Czy ludzki umysł jest „niezapisaną tablicą”? Rozważanie problemu na podstawie filozofii
Rodzaj zadania: Rozprawka
Dodane: dzisiaj o 14:32
Streszczenie:
Sprawdź, czy ludzki umysł jest tabula rasa i poznaj argumenty Locke’a, Arystotelesa, Hume’a oraz Platona w filozoficznej rozprawce.
Ocena wypracowania filozoficznego na temat: „Czy ludzki umysł jest ‘niezapisaną tablicą’?” – analiza według kryteriów maturalnych z filozofii
---
1. Rozumienie problemu (-10 pkt):
Wypracowanie bardzo poprawnie identyfikuje problem filozoficzny, rozpoznaje źródła pojęcia „niezapisaną tablicą” (tabula rasa) i wyraźnie rozgranicza stanowiska empirystów (Locke, Arystoteles, Hume) oraz oponenta tej tezy (Platon). Autor prawidłowo rozumie sens pytania i potrafi powiązać je z klasyczną dyskusją empirystów ze zwolennikami wiedzy wrodzonej.Ocena: 9/10
---
2. Umiejętność argumentacji i prezentacja stanowiska (-10 pkt):
Praca konsekwentnie prezentuje własne stanowisko – zgodę z koncepcją tabula rasa – oraz rozwija argumenty za tym stanowiskiem, podpierając się przykładami z historii filozofii (Locke, Arystoteles, Hume). Argumenty są logiczne i poprawnie uzasadnione, choć nie pogłębiono ich w szczegółowy sposób. Brakuje pewnej polemiki z własnym stanowiskiem – można by pokusić się o próbę odpowiedzi na zarzuty przeciw tabula rasa, np. przywołując argumenty współczesnej psychologii (badania nad nabywaniem języka – Chomsky, badania nad dziedziczeniem temperamentu). Jednak na poziomie maturalnym argumentacja jest wystarczająco szeroka.Ocena: 8/10
---
3. Odwołania do filozofii i poprawność merytoryczna (-8 pkt):
Wypracowanie poprawnie opisuje stanowiska wybranych filozofów. Przedstawienie Locke'a i empirystów jest dokładne, choć można by jeszcze rozszerzyć o omówienie, czym dla Locke’a jest doświadczenie i jak przebiega proces poznawania (wrażenia, refleksje). Arystoteles jest poprawnie umieszczony jako empiryczny myśliciel, choć należy podkreślić, że pojęcie tabula rasa w sensie dosłownym sformułował Locke, nie Arystoteles. Platon jest przedstawiony właściwie jako przeciwnik empirystów, opisano teorię anamnezy i świat idei. Wskazano także na krytykę idealizmu platońskiego.Brakuje natomiast odwołania do Kanta, który pokazał, że podział na empirystów i racjonalistów nie wyczerpuje problemu, wskazując na istnienie struktur apriorycznych (kategorie rozumu). W pracy nie myli się pojęć, argumentacja jest spójna i zgodna z nauczanymi treściami w polskiej szkole.
Ocena: 7/8
---
4. Język, styl i poprawność zapisu (-6 pkt):
Język pracy jest komunikatywny, poprawny i precyzyjny. Styl pracy jest utrzymany w odpowiedniej tonacji naukowej. Można jednak zwrócić uwagę na drobne powtórzenia, miejscami pojawiają się powtórzenia wyrażeń (np. „rzekomo sobie przypominamy są tak naprawdę ciągiem powtarzanym doświadczeniem empirycznym” – zdanie nie do końca jasne stylistycznie). Warto zwrócić uwagę na większą różnorodność słownictwa i dokładniejsze wyrażanie myśli w niektórych fragmentach. Brak rażących błędów ortograficznych, interpunkcyjnych i językowych.Ocena: 5/6
---
5. Praca z tekstem i przykładami filozoficznymi (-6 pkt):
Odwołania do filozofów są trafne, styl dyskusji odwołuje się do ważnych przykładów z historii filozofii. Można by jeszcze podać jakiś konkretny przykład lub eksperyment myślowy (np. "dziecko wychowane w izolacji"), by podkreślić wagę doświadczenia w nabywaniu wiedzy lub argumenty empiryczne na rzecz możliwości istnienia elementów wrodzonych.Ocena: 5/6
---
6. Struktura pracy i spójność wywodu (-5 pkt):
Praca ma czytelną strukturę: wstęp z postawieniem problemu, rozwinięcie przez omówienie stanowisk i argumentację, zakończenie z podsumowaniem stanowiska. Odpowiednia spójność, tekst czyta się płynnie.Ocena: 5/5
---
*Suma punktów: 39/45* odpowiada 87%.
---Uwagi końcowe i wskazówki do poprawy: Wypracowanie jest bardzo dobre, spełnia większość wymagań egzaminu maturalnego. Widać znajomość zagadnienia, poprawny dobór poglądów filozoficznych oraz sprawność argumentacyjną. Praca mogłaby zostać wzbogacona o: - głębszą analizę i polemikę z własnym stanowiskiem, - szerszy kontekst (np. Kant, wątki z psychologii rozwojowej, tzw. argument z języka – noamowska krytyka czystej tabula rasa), - konkretne przykłady z życia, eksperymenty myślowe lub odwołania do badań.
Całościowa ocena: 87% – bardzo dobra, jedna z lepszych prac na poziomie maturalnym.
Oceń:
Zaloguj się aby ocenić pracę.
Zaloguj się