Co skłania człowieka do podróżowania? Omów zagadnienie na podstawie Mitologii Jana Parandowskiego. W swojej odpowiedzi uwzględnij również wybrany kontekst.

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 4.07.2024 o 16:28

Rodzaj zadania: Rozprawka

Dodane: 4.07.2024 o 16:01

#

Podróże od zawsze fascynowały ludzkość i znalazły swoje odzwierciedlenie w literaturze i sztuce. Motyw podróży stanowi często centralny wątek w wielu dziełach, ukazując nie tylko fizyczne, ale również duchowe i emocjonalne wędrówki bohaterów. Nieznane tereny i egzotyczne kultury kusiły zarówno starożytnych, jak i współczesnych autorów, stając się drogą do autentycznego poznania własnego ja oraz otaczającego świata. W literaturze podróże stają się więc metaforą ludzkiego dążenia do odkrywania i zdobywania wiedzy.

Celem niniejszej pracy jest zbadanie, jakie czynniki skłaniają ludzi do podróżowania, bazując na mitach związanych z Jazonem i Heraklesem przedstawionych w "Mitologii" Jana Parandowskiego. Podkreślę rolę ciekawości świata oraz dążenie do zdobywania wiedzy i doświadczeń jako głównych motywów, które popychają bohaterów do wyruszenia w nieznane.

Rozwinięcie

Historia ta odsłania przed czytelnikiem wiele warstw motywacji poszczególnych bohaterów. Jazon, choć początkowo działa pod wpływem namowy stryja, w miarę upływu czasu odczuwa coraz większą chęć przygody i zdobycia niezwykłego celu. W jego postawie dostrzegamy nie tylko dążenie do spełnienia obowiązku, ale także pragnienie stania się częścią czegoś epickiego, co na zawsze zmieni jego życie oraz pozycję w świecie.

Podobnie pozostali herosi dołączają do wyprawy, nie tylko ze względu na przyjaźń z Jazonem, ale także z powodu własnej ciekawości i pragnienia wyzwań. W mitologii greckiej herosi są często motywowani potrzebą udowodnienia swojej wartości i zdobycia sławy, co też popycha ich do czynów wymagających odwagi i pomysłowości. Ciekawość świata i chęć doświadczenia czegoś nowego stają się więc kluczowym motorem ich działań.

Przykładem bohatera, którego motywacje są w dużej mierze zgodne z tym wzorcem, jest także Herakles. Jego dwanaście prac, opisane w mitologii Parandowskiego, początkowo stanowiły karę nałożoną przez króla Eurysteusa. Te heroiczne zadania, takie jak schwycenie dzika erymantejskiego, zdobycie pasa Hipolity czy wyczyszczenie stajni Augiasza, były jednak zarazem pretekstem do odbycia licznych podróży. Wędrówki te prowokowały Heraklesa do zmierzenia się z różnorodnymi wyzwaniami, które stanowiły o jego niezwykłej odwadze i sile.

Herakles dla starożytnych Greków stał się personifikacją ludzkiego pragnienia poznania i przygody. Przełamywanie kolejnych barier i wyzwań, z którymi się mierzył, odzwierciedlało uniwersalne dążenie człowieka do przekraczania granic własnych możliwości. Analizując jego postać, zauważamy, że ciekawość i pragnienie przygód są nieodłącznymi składnikami natury ludzkiej, które pchają nas do eksplorowania nieznanego.

Podobne wątki można znaleźć w literaturze współczesnej. "Hobbit, czyli tam i z powrotem" J.R.R. Tolkiena opowiada historię Bilba Bagginsa, który wyrusza z drużyną Thorina po skarby Smauga. Bilbo, początkowo sceptyczny wobec pomysłu opuszczenia swojej komfortowej, uporządkowanej krainy, z czasem ulega fascynacji światem poza granicami Shire. Opowieści Gandalfa oraz niesamowite przygody, jakie czekają na niego w trakcie wędrówki, stają się ostatecznym bodźcem do podjęcia podróży.

Bilbo opuszcza swoją strefę komfortu, by zanurzyć się w nieznane, pokonując liczne przeciwności i odkrywając nowe umiejętności. Motywacja bohatera wynika przede wszystkim z ciekawości świata i pragnienia nowych doświadczeń. Jego podróż, mimo że fantasy, rezonuje z rzeczywistymi dążeniami człowieka do odkrywania nieznanego i zdobywania wiedzy.

Kiedy zestawiamy te różnorodne opowieści literackie, staje się jasne, że motyw podróży jest nieodłączną częścią ludzkiej natury. Ciekawość stanowi kluczową cechę, która napędza bohaterów do podejmowania wyzwań i wyruszania w nieznane. Przysłowia takie jak "ciekawość zabiła kota" oraz "ciekawość to pierwszy stopień do piekła" podkreślają ryzyko, jakie niesie za sobą dążenie do odkrywania nowych rzeczy. Niemniej jednak, ciekawość jest także uznawana za wartościowy impuls, który prowadzi do samoświadomości i rozwoju.

Podróże, zarówno te fizyczne, jak i metaforyczne, umożliwiają poszerzanie horyzontów. Służą zdobywaniu wiedzy i przezwyciężaniu utartych schematów myślowych. Opuszczenie strefy komfortu, chociaż wiąże się z pewnym ryzykiem, jest niezbędnym krokiem do osiągnięcia prawdziwego poznania i rozwoju osobistego. Literatura, zarówno mitologia jak i współczesne powieści, ukazuje to pragnienie w wielu formach, pokazując jak fundamentalna dla ludzkiego bytu jest potrzeba eksploracji.

Zakończenie

Analiza mitu o Jazonie i Argonautach oraz postaci Heraklesa w "Mitologii" Jana Parandowskiego ukazuje, że podróże bohaterów są wyrazem uniwersalnych dążeń ludzkości. Literatura jako medium odzwierciedla pierwotne ludzkie pragnienia i instynkty, stając się nie tylko źródłem rozrywki, ale także głębokiej refleksji nad naturą człowieka.

W dzisiejszych czasach, mimo technologicznego postępu i globalizacji, podróżowanie nadal pełni istotną rolę w naszym życiu. Znaczenie podróży nie zmieniło się znacząco od czasów starożytnych – nadal skłania nas do opuszczania strefy komfortu, poszerzania horyzontów i zdobywania nowych doświadczeń. Zachowanie ciekawości jest kluczowym czynnikiem rozwojowym, który powinien być pielęgnowany.

W końcowej refleksji warto podkreślić, że zaspokajanie ciekawości przez podróże, zarówno te realne, jak i metaforyczne, ma niewyczerpaną wartość w poszerzaniu naszej wiedzy i rozwijaniu osobowości. Przekraczanie granic własnych możliwości i odkrywanie nieznanego jest nie tylko przygodą, ale także procesem, który przyczynia się do naszego rozwoju jako jednostek i społeczeństwa.