Zagubiony w świecie konsekwentnie dążący do celu. Różne postawy człowieka wobec życia.

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 27.11.2023 o 15:57

Rodzaj zadania: Rozprawka

Dodane: 26.11.2023 o 20:02

Człowiek, będąc istotą społeczną, często gubi się w gąszczu spraw codziennych, przemijających i coraz bardziej zawiłych. W międzyczasie, jednak, niezachwianie dąży do osiągnięcia założonego celu. To właśnie ta konsekwencja i determinacja, mimo rozbieżności w podejściu do życia, stanowią jeden z najważniejszych elementów ludzkiej natury. Problem ten odnajdujemy w literaturze, gdzie różne postawy człowieka wobec życia zostają przedstawione w sposób interesujący i wzruszający.

Życie człowieka jest pełne wyzwań i dylematów. Różni ludzie przyjmują różne postawy wobec tych wyzwań, co z kolei determinuje ich drogę przez życie i finalnie również ich charakter. W literaturze, tak jak i w życiu, spotykamy różnorodne postaci, które w swoim dążeniu do celu, przejawiają odmienne postawy wobec otaczającej ich rzeczywistości. Dwa kontrastujące przykłady postaw znajdujemy w dziełach "Przedwiośnie" Stefana Żeromskiego oraz "Lalka" Bolesława Prusa.

Cezary Baryka, główny bohater "Przedwiośnia", początkowo jest zagubiony w świecie, który go otacza. Dorastał w Baku, w rodzinnym domu pełnym miłości i dostatku, nie zdając sobie sprawy z socjalnych nierówności, które dzieliły społeczeństwo. Wybuch rewolucji i śmierć ojca zmuszają go do rzucenia się w wir przygód, przez co zderza się z brutalną rzeczywistością. Cezary jednak, mimo wielu przeciwności, nie traci wiary w ideały i konsekwentnie dąży do ich realizacji. Z czasem jego postawa ewoluuje – od zagubienia i szukania swojego miejsca w świecie, do aktywnego angażowania się w życie społeczne i polityczne Polski. Mimo wielu trudności, nieustępliwie próbuje kroczyć drogą, która wg niego jest słuszna.

Z drugiej strony mamy Stanisława Wokulskiego, bohatera "Lalki" Prusa, który również dąży do realizacji swoich marzeń, jednak jego droga jest inna. Wokulski to człowiek, który zaczyna swoje życie od zera, pracując na sukces finansowy i społeczny. Jego celem jest zdobycie serca ukochanej – Izabeli Łęckiej, w czym upatruje sensu swojego życia i działalności. Niemniej jednak, im bliżej jest osiągnięcia tego celu, tym bardziej zdaje sobie sprawę z przepaści społecznej, która ich dzieli. Wokulski przez całą powieść zmaga się z konfliktem między swoim pochodzeniem a ambicjami społecznymi i romantycznymi. Jego postawa wobec życia wyraża się poprzez konsekwentne dążenie do celu, jednakże z czasem przekształca się w rodzaj rezygnacji spowodowanej zderzeniem z twardą rzeczywistością społeczną.

Oba te przykłady pokazują, że ludzie w obliczu życiowych trudności przyjmują różne postawy – od pełnego zaangażowania i walki o lepszy świat, po wewnętrzną rezygnację i akceptację niespełnienia. W "Przedwiośniu" oraz "Lalce" przedstawione są różne drogi, które można obrać w poszukiwaniu własnego przeznaczenia. Zarówno Cezary Baryka, jak i Stanisław Wokulski w pewnym sensie są zagubieni w świecie, który ich otacza, ale każdy z nich na własny sposób konsekwentnie dąży do określonego celu, definiując przez to swoją postawę wobec życia. Pokazują, że nie ma uniwersalnej drogi do szczęścia czy realizacji osobistych marzeń, a postawa, którą przyjmujemy wobec przeciwności, w dużym stopniu determinuje nasze życiowe trajektorie.