Poświęcenie się – oznaka siły czy słabości? Omów zagadnienie na podstawie Mitologii Jana Parandowskiego. W swojej odpowiedzi uwzględnij również wybrany kontekst.

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 12.06.2024 o 22:54

Rodzaj zadania: Rozprawka

Dodane: 12.06.2024 o 22:29

#

Poświęcenie to jedno z tych pojęć, które wywołuje silne emocje i refleksje. Akt dobrowolnej rezygnacji z czegoś cennego w imię wyższych celów budzi zarówno podziw, jak i sceptycyzm. Czynienie ofiar z własnych dóbr, zdrowia lub życia w imię zbiorowych wartości czy dobra innych ludzi kojarzy się z szlachetnością, ale także z pewnym smutkiem i goryczą. Dla jednych jest to przejaw nierozważnego działania, dla innych – heroicznego aktu odwagi. W literaturze i mitologii poświęcenie zazwyczaj symbolizuje siłę ducha i moralny heroizm. W niniejszej rozprawce udowodnię, że poświęcenie jest przede wszystkim oznaką siły, czerpiąc przykłady z "Mitologii" Jana Parandowskiego oraz nowożytnej literatury, w szczególności "Dżumy" Alberta Camusa.

Argumentacja

Prometeusz to jeden z najważniejszych symboli poświęcenia się dla ludzkości w mitologii greckiej. W micie opisanym przez Jana Parandowskiego, Prometeusz decyduje się na kradzież ognia z Olimpu, aby przekazać go ludziom. Doskonale zdaje sobie sprawę z ryzyka, które wiąże się z jego czynem – kara Zeusa jest nieunikniona i niezwykle surowa. Za swoją czyn okazuje się przykuwany do skały na Kaukazie, gdzie orzeł codziennie wyrywa mu wątrobę, która nocą odrasta.

To poświęcenie ma głęboki sens – Prometeusz kieruje się miłością do ludzi i pragnieniem obdarzenia ich narzędziem, które umożliwi im rozwój cywilizacyjny i poprawę życia. Ten akt odwagi i altruizmu sprawia, że Prometeusz staje się wzorem postaci heroicznej, której wartość moralna i etyczna jest niepodważalna. Mit ten nie tylko uwydatnia heroiczny charakter Prometeusza, ale również porusza temat wolności jednostki i ceny, jaką trzeba za nią zapłacić. Z tego powodu postawa prometejska to synonim niezłomności w dążeniu do dobra większego niż własne życie.

2. Poświęcenie w mitologii greckiej: przykład Alkmetis

Kolejnym przykładem poświęcenia się w mitologii greckiej jest postać Alkmetis, żony Admeta. W micie opisanym przez Parandowskiego, Alkmetis zgadza się oddać swoje życie w zamian za życie męża. Dzięki temu czynu Śmierć (Tanatos) odstępuje od Admeta, a zamiast niego do Hadesu zabiera Alkmetis. Akt ten wzrusza nawet samego Heraklesa, który postanawia zmagania się ze Śmiercią i ostatecznie sprowadza Alkmetis z powrotem do świata żywych.

Poświęcenie Alkmetis jest aktem miłości do męża, ale także wielkiej odwagi. Decyduje się bowiem na przejście przez najtrudniejszą próbę – śmierć – aby ocalić ukochanego. Ten obrazek nie tylko ukazuje moralną siłę bohaterki, ale również porusza tematy lojalności, oddania i ofiary. Jej czyn jest symbolem oddania, które przekracza granice życia i śmierci, i świadczy o jej niezwykłej mocy charakteru.

3. Poświęcenie w literaturze nowożytnej: przykład doktora Bernarda Rieux z "Dżumy" Alberta Camusa

Przywołajmy teraz przykład poświęcenia ze współczesnej literatury – postać doktora Bernarda Rieux z "Dżumy" Alberta Camusa. Rieux decyduje się pozostać w zadżumionym Oranie, mimo że miałby możliwość ucieczki. Co więcej, jego żona znajduje się poza miastem i również wymaga opieki, co czyni jego decyzję jeszcze trudniejszą. Wyjeżdżając, mógłby próżnować i chronić siebie, jednak wybiera on walkę z epidemią na miejscu, narażając własne życie.

Postawa doktora Rieux można porównać do postawy prometeicznej – również on podejmuje ryzyko i cierpienie z miłości do ludzkości. Jako lekarz, kieruje się dobrem pacjentów i walką z obłędem, który niszczy społeczeństwo. Jego poświęcenie nie wynika z instynktu samozachowawczego, lecz z głębokiej potrzeby moralnej niesienia pomocy innym. Reprezentuje on siłę i wytrwałość, stając się uosobieniem heroicznej walki przeciwko przeciwnościom losu.

4. Charakterystyka poświęcenia

Poświęcenie w literaturze i mitologii często jest przedstawiane jako akt moralny, dowodzący zaangażowania w wyższe ideały i transcendentalne przekroczenie własnego człowieczeństwa. Przykłady Prometeusza, Alkmetis i doktora Rieux pokazują, że poświęcenie wymaga ogromnej siły wewnętrznej i odwagi, aby stanąć przeciwko najtrudniejszym próbom.

Równocześnie, poświęcenie ma pragmatyczny aspekt – wzmacnia więzi społeczne i wytwarza empatyczne zachowania zwrotne. Działania bohaterów, którzy poświęcają swoje dobro dla innych, inspirują do altruizmu i współczucia. Wspólnota budowana na tego rodzaju wartościach jest trwalsza i bardziej zjednoczona.

Podsumowanie