania ludzkich słabości i moralnych dylematów. Shakespeare w sposób mistrzowski przedstawia jak zbrodnia może być zarówno przyczyną, jak i skutkiem wewnętrznych konfliktów, prowadząc bohaterów do nieuchronnego upadku. Zarówno Hamlet, jak i Makbet, niezależnie od swoich początkowych intencji, zostają uwikłani w sieć konsekwencji swoich działań, co stanowi przestrogi przed uleganiem ciemnym instynktom ludzkości.