Czym dla człowieka może być podróżowanie? Omów zagadnienie na podstawie znanych Ci fragmentów Podróży z Herodotem Ryszarda Kapuścińskiego. W swojej odpowiedzi uwzględnij również wybrany kontekst.
Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 24.08.2024 o 20:29
Rodzaj zadania: Rozprawka
Dodane: 24.08.2024 o 20:08
Streszczenie:
Podróżowanie poszerza horyzonty i kształtuje tożsamość. Kapuściński, Słowacki i Homer pokazują jego wpływ na rozwój osobowy i refleksje o rzeczywistości. ?✈️
Czym dla człowieka może być podróżowanie? Omów zagadnienie na podstawie znanych Ci fragmentów "Podróży z Herodotem" Ryszarda Kapuścińskiego. W swojej odpowiedzi uwzględnij również wybrany kontekst.
1. Wstęp
Podróżowanie od zawsze było jednym z fundamentalnych elementów ludzkiej tożsamości i cywilizacji. Od czasów najdawniejszych ludzie przemieszczali się w poszukiwaniu lepszych warunków do życia, nowych możliwości handlowych czy inspiracji intelektualnych. W literaturze możemy znaleźć liczne przykłady bohaterów, którzy podróżując, odkrywają nowe miejsca i kultury, a także rozwijają swoje światopoglądy i osobowości. W tej rozprawce zastanowimy się, czym dla człowieka może być podróżowanie, analizując fragmenty "Podróży z Herodotem" Ryszarda Kapuścińskiego oraz nawiązując do "Kordiana" Juliusza Słowackiego i "Odysei" Homera. Teza, którą postawię, brzmi: Podróżowanie jest poszerzaniem horyzontów, zarówno w sensie dosłownym, jak i metaforycznym.2. Część pierwsza: "Podróże z Herodotem" Ryszarda Kapuścińskiego
Ryszard Kapuściński był znanym dziennikarzem i pisarzem, którego twórczość charakteryzuje się unikalnym stylem oraz wrażliwością na różnorodność kultur i ludzkich doświadczeń. Jego "Podróże z Herodotem" to literatura faktu, w której autor, korzystając z "Dziejów" Herodota, opisuje swoje własne podróże do różnych zakątków świata.Jednym z głównych motywów w tej książce jest zderzenie kultur. Kapuściński, który dorastał w PRL-u, ma okazję odwiedzać kraje o zupełnie odmiennych systemach politycznych i społecznych. Przykładem może być jego podróż do Rzymu, gdzie dostrzega drastyczne kontrasty między socjalistyczną Polską a kapitalistycznymi Włochami. Opisuje różnice w zachowaniach społeczeństw, ubiorze przechodniów, a nawet w tak trywialnych sprawach jak zachowanie ekspedientek w sklepach. Te obserwacje prowadzą go do głębokich refleksji nad naturą jego własnej rzeczywistości i wpływem systemów politycznych na codzienne życie ludzi.
Podróże Kapuścińskiego nie są jednak wyłącznie zgłębianiem różnic kulturowych, ale również sposobem na kształtowanie własnego światopoglądu. Autor zdobywa nowe doświadczenia i poszerza swoje horyzonty. Podróż do Rzymu, podczas której obserwuje luksusy i zamożność społeczeństwa zachodniego, skłania go do refleksji nad różnicami systemowymi i ich wpływem na jednostkę. Kolejnym przykładem są jego podróże do Indii i Etiopii, gdzie odkrywa specyficzną kulturę i zwyczaje, co z kolei prowadzi go do rozważań nad uniwersalnymi wartościami ludzkimi.
3. Część druga: "Kordian" Juliusza Słowackiego
"Kordian" to dramat romantyczny, który w znacznej mierze koncentruje się na symbolicznej podróży bohatera w poszukiwaniu sensu istnienia. Juliusza Słowackiego dzieło jest nie tylko literaturą, ale także filozoficzną refleksją nad rolą jednostki w społeczeństwie i nad wpływem podróży na rozwój osobowy.Podróż Kordiana można rozpatrywać jako próbę poszukiwania sensu życia i swojego miejsca na świecie. Bohater wyrusza w wędrówkę po Europie, odwiedzając m.in. Anglię, Włochy i spotykając się z papieżem. Każdy z tych etapów podróży dostarcza mu cennych doświadczeń i prowadzi do gorzkich refleksji. W Anglii zauważa wszechwładzę pieniądza, w Włoszech zawodzi się na sztuce, a spotkanie z papieżem przynosi mu wyczucie hipokryzji i degrengolady autorytetów religijnych.
Dzięki podróży Kordian przechodzi wewnętrzną metamorfozę i dojrzewa jako osoba. Najważniejszym momentem w tej przemianie jest jego wizyta na Mont Blanc, gdzie doznaje mistycznego objawienia. To właśnie tam poznaje idee winkelriedyzmu i pojmuje, że jego osobiste cierpienia i rozczarowania mogą posłużyć wyższemu celowi – służbie ojczyźnie. Mont Blanc staje się miejsce, które symbolizuje szczyt duchowej podróży i oświecenie.
4. Część trzecia: "Odyseja" Homera
"Odyseja" Homera to jedna z najważniejszych epickich opowieści w historii literatury, której głównym motywem jest podróż. Epos ten opowiada o przygodach Odyseusza, który po zakończeniu wojny trojańskiej przez dziesięć lat zmaga się z licznymi przeszkodami w drodze do domu.Podróż Odyseusza jest symbolem zarówno fizycznej przygody, jak i duchowego rozwoju. Bohater ten zmaga się z niezliczonymi niebezpieczeństwami i potworami, takimi jak cyklop Polifem czy syreny. W jaskiniach cyklopów, Odyseusz wykorzystuje spryt i inteligencję, by uchronić siebie i swoich towarzyszy. Te epizody nie są jedynie przygodami, lecz także momentami, które ukazują rozwój osobisty bohatera – jego zdolność do adaptacji i przystosowania się do różnych sytuacji.
Kluczowym elementem podróży Odyseusza jest jego rozwój duchowy i intelektualny. Konfrontując się z trudnościami, bohater poszerza swoje horyzonty i nabywa nowe umiejętności. Przykładem tego jest sytuacja z syrenami, gdzie Odyseusz nakazuje swoim marynarzom zalepić uszy woskiem, by nie słyszeć ich śpiewu, a sam zostaje przywiązany do masztu. To pokazuje, że poprzez rozsądek i spryt można przetrwać nawet najbardziej podstępne niebezpieczeństwa.
5. Zakończenie
Podsumowując, podróżowanie jest uniwersalnym sposobem na poszerzenie horyzontów i rozwój osobisty. Analiza trzech dzieł literackich – "Podróży z Herodotem" Ryszarda Kapuścińskiego, "Kordiana" Juliusza Słowackiego oraz "Odysei" Homera – pokazuje, że podróżowanie dostarcza nowych doświadczeń, wyzwań i wiedzy, zmuszając jednostki do rewidowania swoich poglądów. Kapuściński przez swoje podróże zderza się z różnorodnością kultur, co pozwala mu na głębokie refleksje nad naturą rzeczywistości. Kordian w swoim europejskim wojażu poszukuje sensu istnienia, a jego podróż prowadzi do duchowego oświecenia. Z kolei Odyseusz, dzięki licznym przygodom i trudnościom, rozwija swoje umiejętności przetrwania i zdobywa nową mądrość.Motyw podróży w literaturze jest uniwersalny i ponadczasowy. Od starożytności po współczesność ludzie podróżowali, by odkrywać nowe miejsca, rozwijać się i uczyć. Literatura nie tylko dokumentuje te podróże, ale także ukazuje, jak istotne są one dla kształtowania ludzkiego charakteru i poglądów. W ten sposób podróżowanie staje się kluczowym elementem ludzkiego rozwoju, zarówno fizycznego, jak i duchowego.
Ocena nauczyciela:
Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 24.08.2024 o 20:29
O nauczycielu: Nauczyciel - Renata K.
Od 11 lat pracuję w liceum ogólnokształcącym i pokazuję, że skuteczne pisanie to zestaw umiejętności, których można się nauczyć. Przygotowuję do matury i egzaminu ósmoklasisty, łącząc krótkie instrukcje z praktyką. Na lekcjach jest spokojnie, jasno i konkretnie — krok po kroku. Uczniowie cenią uporządkowane materiały i poczucie, że robią realny postęp.
Świetna analiza! Wycieczka przez różne teksty literackie doskonale ilustruje, jak podróżowanie kształtuje nasz światopogląd i osobowość.
Komentarze naszych użytkowników:
Oceń:
Zaloguj się aby ocenić pracę.
Zaloguj się