Tragizm losu bohatera na podstawie wybranej lektury obowiązkowej i innego dzieła literackiego

Rodzaj zadania: Rozprawka

Dodane: dzisiaj o 9:44

Tragizm losu bohatera jest tematem uniwersalnym w literaturze, podejmowanym w różnych epokach i gatunkach. Analizując ten aspekt, można dostrzec głębokie, niezmienne elementy ludzkiej egzystencji, które mają swoje odzwierciedlenie w literaturze. W literaturze polskiej i światowej odnajdujemy liczne przykłady postaci, które cierpią w wyniku swojego tragicznego losu. Aby lepiej zrozumieć, na czym polega tragizm losu bohatera, przyjrzyjmy się dwóm różnym dziełom: "Hamletowi" Williama Szekspira oraz "Dziadom" cz. III Adama Mickiewicza.

Pierwszym bohaterem, którego losy będziemy analizować, jest Hamlet, tytułowy bohater tragedii Szekspira. Hamlet jest duńskim księciem, który powraca do domu po śmierci ojca, tylko po to, aby odkryć, że jego matka Gertruda wyszła za mąż za jego wuja Klaudiusza. Tragizm Hamleta polega na jego niezdolności do podjęcia działania oraz zrozumienia otaczającej go rzeczywistości poprzez mętne i sprzeczne informacje. Główną przyczyną jego cierpienia jest duch ojca, który przekazuje mu straszliwą prawdę – Klaudiusz jest mordercą króla.

Hamlet odczuwa moralne zobowiązanie do pomszczenia ojca, ale nie może podjąć działania. Jego wahanie, refleksje i wewnętrzne rozterki prowadzą do jeszcze większej tragedii: śmierci ukochanej Ofelii, konfliktu z matką oraz ostatecznej walki z Laertesem. Każde jego działanie lub jego brak prowadzi do kolejnych nieszczęść. Hamlet zdobywa pewność siebie dopiero w momencie, gdy jest już za późno, aby uniknąć katastrofy. Ostatecznie ginie w wyniku okoliczności, które sam częściowo wykreował, co czyni jego los jeszcze bardziej tragicznym.

Także "Dziady" część III Adama Mickiewicza dostarczają głębokiego studium tragizmu losu bohatera. Konrad, główny bohater tej części, jest patriotą, który doświadczył wielu osobistych i narodowych tragedii w wyniku zaborów Polski. Konrad, jako poeta i lider ruchu narodowowyzwoleńczego, pragnie wyzwolenia Polski spod rosyjskiej okupacji. Jego tragizm wynika z ogromnej sprzeczności pomiędzy jego pragnieniami a rzeczywistością, w której żyje.

Konrad staje się symbolem cierpiącego polskiego narodu, a jego losy wpisują się w szerszy kontekst historyczny zaborów. Jego samotność, bunt przeciwko niesprawiedliwości oraz poczucie bezsilności wobec losu sprawiają, że staje się postacią tragiczną. W Wielkiej Improwizacji, Konrad odważnie staje przeciwko Bogu, oskarżając Go o niesprawiedliwość i okrucieństwo wobec narodu polskiego. To bluźniercze wystąpienie dodaje głębi jego tragizmowi, uświadamiając czytelnikowi, że jego cierpienie wynika z niemożności pogodzenia się z niesprawiedliwością świata.

Zarówno Hamlet, jak i Konrad są bohaterami, których losy można zinterpretować jako tragiczne w różnych kontekstach. Hamlet jest postacią w literaturze elżbietańskiej, ukazującą ludzką słabość i niezdolność do podjęcia działania w obliczu moralnych dylematów. Jego tragizm wynika z wewnętrznego konfliktu oraz zderzenia wartości moralnych z rzeczywistością.

Konrad z kolei jest postacią z literatury romantycznej, uosabiającą losy narodu polskiego w okresie zaborów. Jego tragizm wynika nie tylko z osobistych porażek, ale i z szerszego kontekstu historycznego i społecznego. Konrad pragnie zmienić rzeczywistość poprzez swoje działania, ale napotyka na nieprzezwyciężone przeszkody, które prowadzą do jego duchowego i emocjonalnego załamania.

Oba dzieła, choć różne w swoim kontekście i stylu, pokazują, że tragizm losu bohatera jest głęboko zakorzeniony w ludzkiej naturze i rzeczywistości. Hamlet i Konrad to postacie, które walczą z losem, ale ich wysiłki kończą się niepowodzeniem i katastrofą. Ich tragizm ukazuje nam, że niekiedy człowiek, mimo swoich najszczerszych intencji i największych wysiłków, nie jest w stanie zmienić swojego przeznaczenia. To przemyślenie staje się uniwersalnym przypomnieniem o ludzkiej kondycji, przynosząc refleksje na temat własnych działań, wartości i sensu życia.