Dobra materialne a szczęście: analiza "Skąpca" Moliera i "Opowieści Wigilijnej"

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 28.11.2023 o 11:11

Rodzaj zadania: Rozprawka

Dodane: 27.11.2023 o 15:24

Dobra materialne od wieków są postrzegane jako ważny element życia człowieka. Zasobność, bogactwo i status społeczny często są uznawane za klucz do osiągnięcia prawdziwego szczęścia. Jednakże, czy te dobra naprawdę wystarczają, aby czynić człowieka szczęśliwym? Aby odpowiedzieć na to pytanie, warto sięgnąć po dwie literackie pozycje, które doskonale ukazują ten problem - dramat "Skąpiec" Moliera oraz opowiadanie "Opowieść Wigilijna" Charlesa Dickensa. Należy jednak również uwzględnić kontekst, w jakim te dzieła powstały.

W "Skąpcu" Moliera, główny bohater, Harpagon, jest przedstawiony jako skrajnie skąpy i zakompleksiony mężczyzna, którego jedyną obsesją jest zgromadzenie jak największego majątku. Harpagon jest sztywnym egoistą, którego jedynym marzeniem jest zgromadzenie bogactwa, niezależnie od skutków, jakie ma to na innych. Choć Harpagon posiada ogromne bogactwo, to w obrębie swojej skąpstwa i chciwości odcina się od normalnych relacji społecznych. Jego bogactwo nie przynosi mu żadnego szczęścia ani spełnienia, a jedynie pogłębia jego samotność i nieszczęście. To ukazuje, że posiadanie dóbr materialnych samo w sobie nie jest wystarczające, aby człowiek poczuł się szczęśliwy.

Natomiast "Opowieść Wigilijna" Dickensa przedstawia historię Ebenezera Scrooge'a. Na początku opowiadania Scrooge jest znany jako skąpy i zimny człowiek, który nie zwraca uwagi na potrzeby innych. Jednak po nadejściu duchów przeszłości, teraźniejszości i przyszłości, Scrooge przestawia swoje podejście do życia. Przez te duchowe doświadczenia Scrooge zrozumiał, że właśnie dobroć, miłość i troska o innych ludzi są źródłem prawdziwego szczęścia. Niezależnie od jego bogactwa, dopiero te wartości uczyniły go prawdziwie szczęśliwym.

Analizując problemy ukazane w obu dziełach, warto również uwzględnić kontekst, w jakim powstały. "Skąpiec" Moliera to komedia z XVII wieku, w którym chciwość i skąpstwo były często przedstawiane jako zabawne i niebezpieczne cechy. Ta forma satyryczna była popularna w tamtym okresie, głównie ze względu na dominację i chciwość bogatej elity społecznej. Z kolei "Opowieść Wigilijna" Dickensa powstała w XIX wieku, który był okresem rozkwitu przemysłowego i klasowych nierówności. Dzieło to miało na celu skrytykować chciwość i pozbawienie empatii najbogatszych warstw społeczeństwa. Oba te konteksty wykorzystują problemy materialne jako podstawę do dyskusji nad wartością człowieka.

Podsumowując, mimo że dobra materialne mogą dostarczyć nam pewnego komfortu i wygodę, nie są one wystarczające do osiągnięcia prawdziwego szczęścia. Działa literackie, takie jak "Skąpiec" Moliera i "Opowieść Wigilijna" Dickensa, pomagają nam uświadomić sobie, że to dobroć, miłość, empatia i troska o innych są prawdziwymi źródłami szczęścia. Kontekst historyczny, w jakim powstały te utwory, tylko dodaje wagi tematowi, pokazując jak ważne było to zagadnienie już od wieków.