Czym było człowieczeństwo w życiu bohaterów? Mały Książę i Opowieść wigilijna

Rodzaj zadania: Rozprawka

Dodane: dzisiaj o 9:04

Człowieczeństwo to temat, który od wieków fascynuje filozofów, artystów i pisarzy. Rozumiane jest ono nie tylko jako przynależność do gatunku ludzkiego, lecz także jako zespół wartości, uczuć i postaw, które czynią człowieka istotą wyjątkową — zdolną do miłości, współczucia, refleksji oraz zmian. W literaturze często obserwujemy, jak bohaterowie odnajdują lub tracą swoje człowieczeństwo. W rozprawce rozważę, czym było człowieczeństwo w życiu wybranych bohaterów literackich „Małego Księcia” Antoine’a de Saint-Exupéry’ego oraz „Opowieści wigilijnej” Charlesa Dickensa.

Pierwszym argumentem za tym, że człowieczeństwo to przede wszystkim zdolność do kochania i przeżywania głębokich uczuć wobec innych, jest postać Małego Księcia. Ta niezwykła, niewinna i wrażliwa postać podróżuje po różnych planetach, obserwując dorosłych i ich często absurdalne zachowania, wynikające z pychy, chciwości czy próżności. Jednak sednem historii Małego Księcia staje się jego relacja z Różą. To dla niej Mały Książę opuszcza swoją planetę, by zrozumieć samego siebie i swojego uczucia. To właśnie w trosce o Różę objawia się jego człowieczeństwo: zdolność do poświęceń, opiekuńczość, odpowiedzialność za drugą istotę i gotowość do zrozumienia, czym jest prawdziwa miłość. Przełomowym momentem jest spotkanie z Lisem, który uczy Małego Księcia, czym jest oswajanie, a więc budowanie więzi. Słynne słowa „Dobrze widzi się tylko sercem. Najważniejsze jest niewidoczne dla oczu” podkreślają, że człowieczeństwo to coś więcej niż rozum czy praktyczność – to zdolność do bycia razem, do szczerych uczuć i empatii, które stanowią fundament relacji między ludźmi. Mały Książę jest ucieleśnieniem dziecięcej niewinności, ale jego podróż to także wędrówka przez uniwersalne wartości, jakie powinny cechować każdego człowieka.

Drugim argumentem jest motyw przemiany duchowej Ebenezera Scrooge’a, głównego bohatera „Opowieści wigilijnej”. Na początku utworu Scrooge to człowiek zimny, zgorzkniały, skąpy i zamknięty na potrzeby innych. Całkowicie zatraca swoje człowieczeństwo, rezygnując z bliskości, współczucia i życzliwości na rzecz gromadzenia majątku. Dickens pokazuje, jak łatwo można zatracić w sobie człowieczeństwo, jeżeli priorytetem staje się wyłącznie egoizm i materializm. Jednak noc wigilijna, podczas której Scrooge odwiedzają trzy duchy, staje się początkiem jego duchowej odnowy. Bohater, przeżywając na nowo swoje najważniejsze życiowe chwile i widząc konsekwencje swoich czynów, otwiera się na świat, dostrzega cierpienia bliźnich i własne błędy. Jego przemiana to dowód na to, że człowieczeństwo oznacza również zdolność do refleksji nad sobą oraz gotowość do przemiany i naprawy krzywd. Po tej niezwykłej nocy Scrooge staje się życzliwym, hojnym człowiekiem, otwartym na potrzeby innych. Znów potrafi czuć, współczuć i dzielić się z drugim człowiekiem – odzyskuje swoje człowieczeństwo.

Przykłady Małego Księcia oraz Scrooge’a pokazują więc, że człowieczeństwo to nie jest cecha dana raz na zawsze, ale zadanie i proces. To nieustanne wybieranie dobra, troski o innych i gotowość do zmian. W obu utworach bohaterowie wskazują czytelnikowi, jak ważne są wartości takie jak miłość, empatia, otwartość na innych czy zdolność do przebaczania sobie i innym. Te uniwersalne postawy sprawiają, że istnieje nadzieja na lepszy świat, w którym człowieczeństwo zostanie ocalone.

Podsumowując, człowieczeństwo w życiu bohaterów „Małego Księcia” i „Opowieści wigilijnej” to przede wszystkim zdolność do głębokich uczuć, tworzenia więzi, a także gotowość do przemiany na lepsze. Literatura uczy nas, że prawdziwą miarą człowieka nie jest to, co posiada, lecz jak traktuje innych i czy potrafi otworzyć serce - zarówno wobec swoich bliskich, jak i tych, którzy potrzebują wsparcia czy zrozumienia.