Motywacja człowieka, który staje do walki z silniejszym przeciwnikiem w utworze "Iliada" Homera.

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 29.11.2024 o 8:28

Rodzaj zadania: Rozprawka

Dodane: 26.11.2024 o 13:24

Motywacja człowieka, który mierzy się z potężniejszym przeciwnikiem, to temat o dużej głębi i uniwersalnej wartości. Znajduje on swoje odzwierciedlenie w literaturze na przestrzeni wieków, będąc jednym z najbardziej fascynujących i poruszających tematów w opowieściach o ludzkich zmaganiach. Konfrontacja z siłami, które wydają się być nie do pokonania – czy to z perspektywy fizycznej, moralnej, społecznej, czy intelektualnej – jest dowodem na niezłomną naturę ludzkiego ducha. W takich momentach człowiek musi sięgnąć głęboko do swoich motywacji, które napędzają i podtrzymują go w obliczu przeciwności. Rozwój tej tematyki można analizować poprzez przywołanie „Iliady” Homera oraz dramatu „Antygona” pióra Sofoklesa.

W epopei Homera, „Iliadzie”, przed naszymi oczami rozgrywają się liczne sceny, w których bohaterowie, mimo wiedzy o przewadze przeciwnika, decydują się na walkę. Jednym z najważniejszych przykładów jest postać Hektora, księcia trojańskiego, który stoi przed ogromnym wyzwaniem, jakim jest walka z Achillesem, najgroźniejszym wojownikiem wśród Achajów. Motywacja Hektora jest wielowymiarowa: czuje się związany obowiązkiem ochrony swojego miasta, rodziny, oraz obrony honoru. Dla niego walka z Achillesem nie jest jedynie osobistym starciem, lecz symboliczną bitwą o przetrwanie Troi. Hektor doskonale wie, że Achilles jest praktycznie niepokonany, lecz decyduje się podjąć wyzwanie, napędzany poczuciem odpowiedzialności i lojalności wobec swoich bliskich. Jego determinacja ukazuje, że motywacja do walki z silniejszym może sięgać korzeniami głęboko zakorzenionych wartości moralnych i obowiązków wobec rodziny i społeczeństwa.

Achilles natomiast, przedstawiony jako wojownik o wielu zmaganiach wewnętrznych, dostarcza kolejnej interesującej perspektywy. Jego motywacja by wstąpić na pole bitwy nie leży jedynie w konfrontacji z fizycznym przeciwnikiem, lecz stanowi także próbę zmagania się z wewnętrznym konfliktem, swoimi słabościami i przeznaczeniem. Po śmierci przyjaciela Patroklosa, Achilles angażuje się w walkę z poczucia zemsty i konieczności odzyskania honoru. Jego motywacja jest napędzana przez emocje, które, mimo że przynoszą zwycięstwo na polu walki, prowadzą także do tragicznych konsekwencji. To ukazuje, że niezwykle intensywne emocje, takie jak gniew i żal, mogą popychać jednostkę do podjęcia wyzwań, które zdają się szaleństwem w obliczu silniejszego przeciwnika, gdzie przeciwnik ten staje się symbolem nie tylko fizycznej, ale i moralnej oraz emocjonalnej siły konfliktu.

Przechodząc do Sofoklesa i jego „Antygony”, napotykamy bohaterkę, która staje w obliczu wyzwania o zupełnie odmiennym charakterze. Tutaj przeciwnik przybiera postać potężnej władzy absolutnej, reprezentowanej przez króla Kreona. Antygona, wbrew prawu ustanowionemu przez władcę, decyduje się na pochowanie swojego brata Polinejkesa, ponieważ kieruje się głębokim poczuciem sprawiedliwości oraz obowiązkiem religijnym. Motywacja Antygony nie opiera się na fizycznej konfrontacji, ale na intelektualnej i duchowej walce z całym systemem praw i norm państwowych. Pomimo groźby śmierci, jej gotowość do wytrwania w starciu z Kreonem pochodzi z przekonania, że prawa boskie są nadrzędne wobec ludzkich. Jest to najczystsza forma walki moralnej, gdzie jednostka uzbrojona jedynie w swoje wartości i przekonania występuje przeciwko ogromnej machinie państwowej.

Historia Antygony ukazuje, że motywacja wynikająca z wiary, zasad i miłości do rodziny może być niezwykle potężna. Jej wybór walki z autorytetem nie wynika z naiwności, ale ze świadomego aktu odwagi, który pokazuje, że wartości duchowe mogą przewyższać autoratywną potęgę. Choć Antygona nie ma szans na fizyczne zwycięstwo, jej postawa jest triumfem moralnym i symbolicznym potwierdzeniem zasady, że męczeństwo może być najwyższą formą sprzeciwu.

Zarówno w „Iliadzie”, jak i „Antygonie”, widzimy, że walki z silniejszymi przeciwnikami nie kończą się tradycyjnym zwycięstwem. Bohaterowie, dzięki swojej motywacji, osiągają jednak moralne zwycięstwa, udowadniając, że wartości takie jak honor, lojalność, odpowiedzialność i sprawiedliwość są zdolne przeważyć nad fizyczną siłą, niezależnie od wyniku samej walki. Te literackie przykłady podkreślają, jak istotne jest zrozumienie, że w obliczu przeważających przeciwności to nie osiągnięcie zwycięstwa, lecz sam akt oporu i wierności swoim zasadom, jest celem samym w sobie dla wielu ludzi.

Każde z tych dzieł pokazuje, że spotkanie z silniejszym przeciwnikiem jest nie tylko próbą fizyczną, ale też głębokim badaniem wartości, które kierują ludzką naturą. W ten sposób literatura nie tylko odzwierciedla, ale i kształtuje nasze rozumienie pojęcia odwagi, honoru i walki o to, co uznajemy za słuszne.