Samotność - źródło niezależności i wolności w utworach literackich.

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 9.12.2023 o 13:41

Rodzaj zadania: Rozprawka

Dodane: 4.12.2023 o 0:03

Samotność jest tematem, który już od wieków budzi kontrowersje i prowokuje do refleksji nad istotą ludzkiej egzystencji. Często postrzegana jest jako stan niepożądany, który rujnuje nasze relacje społeczne i prowadzi do poczucia izolacji. Jednakże, warto zastanowić się, czy samotność może być także źródłem niezależności i wolności dla jednostki. W kontekście lektur obowiązkowych, takich jak "Opowieści z Ziemiomorza" Ursuli K. Le Guin oraz "Zbrodnia i kara" Fiodora Dostojewskiego, można dostrzec różne aspekty i przykłady samotności, które prowadzą do zdobycia niezależności oraz odkrycia prawdziwej wolności.

Samotność, pojęta jako stan odosobnienia i odcięcia od społeczeństwa, w „Opowieściach z Ziemiomorza” pełni wielorakie funkcje. Dla głównego bohatera, Ged'a, samotnia jest narzędziem zarówno chwilowego ucieczki, jak i głębokiej transformacji. Początkowo, jest ona miejscem ucieczki przed konsekwencjami własnej pychy i brawury, które doprowadziły do rozprzestrzenienia się złych mocy. Samotność pozwala Gedowi na refleksję nad sobą i swoimi dotychczasowymi wyborami. Poprzez to doświadczenie, Ged zdobywa nie tylko niezbędną wiedzę o sobie samym i świecie magii, ale także uczy się pokory i odpowiedzialności za swoje czyny, co jest dla niego drogą do zdobycia prawdziwej mocy, władzy nad sobą, a przez to – wolności.

Kolejny kontekst, który można odnaleźć w "Zbrodni i karze", to samotność jako odczuwanie moralnego odosobnienia, które prowadzi do refleksji i przebudzenia. Główny bohater, Rodion Raskolnikow, dopuszcza się zbrodni, co powoduje, że zaczyna odczuwać wewnętrzne poczucie izolacji od społeczeństwa. Jednakże, samotność jaka go ogarnia, pozwala mu na dokonanie analizy własnych decyzji i przyznanie się do winy. Dopiero w samotności, Raskolnikow dostrzega działanie zła, które ściągnęło na niego konsekwencje. Poprzez doświadczanie samotności, bohater uzyskuje niezależność w myśleniu i sposobach postępowania. Raskolnikow wkracza na drogę wolności, gdyż ostatecznie dokonuje wyboru zgodnego z własnym sumieniem i odpokutowuje swoje czyny.

Podsumowując, samotność może być czasem negatywnie postrzegana, jednakże analizując konteksty i przykłady z lektur obowiązkowych, można dostrzec, że może być również źródłem niezależności i wolności. Zarówno w "Opowieściach z Ziemiomorza", jak i "Zbrodni i karze", bohaterowie doświadczają samotności, która pozwala im na odkrycie własnych możliwości, zdolności oraz swobody kształtowanie swojego życia. Samotność staje się dla nich narzędziem do budowania tożsamości i ucieleśnienia wartości, które wynikają z ich indywidualności.