Butownik o wrażliwym sercu – jaką kreację bohatera stworzyli twórcy romantyzmu?

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 19.10.2024 o 20:29

Rodzaj zadania: Rozprawka

Dodane: 22.09.2024 o 14:21

Bohater literatury romantycznej z pewnością nie jest postacią jednowymiarową. Buntem i wewnętrzną wrażliwością, odwołuje się zarówno do skomplikowanych aspektów ludzkiej psychiki, jak i do fundamentalnych dylematów moralnych, politycznych i egzystencjalnych swojej epoki. Twórcy romantyzmu, świadomi wielowymiarowości ludzkiej duszy, stworzyli bohaterów, którzy są zarazem buntownikami i osobami o delikatnym, wrażliwym sercu. Jak widać w literaturze polskiej i zagranicznej, romantycy wykreowali postaci, które podejmują walkę z niesprawiedliwościami świata, jednocześnie przeżywając głębokie wewnętrzne rozterki, co czyni ich niezapomnianymi i fascynującymi.

Jednym z najbardziej charakterystycznych bohaterów romantycznych w literaturze polskiej jest Konrad z „Dziadów” Adama Mickiewicza. Konrad to postać pełna buntu przeciwko niegodziwościom zaborców i niesprawiedliwości społecznej. Jego monolog w czwartym akcie jest manifestem niezgody na zastany świat. Uważa siebie za wybrańca losu, który ma moc przemienienia świata. Jego bunt nie wynika jednak tylko z osobistych ambicji. Jest podyktowany głębokim poczuciem sprawiedliwości i empatią wobec cierpiącego narodu. Konrada można więc uznać za buntownika o wrażliwym sercu – jego działania wynikają z autentycznej troski o innych i miłości do ojczyzny.

Z kolei w literaturze zagranicznej jednym z najbardziej emblematycznych bohaterów romantycznych jest Jean Valjean z powieści „Nędznicy” Victora Hugo. Valjean to postać, która przechodzi ogromną przemianę – od skazanego na długie lata więzienia za kradzież chleba, przez buntownika i uciekiniera, do człowieka pełnego miłości i współczucia, gotowego poświęcić wszystko dla innych. Jego życie pełne jest wewnętrznych konfliktów i prób pogodzenia się z własną przeszłością. Buntuje się nie tylko przeciwko niesprawiedliwości prawa, ale także przeciwko wszystkim formom nieludzkości i okrucieństwa. Jego działania, zarówno te skierowane przeciwko systemowi, jak i te na rzecz innych ludzi, wynikają z głębokiej empatii i wrażliwości. Ta skomplikowana osobowość sprawia, że jest on jednym z najbardziej pamiętnych bohaterów literatury romantycznej.

Również w literaturze rosyjskiej można znaleźć postać, która ucieleśnia ideał romantycznego buntownika. Eugene Onegin z powieści Aleksandra Puszkina jest bohaterem, który odczuwa alienację i niezrozumienie wobec konwenansów swojego środowiska. Choć z jednej strony przeżywa życie jako cyniczny człowiek, z drugiej strony kryje w sobie głęboką tęsknotę za prawdziwym uczuciem i zrozumieniem. Jego związki z innymi są naznaczone tragicznym brakiem wzajemności i pragnieniem autentyczności. Wrażliwe serce Onegina jest źródłem jego niepokoju i impulsem do buntowniczych działań. Ostatecznie, jego niezdolność do urzeczywistnienia swoich ideałów i ucieczki od konwenansów prowadzi go do tragedii.

Jedną z fascynujących postaci literatury romantycznej jest również Mary Shelley z jej arcydziełem „Frankenstein”. W tej powieści doktor Victor Frankenstein jest buntownikiem przeciwko naturalnym prawom świata, twórcą, który igra z siłami życia i śmierci. Jednak jego bunt nie wynika z pragnienia władzy czy chwały, ale z głębokiej potrzeby zrozumienia i pragnienia stworzenia czegoś niezwykłego. Niezdolność do przewidzenia konsekwencji swoich działań i brak odpowiedzialności wobec stworzonej przez siebie istoty prowadzą go do tragedii. W ten sposób Frankenstein staje się symbolem romantycznego buntownika, który w swojej twórczej pasji przegrywa z własnymi wrażliwością i moralnymi dylematami.

Wszystkie te postacie literatury romantycznej pokazują, że twórcy tej epoki byli zdolni do stworzenia bohaterów głęboko złożonych, którzy łączą w sobie zarówno cechy buntowników, jak i osób o wrażliwym sercu. Ich bunt nie jest zwykłym aktem sprzeciwu – jest wyrazem głębokiej refleksji nad sensem życia, niesprawiedliwością świata i potrzebą zrozumienia własnej tożsamości. Chociaż ich losy często kończą się tragicznie, ich wewnętrzny dramat i dążenia pozostały jako inspirujące przykłady ludzkiej pragnienia sprawiedliwości, miłości i autentyczności.

Przez te postaci, literatura romantyczna ukazuje, że bunt i wrażliwość nie są cechami sprzecznymi, lecz komplementarnymi. Romantyczny bohater to osoba, która w swojej walce przeciwko światu odnajduje sens istnienia poprzez głęboką empatię i troskę o innych. W świecie, w którym żyjemy, te archetypy wciąż rezonują, pokazując, że nawet w najgłębszym buncie można odnaleźć serce pełne wrażeń i wrażliwości.