Młodość jako czas pierwszych rozczarowań. "Kordian" Juliusza Słowackiego i wybrany kontekst.

Ta praca została zatwierdzona przez naszego nauczyciela: 29.07.2024 o 16:54

Rodzaj zadania: Rozprawka

Dodane: 26.07.2024 o 16:27

Młodość jest etapem życia, który, choć pełen energii i oczekiwań, często przynosi pierwsze poważne rozczarowania. Motyw drogi jako metafory życia jest używany nie tylko w literaturze, ale i w codziennym życiu, aby zilustrować proces rozwoju człowieka przez różne etapy jego egzystencji. Młodość jest okresem przejściowym między beztroskim dzieciństwem a odpowiedzialną dorosłością, a witalność i ekscytacja młodości często zderzają się z brakiem doświadczenia, co prowadzi do bolesnych rozczarowań. W literaturze ten temat również jest szeroko omawiany, często przedstawiając młodość jako czas pierwszych poważnych zawodów życiowych. Wśród wielu przykładów literackich możemy przywołać takie utwory jak „Polały się łzy...” Adama Mickiewicza oraz „Przedwiośnie” Stefana Żeromskiego. Jednym z kluczowych dzieł literatury polskiej, które podejmuje temat młodzieńczych rozczarowań, jest „Kordian” Juliusza Słowackiego.

---

Wiersz „Polały się łzy...” Adama Mickiewicza, zamieszczony w III części „Dziadów”, jest autobiograficznym spojrzeniem poety na dzieciństwo i młodość. Mickiewicz w prosty, ale zarazem poruszający sposób, przedstawia różnice między tymi dwoma okresami życia. Dzieciństwo opisuje jako „sielskie, anielskie” – jest to czas pełen beztroski, radości, niewinnych zabaw i marzeń. Z kolei młodość, według autora, jest „górna i durna”. Mickiewicz wskazuje na młodzieńczy idealizm i naiwność, które prowadzą młodych ludzi do pierwszych poważnych rozczarowań. Ich brak doświadczenia i wiedzy na temat świata powoduje, że konfrontacja z rzeczywistością często kończy się boleśnie. Idealistyczne przekonania młodych ludzi, które wydają się im niezniszczalne, zderzają się z twardą rzeczywistością, prowadząc do głębokiego rozczarowania. Wiersz Mickiewicza idealnie wprowadza nas w tematykę młodzieńczych rozczarowań, pokazując, jak trudne mogą być pierwsze kroki do dorosłości.

---

Juliusz Słowacki w swoim dramacie „Kordian” przedstawia postać młodego panicza, który idealnie wpisuje się w kanon bohatera werterycznego. Kordian to młodzieniec, który pragnie znaleźć sens i cel życia. Przeżywa nieszczęśliwą miłość, która staje się jego pierwszym dużym rozczarowaniem. Główny bohater zakochuje się w Laurze, jednak okazuje się, że jego uczucia nie są odwzajemnione. Ta miłosna porażka prowadzi Kordiana do próby samobójczej, co jest dramatycznym odzwierciedleniem jego emocjonalnego rozczarowania. W następstwie tego wydarzenia, Kordian wyrusza w podróż po Europie, poszukując sensu życia i próbując znaleźć swoje miejsce w świecie.

Podczas swojej podróży Kordian spotyka się z wieloma rozczarowaniami. Z jednej strony ma do czynienia z miałkością wielkich myśli w Europie, zderza się z władzą pieniądza, nierealnością poezji oraz zakłamaniem autorytetów. Każda scena dramatu odkrywa przed nim kolejne lekcje bolesnej prawdy o świecie. W Londynie Kordian widzi, jak pieniądz determinuje życie ludzkie; we Włoszech natrafia na powierzchowność artystycznych ideałów; we Francji zaś spotyka się z cynizmem polityki. Te doświadczenia prowadzą go do momentu kulminacyjnego – sceny na Mont Blanc.

Na szczycie Mont Blanc Kordian przeżywa moment zawieszenia między upadkiem a zrozumieniem. Podejmuje tam refleksję nad swoim życiem, odkrywając winkelriedyzm jako „ideę wielką”, której warto poświęcić swoje życie. Rozczarowania, które doświadczył Kordian, stają się dla niego krokiem ku oświeceniu i determinacji w walce o wyższe cele. Tragiczne doświadczenia młodości prowadzą go do ostatecznego zrozumienia i dorosłości, czyniąc z niego znacznie bardziej dojrzałą osobę. Słowacki w postaci Kordiana doskonale ukazuje młodość jako czas poszukiwania i rozczarowań, które są nieodłącznym elementem procesu dorastania.

---

„Przedwiośnie” Stefana Żeromskiego to kolejny literacki przykład, który można zestawić z losem Kordiana. Młodość Cezarego Baryki, głównego bohatera powieści, jest naznaczona wieloma rozczarowaniami. Jego młodzieńcze marzenia i ideały są brutalnie tłumione przez rzeczywistość, której doświadcza podczas i po rewolucji bolszewickiej. Na początku powieści widzimy młodego idealistę, którego ideały rewolucyjne zostają szybko rozbite przez brutalną rzeczywistość komunizmu. Cezary zderza się z okrucieństwem i nieludzkimi warunkami panującymi w kraju, co staje się jego pierwszym wielkim rozczarowaniem.

Podobnie jak Kordian, Cezary również boryka się z miłosnymi rozczarowaniami. Jego impulsywność i brak dojrzałości w relacjach miłosnych prowadzą do kolejnych zawodów. Ponadto, gdy powraca do Polski, spotyka się z innym rodzajem rozczarowania – odkrywa, że ojczyzna, która w jego wyobrażeniach była krajem pełnym możliwości i nadziei, jest w rzeczywistości miejscem pełnym problemów i trudności. Zderzenie idealistycznych wizji z rzeczywistością państwa po odzyskaniu niepodległości jest kolejnym bolesnym etapem w jego życiu.

W przeciwieństwie do Kordiana, Cezary Baryka wydaje się mniej świadomy swoich działań i bardziej pasywnie podporządkowuje się losowi. Jego młodość, choć pełna rozczarowań, jest mniej tragiczna, ale bardziej zależna od biegu wydarzeń. Cezary nie podejmuje tak dramatycznych decyzji jak Kordian, lecz jego doświadczenia również prowadzą do pewnego stopnia samoświadomości i dorosłości.

---

Podsumowując, młodość jest etapem życia, który charakteryzuje się pierwszymi, silnymi rozczarowaniami. Kontrast między naiwnym wyobrażeniem a realnością świata jest często źródłem głębokich zawodów i bólu. Zarówno w „Polały się łzy...” Adama Mickiewicza, „Kordianie” Juliusza Słowackiego, jak i w „Przedwiośniu” Stefana Żeromskiego, młodzi bohaterowie konfrontują swoje marzenia i ideały z twardą rzeczywistością, co prowadzi do licznych rozczarowań. Młodzieńczy idealizm i naiwność sprawiają, że pierwsze poważne doświadczenia życiowe stają się bolesnym, lecz koniecznym krokiem ku dorosłości.

Rozczarowania, choć bolesne, są nieodłącznym elementem dorastania i prawdziwego zrozumienia rzeczywistości. Ból wynikający z tych doświadczeń jest często niezbędny do rozwoju osobistego i ostatecznego odkrycia prawdy o sobie i świecie. Świadomość, która wynikająca z pozytywnego przekształcenia tych rozczarowań, staje się kluczowym elementem dorosłego życia. Wybory młodego człowieka i sposób, w jaki radzi sobie z rozczarowaniami, mają ogromne znaczenie w jego dalszym rozwoju. Zarówno Kordian, jak i Cezary Baryka uczą nas, że młodość, pomimo swoich trudności i zawodów, jest kluczowym etapem w procesie kształtowania świadomości i tożsamości ludzkiej.